hósdagur 18. oktober 1990síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
úti til haus.
ORKAN
Meðan samfelagsorkan, av einari samgongu, ið
ikki er til, verður kroyst burtur úr fólki — so fer
stórur partur av allari innfluttari orku upp í royk
UM 130/140 MILLIÓNIR
verða brendar upp — um árið — til svartasta
onga nyttu — tvørtur ímóti.
Hetta er niðurstoðan, kanna vit eftir hvussu tann skjótt dýrk-
andi oljuinnflutningurin verður brúktur í Føroyum í dag.
Hverjar tilráðingar hevur
hetta ráð lagt fyri mynd-
ugleikarnar og tað fer-
oyska vinnulívið?
Hevur Orkráðið, á fatu-
ligum máli, lagt fyri Før-
ova Landsstýri og fer-
oyskt vinnulív, sína vitan
um at vit hvert árið
brenna fyri einar 130/140
mill. krónur ov nógv (við
dagsins prist á olju) av
harðari valuta úti á fiski-
] og at vit hava
gjørt so í nógv, nógv år til
onga verðsins nyttu?
Er tað í veruleikanum
soleiðis vorðið, at sterstu
avrik hava
Orkuráðsins
verið tær útrokningar, ið
vórðu almannakunngjerd
ar, ið sýndu á hvenn hátt
i 1
flestu kilo av fiski fingust
fyri fægstu kilo av olju:
hesar útrokningar, sum
meira og minni vórðu
+ Å +11 . 1 Í
bruktar ti eina legaiiser
ing av emari ti sterstu
skaðagerð
i er
foroysku partrol
ingin/troi Nnøvt
ð nú at k skrætt
eðið yskt
Hes ti dag
est ullk« tanka
oskur, hetta tad størsta
»luffid dags 1
es KHO TISK/ Klli )
en vera dyrasta ílettir
revv) tir ið ng ikad >
nakrantíð he tið
sær
k
san Ti
lagsduskaparuga nava
rokkið í dag: heimsins
(upp á seg) stersta hall
nakað vinnulív nakrantíð
hevur rokkið nakrastaðni:
eitt hall so stórt, at leggur
tú tær 100-tals milliónir-
nar (í harðari valuta fyri
oljuseplið úti til havs)
oman á almenna studning-
in (605 mill. í 1989), so
rekka vit einari upphædd í
milliónum krónum, ið
stórt sæð svarar til saml-
aða útflutningsvirði í
teirri »studningsbeting-
aðu< fiskivinnuni.
Hesin uppá tað nærm-
asta kz-nasistiska mátan-
um at kalkulera uppá (kilo
fisk/ kilo olju — juden
stunde), var tað (í nøkrum
fáum undantekum) næst-
an oll, ið hildu vera í fin-
asta lagi: politikarar flest
allir vórðu trumlaðir niður
reiðarafelagið, Oddfríð-
ur/ Olaf/ Osmundur/ Ják-
up í Sumba o.s.fr. o.s.fr.,
argumenteraðu dygt og
sterkt: bankarnir góðtóku
negdarmentunnar logikk-
in, revisorarnir fram-
leiddu rakstrarætlanir og
menn fóru í holt við at
framleiða blokkar úr
skræpu: teir gjerdust
»leverandørar« av halli til
egið selufelag — ið hevur
dult hesa ólukku í nógv
harrans ár.
At rakstrarætlanirnar,
íroknaðar tann altvaks-
andi studningin, og >veks-
ISK 10
John
Smith
skrivar
andi< framleiðslukostnað-
in á flakavirkjunum, hava
dult at størri og størri
partar av stagneraða sølu-
virðinum varð fluttur yvir
á uppskrúvaðu rakstrar-
útreiðslurnar á hesum
skipum, sum eftir smáum
10 árum hava slúkt okk-
um við húð og hár.
Nú er so endin
og botnurin rokkin
— ella er tað nú so?
Úti til havs — umborð á
okkara flota — eru spentir
fastir umleið 300.000 hest-
ar. Av hesum 300.000
hestunum eru teir avgjørt
flestu: um 260.000, at
+
x 4
sb
RE ri