leygardagur 10. november 1990síða 12
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
- at Gud hevur
latið meg varðveitt
vitið og sjónina
vikuni fylti Bergitta
Berg í Havn 96 ár. Tá vt
vitjaðu dagin efur, var
byrg,
ast nógv høvdu
vitjað á fødingardegnum.
Tad stóð ikki á at prá
la DE hugagóð Og KVIK
greiddi hor í hen
n sinum, sum
di Í i aldarskil! ð
gitta B > M
H noven I
Funnit rey
í
át
D
Fl FRYG(
i
P
x nn Í !
kk fer upi !
rgum i 4
Bergitta heldur at
starvsfólkini nava nogv
um at vera. Ti vil hon
bert hava hjálp til ta
neyðugasta
Eg plagi at siga
teimum, at eg kann turka
dustið av i stovu mini,
eg haldi, at starvs-
hava nóg mikið,
er. Eg havi ikki so
} við, so tað
KI
IKIUNS 2
KK! Uudi fy at Hann
hevur laud meg varðveitt
ið og eyguni, hóast eg
BRILLUR
etta berg Situr IKKI
nógv, umframt at hon
lurtar útvarp og hyggur
sjónvarp
Bergitta Berg: - Tað er
ikki neyðugt at nýta
brillur, tá eg hekli, men
tá eg lesi
brúka tær
Tá vinirnir í
noyðist eg at
Frels
unarherinum vitjaði á 96
ra fødingardegnum, har
n
Bergitta hevur verið lim
x
hon
LYGII
termd sum 14
m i
% - i
3 i u
{ st
H a
] l
Ro I í l
Kanslt tI tornar
v a
SOU IKKI
PENING
- Vit høvdu onga neyð
kortini, vit áttu grind og
fisk, men pening
ikki.
Eg minnist einu ferð-
sou Vil
ina, eg kom so seint heim
år skula. Mamma spurdi,
hvat vit høvdu gjørt, og
eg segði henni at lærarin
hevði lært okkum tey
stóru tølini 100 1000
0.S.Ír.
Tá lat í mammu, at tað
mundi vera heilt óneyð
ugt, tí ein hundrað krón
useðil hevði hon ikki sæð
í áravís
- Seinni í
30'unum vóru
r “ ' 1 ry
enn vanalisari d KOMU
skipini fullfermd heim
men teir fingu einki fyr
kin og alt fór fallit
við Jóhann B sum var
i SL i
UD
Bergitta Beru, 96 ára gomul:
búðu tey í fimm ár, men
fóru síðani til Søldar-
fjørð at búgva, har tey
keyptu húsini fyri 14.000
krónur, og fingu eitt lán
uppá 3.000 krónur.
Bergitta Berg: - Maðurin
var kokkur og silgdi við
deyðsiglarum. Mánaðar
lónin var 100 krónur.
Vit fluttu úl Sóldar-
fjarðar 2. januar 1925, og
tá vóru eingir vegir, og
vit fingu føik at hjálpa
okkum at bera
allan teinin. Vit
Elduvik til
har vit fingu onkran at
Seld
mnbúgvið
ngu ur
Skálabotn,
sigla okkum inn á
rtjórð
SELDI EPLI
OG MJØLK
- Vit veltu epli og høvdu
eina kúgv. Tað frunkaði
so gott í Søldarfirdi, og
um vit settu epli niður
áðrenn 1. apríl, Kundi eg
taka tey upp áðrenn ólav
søku.
Hetta var einasta inn
tøka eg hevdi,
maðurin var
um summarið. Eyd
tað at selja epli Nn
Olavsøku, fekk eg fimi
krónur fyri 100 pu
Seldi eg Epli semni á
heystinum fekk e
tríggjar krónur fyri
þátt i
Nr. 180 — 10. november 1990
Mjølkina sum vit
seldu, fingu vit sjey
krónur fyri um mánaðan
Bergitta Berg hevði
ikki so góða heilsu. Hon
var fødd við enskari
sjúku, og tað hevði ma
við sær, at hon ikki kundi
bera fostur. Hon var við
barn fimm ferðir, men
tað eydnaðist henni ikl
at gera i
T ?
J í in nBCr mi
; 1 ;
K tottrina FH !
í tók 14
j
FJ
tta fekk boð fr
1 ;
kk: Á ciða
Ég eri takksom
nógv ella overva seg, ti
hon ikki hevði so góða
heilsu.
Eg var einsamøll við
øllum, tá maðurin var
burtur, og ú var tað ikki
sum at síga tað, bara at
binda frið. Eg havi to
ongantíð duga at sitid
still, og tí eydnaðist tað
Ikki
BAÐ UM
NOKUR OYRI
Tad var liðið ut á årfo,
gjaldast
men eg átti ikki
>)