fríggjadagur 12. oktober 1990síða 8

At Michael Laudrup var besti maður á vøllinum mikukvøld- ið, prógvaði hann millum annað við tveimum av fýra donskum málum. Her »spadserar« hann solo gjøgnum føroysku verjuna... tiðin VIII dablaðið ...fyri síðani sera heppið at fáa bóltin framvið Jens Martini Knudsen, sum í av- gerandi løtuni misti fótafesti og gleið, so hann ikki rakk at fáa fatur á bóltinum. Myndir: Hilmar Jan SMigurvissu danir: 54 ongantíð rættiliga bilbukt við feroyska liðnum, ið ikki bert stríddist manni- liga, men eisini tordi at bjóða denum av meðan teir orkaðu. Danska landsliðið vann fyrrakveldið 4-1 á Føroy- um. Men feroyska lands- liðið gav teimum bran- eggjaðu denunum sum vátan vettin. Alt tos um 6-0 og 14-1 er tagnað. Letu eftir at dysturin var briksladur = av, kundi danski almenningurin lesa tað, id 38.000 høvdu upp- livad i Parkini: »DANSK FIASKO« stóð at lesa vid stórum stavum á ljós- avísini hjá Politiken á Ráðhúsplásinu 11 Og tad er einki at siga til: bædi donsku leikarar- nir og áskoðararnir allir fingu skjótt at síggja, at talan fór ikki at verða um at spæla føroyingar niður og norð, soleiðis at danir fóru at standa í bidirød fyri at sleppa at skora. Tordi at bjóða av Well, tað var tógvið og mangan stóð á, men talan um nakra niðurspæling var tað ongantíð. Tvortur- ímóti rendu donsku leikar- arnir seg ferð eftir ferð í føroysku taklingarnar, og forargilsið breiddi seg meira og meira á danska liðnum yvir, at tað ikki gekk sum eftir ánni Ikki bara vardi feroyska liðið so tað neistaði. Tað tordi veruliga at bjóða dønum av við Jóannesi Jakobsen, Abrahami Han- sen og Kára Reynheim sum teimum framligastu. Reynheim datt kortini burtur ímillum í seinna leiki. Evnini og dirvið il 1 ) i r Di 2 Á illiga óvart á danir, so teir noyddust at halda meira eftir, enn teir frammanundan høvdu roknad vid at skula. Mistu ikki mótið Mest merkisvert var tað, at feroyska liðið ikki fór »nedenom og hjem«, tá denum eydnaðist at koma fram um tíðliga í dystin- um. Tverturímóti helt lið- ið fram, sum málið einki var at hefta seg við. Og tann fullhugaða foroyska åskodarafjøldin legði sekt- ina å dyrtvunnar føroysk- ar kollar, troyggjur, fløgg og annað reytt, blátt og hvítt, tá Allan Mørkøre koraði eftir gott uppspæl frá Jóannesi, Abraham, Kára og Torkili. Feroyska útjavningin kom púra óvæntað á dan- Nr. 159 — 12. oktober 1990 r. Hóast teir hevdu bóltin nni á að €l rup - 1 ta KJØLI OF pláss kneppu driblingarnar, at vit sótu við hjartanum í hálsinum. Michael Laud- rup, ið hevði hótt við ein- um sigri, ið ikki skuldi verða minni enn 6-8, var maðurin aftanfyri danska sigurin. Laudrup í serflokki Hann syrgdi fyri 1-0 mál- inum í góðum samanspæli við Lars Olsen, og hann fór igjøgnum tidliga í seinna hálvleiki, meðan Tummas Eli og Jóannes aftraðu seg við at takla av ótta fyri at gera brots- spark. Áðrenn hetta málið var tað so sum so við evn- unum hjá denum at koma igjøgnum. Satt at siga fóru danir til hálvleiks eft- ir eitt sera heppið mál: John Sivebæk sendi púra óvæntað eina avlevering inn fyri til eina verju og ein málmann, ið vóru ófyrireikað, og tað gjerdi * Lars Elstrup sær dælt av. Allan Merkere slapp miðskeiðis í seinna hálv- leiki igjøgnum donsku verjuna, men hevði ikki avlopskreftir til eitt lík- inda skot og tíansheldur til at fáa eyga á ein full- komiliga leysan Abraham í vinstru síðu. Rúmligari Danir fingu tað rúmshátt- ari ímóti endanum ímóti eini føroyskari verju og miðvelli, ið var tappað fyri luft, men Stort ødrvisi var vandin ikki. Í seinasta minutti skoraði Flemming Povlsen málið, ið bjargaði denum eitt vet av æruni til stór forargilsi fyri før- oyska liðið: 3-1 ímóti ein- um fotboltsstorveldi hevði verið fyri sigur óast føroysku leikar asta málið, so dró tað als ikki frá í metingunum hjá teimum tíggjutals umboð- unum úr altjóða fótbólts- heiminum: foroyska landsliðið visti, at úrslitið í Landskrona ikki var eitt varandi eindemi. Næsta dyst verða hesi umboðini eins fjølment: tey rokna við fleiri sensatiónum frá feroyskari síðu. Hóast tað er púra vist, at Feroyar ikki koma víð- ari til endaspælid i Svø- riki, so hevur lidid longu prógvað, at »skeiva langa tå« år Norðuratlandshavi kann spilla spælið fyri tey stóru í so stóran mun, at Feroyar verða avgerandi fyri, hvat av teimum stóru fara víðari Og tað er ikki so lítið av landi, ið øll væntad skuldi bukast av í hverj um dysti! ówh