mikudagur 10. oktober 1990síða 16
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Ítróttarparkin 10.
Tað er helst gingið fer-
oyingum til hevdið, at
teir eru vorðnir heims-
kendir uttanfyri Havn-
ina.
Feroyingar hava nú
livað í einum sælum rúsi
í ein 20-30 ár. Alt hevur
gingið framá, og feroy-
ingar eru hvenn dag
vorðnir meira sannferdir
oktober 1990
um, at teir eru heimsins
raskastu fólk
verpa pening og profit
Nú hava vanlig f
nl 11
mig 1IOIK
Ikki eru tað smávegis ætlanir, toftamenn hava
nærum
lýtaleysir skapningar, ið
enn at geva tóm lyfti og
at brúka pengar.
Tað er nú soleiðis, at
mangan spyrst okkurt
gott úr einari kreppu —
og vit vóru mong, ið vón-
aðu at núverandi bú-
skaparkreppa fór at bera
við sær, at fólk — serliga
politikarar og vinnulívs-
fólk, fóru at koma niður
aftur á jørdina og koma
til besinnilsi.
Ti, sum tað so ofta
hevur verið sagt, bæði
einstaklingar tjóðir
4
A x
1
lukku føroyingar
Øl
i, sjálv
andi. Talan er jú um eina
Europakapping
tjóðin var á g«
soguliga hending
men
óheldugt var tað, at tað
: Er
apui?
skuldi henda just nu. Ti
nú hava
foroyingar
gloymt alt um kreppuna;
og tey, sum ikki hava
gloymt kreppuna, tíma
ikki longur at fjasast við
sovorðið óviðkomandi
sum búskapartrupulleik-
ar — politikararnir tíma
heldur ikki, og tí er ting-
ið farið heim.
Í skrivandi letu vita
vit ikki hvat úrslitið
verður ímóti denum 10.
okt men vinna feroy-
ingar tur so (fara
r
f in x% . x
út p
kring he ku til sig
1rin. Nú tr fólk i Før
n straks, at Føroyar
vóru vorðnar heims
kendar — at hvert mans-
barn klótuni hevði
hoyrt um sigurin, og at
við stadiongkinum á Svangaskarði. Nú vilja
teir eisini gera ein nýggjan EM-grasvøll har
Dystimir hjá Føroyum í
EM-kappingini liggja so-
leiðis fyri, at vit nú skulu
spæla fýra útidystir á rað,
áðrenn vit aftur fáa heima-
dyst.
Fyrstkomandi heima-
dystur okkara er sostatt
ikki fyrrenn 11. september
næsta ár.
Men við heimadystir
hevur vanliga verið skilt:
Svgríki. Ella uppaftur
nærri, tá tosað hevur verið
um býir sum Landskrona
og Malmø.
Í fyrsta umfari er tað av-
gjørt ein vansi, at okkara
landslið ikki kann leika
sínar dystir heima, men av
tí at UEFA ikki góðkennir
graslikisvøllir til slíkar
kappingar, er einki annað
at gera, enn at eftirlika
hesum.
Eingin møguleiki
Eingin grasvøllur er í Før-
oyum, og tí er snøgt sagt
eingin møguleiki í sam-
bandi við heimadystirnar.
Men stendur alt til Tofta
Ítróttarfelag, verður nýggj-
ur grasvøllur klárur á
Svangaskarði longu í au-
gust mánaði 1991.
Sostatt kann føroyska
landsliðið knappan mánað
eftir tað spæla heimadyst á
veruligum heimavølli, og
ikki å læntum heimavølli
adrastadni.
Ætlanin hjå toftamonn-
um gongur út uppá, at øk-
ið nordanfyri verandi vøll
verður slættað eitt sindur
meiri, so annar vøllur
kann gerast har.
Slætta 40 prosent
Talan er um at slætta 40
<A
BILD
I m—
prosent av økinum aftrat
og gera grasvøll.
Hetta arbeidid ætlar
ítróttarfelagið sjålvt at
gera, og 70 prosent av
neyðugu fíggingini hevur
fellagið longu lagt sær til
Køl
hesin sigurin og tad
vidagitna honum fylgdi,
skuldi bjarga føroyska
buskapinum og utflutn-
inginum.
Vit kunnu i øllum før-
um konstatera, at sigur-
in i Landskrona hevur
gjørt Føroyar verdinsbe-
rømtar i Havn, og
kanska eisini i Múla (tó
ikki á Lítlu Dímun, tí
har býr onki fólk). Men
skulu vit fáa nakra var-
andi nyttu burtur úr hes-
um víðagitninum, so
Ísliðið, so é
at føroy
i einaferð fara
t vera samdir. Teir fara
at avtaka tingið og lata
landsliðið stjórna landin-
um í staðin
bergur jacobsen
rættis.
Tí er bert eftir hjá lands-
stýrinum at játtað 30 pro-
sent av samlaða kostnað-
inum, ið verður mettur til
8,9 milliónir krónur.
Hesin kostnaður er fleiri
mo
ferdir biligari enn tann
kostnadur, id higartil hev-
ur verið uppá tal í sam-
bandi við eitt nú grasvøll í
Havn.
Á Toftum verður pláss
fyri 7.000 áskoðarum, so
TAG
Toftamenn ætla at
hava grasvøll kláran
á Svangaskarði til
næsta heimadystin, ið
verður 11. september
komandi ár.
Mynd Judith Johannesen
vandin verður eingin fyri,
at føroyingar ikki kunnu
fáa høvi at stuðla sínar
egnu á Svangaskarði um
eitt lítið ár.