leygardagur 5. januar 1991síða 2

Abyrgdarbiadstjori Fyritaksstjóri. Krisjan Dahi Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov al . + lian 8 Tórfinn Smith Blaðfólk: Randi Jacobsen - = Blaðið Ga Árið LÍTIL IVI man vera um, at Tíðinda- blaðið Sosialurin er tað foroyska blaðið, sum hevur verið mest lisið og harvið eisini mest umrett í tí farna árinum. Hetta er kanska held- ur ikki so logið, tí tað var í 1990, at fyrsta føroyska blaðið fór undir eina spennandi og óvanliga roynd í føroyska blað- heiminum: at geva eitt blað út nær- um hvenn dag ella heilar fimm ferð- ir um vikuna. Sosialurin sum HENDA ROYND var í tráð við ta út- bygging. sum hevur verið á blað- num síðan seinast í 70-árunum. Tá helt blaðið tiul undir sera trongum og ótíðarhóskandi umsteðum í Sjúrðargetu. Hóast minnini eru mong haðani var tað ein kollvelting fyri blaðið og ikki minst mongu starvsfólk tess, tá gjørt gjørt varð av at flyta í stór og rúmlig heli á Argjum. Frá at koma út eina ferð um vikuna er útgávan fyrst okt til tvær ferðir, síðani til tríggjar ferðir, og í dag kemur Sosialurin sum ein- asta foroyska blað út heilar fimm ferðir um vikuna. HÓAST umsteðurnar á blaðnum hava verið góðar til at okja útgáv- una, so er tað okkum í dag greitt, at hetta er ein rættiliga tung og stór uppgáva vit hava átikið okkum. Hon krevur fleiri fólk — men ikki bara tað, hon krevur eisini meira av hverjum einstøkum fólki, antin tað so er blaðfólki, arbeiði í bókhaldi- num, pakkingin av blaðnum ella tey, ið taka sær av tí typografiska partinum av arbeiðinum. Øll byrjan er torfør. Tað koma at henda mis- tok, sum royndirnar tó so við og við fara at minka og heilt beina fyri. TAÐ VAR við fíggjarligu støduni og einum inniligum áhuga fyri at fáa eitt meira virkið og aktuelt foroyskt dagblað sum grundgeving. at vit settu skjøtil á fimmdaga-utgåvuna í mars 1990. Stødugt minkandi talið av lýsingum og harvið inntøkum til blaðið gav blaðleiðsluni tvinnar kostir í at velja: antin at skerja um verandi útreiðslur og harvið at minka um útgávu og góðsku á blað- num, — harvið hevði verið neyðugt at sagt fólki upp — ella at økja um inntekurnar á annan hátt, eitt nú við at geva blaðið út oftari. Tað kravdi so aftur størri útreiðslur til eina víðkaða manning. So her var hvørg- in kosturin mjúkur. Men vit valdu ta seinnu loysnina, og vísti royndin at geva blaðið út fimm ferðir um vik- una frá mars til juni í 1990 eitt so mikið gott úrslit, at tað varð gjørt av at gera hesa fimmdaga-útgávu ti fastan tátt frá vetrinum 1990. NÚ ERU vit so farin inn í eitt nýtt ár og vit halda fram við okkara fimm- daga-útgávu. Í løtuni eru vit við at gera støduna upp, men tað er greitt, at fyri at hava nakað at byggja tínar framtíðarætlanir á, so mást tú hava eitt rættiliga gott talgrundarlag at byggja á. Tað hava vit so dánt nú. Meira um hetta í einum komandi blað. Ta skal tó ikki vera nakað Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen - Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard Utgevari Pit Sosialurin Uppseting: P/F Søsiakurin P/f Pressan 1981 Prent dulsmál, at tað er sera tungt at reka blød í Føroyum í dag. Fólk ru rætti- liga illa fyri figgjarliga, og tað gong- ur eisini út yvir blødini. Men vónir okkara eru, at tað kortini skal eydn- ast blaðnum at halda fram við at koma út fimm ferðir um vikuna. TIL TESS er mest umráðandi at hava eitt javnt gott blað, sum fólk vilja keypa. Vit hava so roynt at leggja størsta dentin á vanlig tíðindi og hevur tað eisini víst seg, at hetta er tað flestu fólk ynskja og dáma. Men vit skulu um somu tíð viður- kenna, at hetta hevur kostað okk- um í aðrar mátar. Tað hevur í ein ávísan mun gingið út yvir annað »tyngri« tilfar, og hetta vóna vit, at vit kunnu beta um í hesum árinum. Vit biðja tí lesararnar bera yvr við okkum fyri teir byrjunartrupulleik- ar, sum verið hava. VIT HAVA einki ímóti at gerast mest lisna og mest umredda blað í 1991 eins og tað hevur verið gald- andi í farna ári. Sum dømi um hesa nógvu umrødu av blaðnum kunnu vit taka tær mongu debattirnar í legtinginum ella yvirhøvur úttalilsi frá eitt nú fremstu politikarunum her á landi. Tað er ikki gingin dagur, at politikarar og onnur hava víst til greinar í Sosialinum — fyri antin tað góða ella tað ringa. Ja, formaðurin í einum av flokkunum var so opin- skáraður, tá hann var spurdur av sjónvarpinum, um úrslitið av fólka- tingsvalinum, at hann