leygardagur 22. desember 1990síða 2

Abyrgdarbiadstjori: Tórfinn Smith Fyritaksstjóri Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Blaðfólk: Randi Jacobsen Krisjan Dahi Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard Utgevari P/t Sosialurin Bústaður: Argjavegi 26 Postadressa: Postsmogu 76 Uppseting: P/F Sosiaturin Argjum 110 Tórshavn Prent P'f Pressan 1981 Telefon 11820 Telefax: 14720 Eitt solidariskt samfelag Í DAG er stytsti dagur av ári num. Harvið eisini hin myrk- asti, men ber hann tí eisini í sær, at vit ganga móti lósari tíðum. Lýðkan og ljósið fara aftur at vinna á myrkrinum. HETTA verður vónandi eisini galdandi á øðrum økjum enn hvat viðvíkur árstíðini og veðrinum. Mong fólk eru illa fyri fíggjarliga og vónloysið er ikki ókent fyribrigdi. Á POLITISKA økinum hevur skjótt farna ár verið merkt av ruðuleika sum endaði við, at fólk vóru boðsend til valborð- ið. Enntá tvær ferðir eftir bert trimum vikum. Logtingsvalið gjørdist ein stórsigur til Javn- aðarflokkin, sum undan vali- num førdi seg fram sum flokkurin, sum vildi geva fålki lívsvónina aftur. At tað aftur fór at bera til hjá ollum, at liva og virka her í landinum. SAMRÁÐINGARNAR um nýtt landsstýrið eru enn ikki loknar og enn ber illa til at siga hvønn veg tað ber. Vit mugu bert vóna, at hesar samráðingar fora til, at vit fáa eitt sterkt og mannavinarligt stýri, sum kann gera geran- disdagin hjá føroyinginum lagaligari. MEN sum stødan tykist vera í landinum, so vita flest okk- ara, at vit ikki í næstu framtíð kunnu vænta okkum »j6la- dagar« í víðari merking, men at vit enn eitt bil verða at knógva okkum igjøgnum ger- andisdagin — men kortini við vónini um, at rákið vendir sum frálíður. TÍ ER VÓN fólksins fokin, so er alt mist, og politikarar okk- ara — hvussu vælmeinandi teir annars eru — kunnu tá all- ir sum ein breiða omanyvir seg. Er fyrst vilji fólksins nóg mikið skerdur av politiskari ófrættatalu, um at alt má og skal fara á bláman, so er eing- S in framtíð í landinum fyri tey nógvu, brt fyri tey fáu. HETTA må ikki henda í stórri enn higartil og einasta byrg- ing fyri hesi vanlukku gongd | er ein solidariskur politikkur, sum menna kann og gera skilagóða nýtslu av tí treysti, ið enn kanska bragdar í pørt- um av fólki okkara. GLEÐIS- og friðarhátíðin stóra, jólini, kemur nú helst upp ímillum samráðingarnar um skipan av nýggjum lands- stýri. TÍBETUR kunnu vit kanska siga, tí hastverk er sum kunn- ugt lastverk — og kanska kunnu vit sum eitt av jóla- og nýggjársynskjunum ynskja, at tann halgifriður, sum nú fellur yvir foldina, fær okkum øll eins og politikkarar okk- ara, at ganga í seg sjálvar, sleppa aggi og stívrendum sinnismunum og veruliga taka til sín boðskapin um frið og jørð og góðan tokka mill- burtur frá sinum um manna og fáa í lag sam- starv um politiska leiðslu av hesum neyðstadda landi. TI ERU TEIR, id samráðast skulu, so persónliga lítillæt- nir, so andaliga stórlætnir, og so politiskt skilagóðir, at teir í ávísum munum megna at vinna á sær sjálvum, so eru teir eins stórir og teir, ið vinna ein heilan stað — og tá- stani kunnu tey góðynski, ið ljóða úr øllum halgihúsum landsins hesa hátíð veruliga verða teimum og tjóðini at gagni. undan spara pening innan tað al- SS “ x xx S05lgd FU | 67 Á <> På + * N ; >» sd SØS Sambandið meira medgjorlig nú! Vit samgongu hesumegin jól ella nýggjár. Men hetta er so heldur einki nýtt, tí vanligt hevur verið, at landsstýrið er ongantíð skipað fyrr enn út í januar mánað. So helst lingu onga nyggja verður eisini hesaferð Men