fríggjadagur 23. november 1990síða 16

Tað tykist at hetta álvars- mál ikki fær ta umreðu, sum tað eigur, og heldur ikki verður tikið í tí álv- ara, sum tað eigur Tað er sagt, at tað var danski skemtarin Storm P. sum skal hava sagt »øll tosa um veðrið, men eing- in ger nakað við tað<. Og soleiðis kann eisini sigast um okkara fiskastovnar Tað verður nógv tosað, men tað er eingin, sum nakað við hetta fyri okkum álvars- veruliga ger mál Okkara lívsgrundarlag, tað er tað. sum eingin loysn tykist at finnast á At býta fiskatons og negdir, har skur ð kann a nok ur að, sur ið upsa sto ú so nið irfiskað, at tað neyvan kann kallast ein seiða- stovnur, og sama er gald andi fyri allar fiskastovn- ar undir Feroyum Ti eigur her og nú at verða gjørt nakað itøkiligt við hetta álvarsmál. Og tað kann gerast, og tað er í tekum tíma, at hetta verð- ur gjørt. Tað fyrsta, sum eigur at verða gjørt, og tað skal gerast, er at friða eki, har gýtingarstovnurin er. Her má friðast fyri allari trol- veiðu. Veiða við húki má og skal prioriterast. Hartil eiga vit at gera, sum gjert verður í Noreg. Teir eru eisini greiðir yvir har, at fiskastovnarnir eru í vanda, men har verður gjørt nakað fyri at broyta gongdina, og tað verður gjørt vid at teir seta út toskasmolt. Hetta kostar nakað í byrjanini, men tað kemur teimum og øllum samfe- lagnum til góðar í seinna »nda, tá tað verða sett smolt út fyri einar 200 úsund krónur um árið. Av hesum smolti fáa teir umleið 25% aftur sum ugvin fiskur. Hetta eiga vit at taka við læru av og gera okkara royndir við stuðli í teimum royndum, sum norðmenn hava. Tí eigur nýggja legting- ið at syrgja fyri at eki Kunngjert verður fyri ætt og vinum, at kæri maður, pápi, abbi og langabbi okkara OVE HEINESEN Leirvik andaðist týsdagin 20. november 80 ára gamal. Jarðarferðin verður í dag fríggjadagin, kl 13 úr Leirvíkar kirkju Kathrina og bernini runt Suðuroynna verða heilárs friðað fyri allari trolveiðu. Her skal bert vera húkaveiða loyvd. Og so kunnu vit seta smolt út á hesum friðaðu ekjum, og soleiðis vil hetta smoltið koma okkum til góðar sum 25% av tí útsetta. Hetta verður so at koma tí foroyska búskapinum til góðar. Hetta er ein gongd leið, og fari eg á legtingi at skipa fyri at eitt slíkt upp- skot verður framsett, og koma vit í samgongu, so verður hetta eitt av sam- gongukrevum okkara. Vit hava eftir hvat serfreðing- ar siga frá, tað reinasta havumhvervi, so her skuldi borið til. Vit eiga at taka við læru av norð- monnum og gera tað sama. Útsetti smoltyngulin og friðing av trolveiðu runt Suðuroy, tað eru mál, sum vilja koma at styrkja tann foroyska búskapin. Hetta eru búskaparlig álvarsmál. Ti skulu tey tremjast. Sverre Midjord lesarabrev ——"WW."WEWWWEIIIKSSNS" Hagar, piparið grør… Sat spentur og fylgdi vid i sjónvarpinum valkveldið. — Og lurtaði samstundis eftir úrslitunum í útvarp- inum, sjálvandi. Hevdi miðsíðurnar á Sosialinum liggjandi á borðinum framman fyri mær. Eitt var at gera: At spenna eyguni upp og spíla oyr- uni út. Her mátti alt fáast við. Mundi tað fara at eydn- ast okkum at fáa triðja mannin í oynni hesaferð. Formaðurin flutti norður um fjørd at royna seg í Havn hesaferð. Men. Mundi tað ikki kunna bera til kortini. Gott fólk var á listanum. Ein raskur arbeiðsmaður, ein rok- skipari, ein vælumtóktur skúlalærari, ein fótbólts hetja og annað gott fólk. Jú. her var nóg mikið av góðum fólki at velja ímill- um. Og so høvdu teir borgar- ligu sýnt okkum suður- oyingum hvat teir ynsktu fyri okra stoltu oyggj. Av- toftan — innan ár 2000. Nei, fólkið mátti vísa teimum hvar okur ynskja borgarliga kreppupoli- tikkin. Hagar, piparið grer — nú. Og fólkið talaði. Fram- takssemið, framburðurin og áræðið vórðu vald. Liviligt skal aftur verða á hesum klettum. Hjá øll- um. Lyftini vóru mong og lokkandi. Bert at vóna, at tykur fáa góðar sam- starvsfelagar, so meguligt verður at fremja hetta í verki. Tað ber til hjá okun at húsast á hesum klett- um. Bara okur vísa dirvi og hugflog, so kunnu hálvthundrað túsund fer- ovingar lættliga vinna sítt livibreyð her. Nú skal tað prógvast. At enda vil je ynskja tykum tiggju — og ikki minst teimum trimum her suðuri frá — hjartaliga til- lukku við valinum. Vil- helm, Jørgen, Thomas, Frank, Marita, Atli, Jógv- an Adolf, Jóannes, Sverre og Henri. Farið til verka! Og góða eydnu. Tykur klára tað. SÍS. Når man tænker lidt til- bage hvordan opstilling af kandidater til vores nye bisp i virkeligheden fore- gik ! Ja, så står man måb- ende. Hvordan kan det egent- lig gå til at 10 gejstlige rotter sig sammen (ander- ledes kan det vel ikke sig- es) for at diktere ca. 380 menighedsrådsmed- lemmer, hvem de skal vælge til bispekandidat. Eller, som det er oplagt til »snifundigt«, hvem der ikke skal kunne skaffe sig nok stillere. Og hvorfor kun 10 gejst- lige — vi har jo 19 — nog- en har sagt nej — hvad med resten. Men, hvem der har bedst indblik i bispevalg- et, er uden tvivl en stor del af menighedsrådene, hvor mange har samar- bejdet med 5 — ja sågar 10 gejstlige. Så ingen tvivl om det, at det er menighedsrådene med deres alsidige viden, som kunde have vejledt de 10 — og ikke omvendt. Når man tænker på hvordan menighedsråd- ene kom i sin tid: just for at knække den gejstlige enevælde, hvor der var nogle der hverken kendte til moral eller demokrati. Nu når en sådan opford- men ring bliver sendt ud til alle menighedsrådsmedlemm- er, (man skulle nu tro de holdt sig kun til sit eget yræsteræild lot var til at tilgive og leve med) som lo svarer bekræft- ende næsten alle, ikke skænker det en tanke, á man er taget ved næsen og hæderligheden kan drages í tvivl. Der er en lov der siger — de gejstlige ved det alle — men der er desværre mange i menighedsrådene der ikke ved det, og som sådan bliver udnyttet. At man skal have 75 stillere og højst 150 stillere, så muligheden skal være til andre kandidater At nogen vil blive »varabisp« eller »dom- próst< er ikke noget for- kert i; men reglerne skal - overholdes, også nár man selv er kommet så langt og skal være overhyrde — og ikke mindst da. Men hvad skal vi vente os når den overordnede gejstlige, der skal over- våge sine undersåtter, bliver skubbet ind genn- em bagdøren, af en klike af samme stand. Majestætsfornærmelser, snobberi og albuer Loven, som henvises til, er underskrevet af Hendes Kongelige Højhed Margrethe den Anden — med hånd og segl. Bliver nu brudt og uden at der gøres noget for at rette de op igen (som der var god tid til). (Vi krydser fingre — und wird ferstimmt). Og alle de, måske ca. 300 menighedsrádsmed- lemmer, må nu se i øjnene, at 150 eller 225 af stemm- erne ender i papirkurven, og at de kun blev brugt i slet spil, som helst ingen vil have hæderen af i dag. For de kunne ikke støtte nogen anden, når ue havde givet sit besyv til den såkaldte enekandidat, og sidder nu til grin og har ladet de gejstlige grave deres grav. Takker Gud for at jeg ikke sidder í Havnar kirke pá sendag. Spergende øv» GOLVSLIPING biligari, skjótari, minni støv, meiri vitan GOLVTÆNASTAN riska Tif. 19890 …