gav Sosialinum eina og aleina alla ær- una fyri, at úrslitið bleiv sum tað Bústaður: Argjavegi 26 Postadressa: Postsmogu 76 Argjum 110 Tórshavn Telefon: 11820 Telefax: 14720 bleiv. Tad var Sosialurin, sum hevði æruna av valsigrinum hjá javnaðar- flokkinum og vánaliga úrslitinum hjá hansara flokki. henda sann- roynd, segði hann, skuldi fáa fylgjur fyri hansara egna blað. Nú skuldi tað upp á eitt »Sosial-stødi«. VIT ERU bert fegin um hesa umtalu, hóast hon ikki bara er væl meint men tað er greitt, at slík umtala setir stór krøv til tey fólk, sum eisini í nýggja árinum skulu geva blaðið út fimm ferðii um vikuna. Nú vóna vit, at vit vera før fyri at gera eitt enn betri blað, men tað verður so íkki uttan tykk- ara hjálp — lesarin — vanligi føroyingurin, eigur at gera nógv meira brúk av tí sjålv- sagda rætti han hevur, nevni- liga at luttaka ímti almenna orðaskiftinum. Júst á hesum økinum vóna vit at síggja meira til lesaran í 1991, so- leiðis at tað verður ein veksil- virkningur millum vanligar tíðindagreinar og debattilfar. Góðan arbeiðs- og lesihug øll somul. mn sosigaley — Hvat er fjant og ST fjas? »Buskaparkreppan krevur av abyrgdar- monnum, at samstarv- ið verður av øllum alvi at bjarga landinum inn av teirri bakkatrom. vit hava livað úti á sid an mitt í attatiårunum. Hetta verður bert gjert við skynsomum skatta-, figgjar- og vinnulivspolitikki. So sum > skular, vega- stubbar, batahyljar, vendiplass o.a. fjas koma í aðru rød« skriv- ar Dagblaðið i odda- grein. 4; xS KS NY £ > 3 S Få R Feroyska samfelagið og harvið nógvir einstakling- ar og familjur í Feroyum hava stórar fíggjarligar trupulleikar at dragast við. Orsekirnar til hetta eru fleiri og skulu vit ikki koma nærri inn á tær her. Flestu fólk eru samd um, at neyðugt er at bremsa í og reka ein meira varnan búskaparpolitikk. Vit mugu tátta í, har hetta let- ur seg gera, vit mugu spara, har hetta er for- svarligt o.s.fr Jú, víst mugu vit reka ein skynsaman skatta-, fíggjar- og vinnulívspoli- tikk, soleiðis sum mål- SR. COME“? gagn fólkafloksins leggur upp til í sínum nýggjárs- boðskapi. Men at gera all- ar aðrar spurningar í sam- felagnum, sum nú ikki beinleiðis hava við vinnu- lívið at gera, til fjant og fjas, kunnu vit ikki góð- taka. Men tað er blaðnum líkt at undirmeta týdning- in av skúlum og eitt nú eini tryggari ferðsluskip- an kring landið. Tá Dag- blaðið skrivar at eitt nú hetta at gera vendipláss.. er fjas, so tykist blaðstjór- in at vera rættiliga stutt- mintur. Og helst er tað verbali orðafloymurin, sum enn einaferð hevur tikið ræðið á honum, og hann tí sum ikki einaferð hevur traðkað ilspinatid ella tað, sum verri er. Tá hann nú velur at taka upp slíkt sum at brúka almennar pengar upp á at gera ferðsluna tryggari fyri borgararnar, so skal hann eisini hava at vita, at hann við hesum eisini nemur við spurning- in, um at tryggja at ikki mannalív farast orsakað av eini ótryggari ferðslu- skipan. Vit hava fingið eitt so stórt tal av akfør- um, privatbilum sum bussum, at tað er neyðugt eisini at hava tryggar veg- ir. Og har eru vendipláss ein natúrligur partur. Júst málið um vendipláss hev- ur verið ein eymur spurn- ingur í tjaki her á landi í seinastuni, har tervandi vendipláss á rutunum hjá stóru bussunum, hava verið orsekin til, at fleiri fólk eru deyð í ferðsluni. Her hava vit als ikki ráð at spara eina tað einastu krónu. Ynskja vit eina góða kollektiva ferðslu, so mugu vit eisini hava eitt gott og trygt ferðslukervi. Men vit vita, hvar Dag- blaðið vil við hesum. Alt tað, sum hevur við alment virksemi at gera, tað skal steðgast fyri einhvenn prís. Og tá tað er tað al- menna, sum hevur ábyrgdina av vegakervi- num, so skulu útreiðslur- nar eisini minkast á hes- um økinum. Líka mikið, hvat pengarnir fara til, bara talan er um almennar pengar, so skulu játtanir- nar minkast ella heilt fella burtur. Hetta er í tráð við fíggjarpolitikin hjá undan- farna landsstýri, har vit fingu fyrst ein og so aftur ein fíggjarmálaráðharra, sum uttan umhugsan settu spariknívin í hjá tí almenna. uttan at hugsa um, hverjar fylgjur hetta nú fór at hava. Sálvandi er tað rætt at halda aftur við bygging av båtahylum o.l. í eina tíð, har ráðini ikki eru til tess. Men harfyri at kalla alt tað, sum ikki hevur beinleiðis við vinnulívið at gera, fyri fjant og fjas, er at fara ov vítt. Vit síggja, hvussu tað gongur í eðrum londum i Framhald á síðu 14