teir góðu harrar, sum sita og samráðast um nýtt landsstýri mugu gera sær greitt. at tað hevur skund at fáa eitt stýri at taka vid, nú stødan i landi- num kanska er meira ålv arssom nakrantíð fyrr. Javnadarflokkurin er i løtuni i samrådingum vid Sambandsflokkin. Íkki kann sigast annað enn, at tónin sambandið hevur lagt fyri dagin nú, er ein annar enn hann var tað, tá enn umboð fyri báðar flokkar- nar hittust til hitt fyrsta samráðingarumfarið stutt eftir valið. Sambandið hevur fingið eitt upplegg frá Javnaðar- flokkinum, og hevur gjert sær rættiliga stóran ómak at svara hesum uppleggi aftur. Sambært formanni floksins í sjónvarpinum hóskveldið, so skilst, at tað er ikki nakað ófrávíki- ligt krav bara at føra rein- dyrkadan sambandspoli- tikk. Hann hevur sannad, at tå fleiri flokkar skulu samarbeida, so noyðast allir at geva seg, eisini sambandið. Tað boðar frá góðum og er tað ikki sort av eini kærkomnari jóla- gávu til Feroya fólk, at sambandshevdingin, sum áður hevur verið so treisk- ur og steilur, nú bráddliga er lendur við báðum bein- um á jerðini og er fúsur at lurta eftir, hvat onnur meina og hugsa. Tí við sambandspolitikki aleina fáa vit so als onki lands- stýri. Enn er ov tíðliga at siga nakað um eina møguliga samgongu millum Javn- aðarflokkin og samband- ið. Sjálvsstýrisflokkurin skal eisini uppí, og hann hevur uttan iva síni ynski. Eisini tey mugu teir stóru flokkarnir lurta eftir og taka steðu til. Vit hava fyrr víst á, at tað eru fyrimunir við at skipa samgongu millum A. og C. og somuleiðis við at skipa samgongu mill- um B. og C. So er bara spurningurin við hverjum av hesum flokkum Javn- aðarflokkurin best kann fáa gongd á samfelagið aftur við. Tað er tí ógvu- liga avgerandi, hvat Sam- bandið hevur at siga til upplegg Javnaðarflokk- sins og hverji uppskot hann sjálvur kemur við. Nú vita vit, at bandið ber orð fyri at vera sera konservativt. Einki skal broytast. Alt skal vera við tað samla. Hetta hava serliga sambands- menn oftani brúki sum eian styrki, tá tað ræður um at reka varðligan bú- skaparpolitikk. Og tað kann vera nakað um tað. Men Javnaðarflokkurin eigur og má ikki slaka so mikið fyri tí gamla og kon- servativa sambandsanda- num, at flokkurin gongur Sam- valinum um at fáa gongd á aftur: nevniliga lyftun- um um at skapa nýggj) ar- beiðspláss og tryggja, at ikki fólk í hópatali gerast arbeiðsleys í næstum. Sparingar fara sjálvandi at krevja sítt, men vit kunnu ikki bara spara okkum burturúr kreppuni. Vit mugu eisini framleiða okkum burtur úr henni. Og hóast tað kann tykjast torført at síggja glottar á framleidsluøkinum, so mugu vit lata allar heilar fara í gongd at finna fram til nýggjar framleiðslur og nýggj arbeiðspláss. Hevdi tað ikki verið eitt hugskot hjá tí nýggja landsstýri- num at sett á stovn ein hugskotsdepil, t.v.s. har nekur av okkara bestu høvdum innan fyri flest oll eki fingu til uppgávu at bróta upp úr nýggjum á framleidsluøkinum og verða ráðgevandi hjá myndugleikunum — á sama hátt sum landsstýr- ið átti at sett ein arbeiðs- bólk at komi við uppskoti um, hvussu vit kunnu menna við rationalisering- um, effektivisering og skilagóðari langtíðarplan- legging. Men jólini eru í hondum, og vónandi fara eisini tey at smitta av uppá samráð- ingarviljan hjá flokkun- um, soleiðis at vit stutt eftir nýggjar fáa eina sam- gongu, har allir partar hava álit á hverjum eðr- um, og har alt persónligt brigsl einaferð med alla verður lagt á hillina. At tað verður farið til arbeið- is útfrá hesum setningi. Góð jól og eitt gott nýggjár.