leygardagur 6. oktober 1990síða 11
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 155 — 6. oktober 1990
Henda myndin varð
tikin av Onnu
Kathrinu, tá hon var
17 ára gomul
Í 50 ár høvdu vinkonurnar Lilja í Ísafirði og Anna
Kathrina í Leirvík einki samband hvør við aðra,
men nú skriva tær aftur innilig brøv sinamillum
Anna Kathrina Heinesen í
Leirvik minnist ikki, hvussu
tað bar til, at hon á sinni fór
at skriva saman við ís-
lendsku gentuni. Men hon
minnist, at hon skrivaði
fyrsta brævið. Hetta hevur
verið í 1933, Anna Kathrina
var 15 ára gomul, og Lilja
14 ár.
Tær skrivaðu so saman í
nøkur ár, men tá annar
heimsbardagi brast á, datt
brævasambandið niðurfyri,
og hvørgin fekk tikid seg
saman at skriva, tá tað bleiv
friður, og postsambandið
regluligt aftur.
Síðan gingu 50 ár uttan at
tær góvu nakað lívstekin frá
Men so ein dagin í fjør
summar, ringdi ein kona av
Skála til Onnu Kathrinu og
spurdi, um tað ikki var hon,
sum hevði skrivað við eini
íslendskari gentu fyri nógv-
um árum síðan. Konan
segði, at nú var gamla
brævavinkonan stødd í
Føroyum og vildi fegin hitta
Onnu Kathrinu.
LEYP AVSTAÐ
Anna Kathrina var púra
ovfarin, men fór so við tann
spentan ál út á Skála. Men tá
var Lilja júst farin aftur til
SE SOSjalUrin
Havnar. Lilja var í Føroyum
við einum ferðalagi úr
Ísafirði. Tey vóru og vitjaðu
Skála, ið er vinarbýur við
Ísafjørð, men gestirnir búðu
á Hotel Borg.
Anna Kathrina so saman
við soninum til Havnar, og á
Hotel Borg funnu tey Lilju.
- Tað var so legið at hitt-
ast, ateg dugi ikki at siga frá
tí. Báðar grótu av gleði,
sigur Anna Kathrina.
seng
6 (A yQ,
NÁI
257
viku-.
SKITTIO'
Lilja hevdi sett sær fyri, at
hon skuldi hitta Onnu
Kathrinu, um hon var á lívi.
Hon hevði lagt sær væl í
geyma, alt um Onnu Kathr-
inu. Hon mintist nøvnini á
teimum gllum somlum, og
hon hevði lagt so stóran dent
á vinarlagið, at hon hevði
goymt øll brøvini, sum hon
hevi vid sær til Føroya.
Lilja og Anna Kathrina
fingu ikki so nógva tíð
saman, men tær fingu práta
eina løtu saman.
EIN RIK LØTA
- Tad var so hugnaligt, sjålvt
um tad var stutt. Hon sat
bara og hugdi at mær og helt
meg i hondina. Eg haldi
íslendingar eru so góðir,
sigur Anna Kathrina.
Nú er brævasambandið
Anna Kathrina
Heinesen (t.v.) og Lilja
Haldórsdóttir fingu
eina stutta lotu saman.
Lilja kundi m.a. vísa
brævið. hon fekk
frá Onnur Kathrinu
íyrsta
ukið upp aftur. Tær skriva
líka títt, sum tær gjørdu á
sinni.
NÆRKNYTTAR
- Tad er so stuttligt, ti vit eru
blivnar so nær knyttar og
hava so nógv at siga hvgrji
aðrar. Tað hevði íkki
ødrvisi, um vit vóru systrar,
sigur hon.
Íslendska vinkonan, sum
fylti 70 ár meðan hon var í
Føroyum, hevur ikki havt
tað heilt lætt. Tveir synir
hevur hon mist,og hon er
einkja. Men í aðrar mátar
hevur hon tað gott.
Anna Kathrinaer ikki væl
til beins, men hon avvísir
ikki, at hon ein dag kanska
setir seg umborð á Norrønu
og fer til Íslands at vitja. Tey
hevði verið stuttligt at hitst
aftur, heldur hon.
randi