fríggjadagur 11. januar 1991síða 2

Abyrgdarblaðstjóri: ÞTórfinn Smith Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov - FÅ = Oljan og vónin VIT skulu leita mong ár aftur í tíðina at finna so ringa støðu, sum samfelag okkara nú er í. Møguliga hevur tað ongantíð staðið so illa til í heila tikið. Og tá vit frætta, at tað er sum við ísfjallinum, at bara ein lítil partur av tí sæst, so fer tað kalt niður eftir rygginum. HVONN dag hoyra vit um nýggjar uppsagnir, um virki og handlar, enntá kommunur, sum lata aftur. Fólk, sum hava havt trygt arbeiði í mong, mong ár, standa brád- liga úti á gøtuni — og tað, sum verri er — tey hava einki at síggja fram til, útlitið er nevniliga enn daprari enn stødan í dag, vilja menn vera við. TAÐ verður verri enn. Hetta er tað vit hoyra og hetta var eisini eitt tað seinasta, sum ein av okkara fremstu politik- arum og eisini fyrrverandi løgmaður segði á einum polit- iskum fundi í Klaksvík, stutt áðrenn hann takkaði fyri seg og tók seg heilt úr politikki. Mangt bendir á, at hansara spádómur er við at ganga út, men at vit enn bert eru í byrj- anini av hesum útviklingi, so logið tað nú kann ljóða. EITT er so tað, at handils- og tænastufyritøkur ikki klára seg, nú fólk hava minni av pengum, og innflutningurin heilt er steðgaður upp. Verri er tað tå ein vinnulivsfyritøka fyri og onnur eftir verda noyddar at lata aftur ella siga einum stórum parti av fólkin- um upp. Tað seinasta vit hava hoyrt er, at Havsbrún í Fugla- firði, sum annars skuldi verið eitt »solidt« virki, hevur skeiðað út ikki færri enn 17 fólk. Verður hetta gongdin framyvir, eru so sanniliga bara myrk skýggj at hóma. NÚ ikki ov bjartskygdir, vil onkur so siga. Tað er rætt, at vit kunnu gera ilt verri við bara at draga neyðina fram. Men vit mugu eisini vera real- istisk og gera okkum greitt, hvønn veg tað ber. Onkur brúkar máliskuna, at tað ber móti avgrundini, onkur annar, at samfelagið fer á húsagang Blaðfólk: Randi Jacobsen - Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard Prent Utgevari P/t Sosiaturin Uppseting: P/f Søsiaturin Pift Pressan 1981 og onkur tridi, at vit skjótt koma undir fremmanda ad- ministratión. Jú, mong eru orðini og vendingarnar, sum kunnu brúkast um støðuna í Føroyum í dag, spurningurin er so bara, hvgrji teirra eru best dekkandi. HVAT enn vit meina um or- søkina til hesa syndarligu stóðu, so eiga vit øll at taka í egnan barm. Vit hava øll brúkt ov nógv. Vit mugu til at leggja vanar og líushátt um onkursvegna. Tað kann vera so nógv. Men tað mest synd- arliga eru niðurfiskaðu stovn- arnir og vaksandi arbeiðs- loysið. Hetta eru teir spurn- ingar, sum okkara politikarar mugu til at geva fyrsta priori- tet, nú nýtt landsstýri skal skipast og fara til arbeiðis. HVUSSU minka vit um skað- arnar, og hvussu kunnu vit aftur geva fólki vónina um, at tað er framtíð í at búgva í hes- um landi! Onkur heldur, at ein komandi oljuvinna er einasta bjargingin. Torført er at hava nakra meining um tad, ti her eru so nógvir ósvaraðir part! Vit hava enn einki Bústaður: Argjavegi 26 Telefon: Postadressa: Postsmogu 76 Argjum 11820 110 Térshavn Telefax: 14720 spurningar: hvør skal hava rættin til undirgrundina og um olja í heila tikið finst. MEN kanska hetta landsstýr- ið átti at sett skjøtil á beinan- vegin við at skundað undir at útbúgva føroyingar í hesi vinnu og síðani at funnið út av, um olja er í okkara undir- grund. Vit siga ikki, at ein oljuvinna fer at gera okkum lukkuligari, men vit hava í hvussu er ta ábyrgd mótvegis tí uppvaksandi ættarliðnum at geva teimum onkra vón: kanska spurningurin um olj- una og undirgrundina kundi verið við til at givið fólki vón- ina aftur. Men vegurin er langur, so tað er bara at fara í gongd. Latið okkum so fáa eitt breitt og alment kjak um henda spurningin, sum so aft- ur kundi verið grundarlagið undir einum komandi undir- grundar- og oljupolitikki. Setid hol å nu! Vit hava hvorki ráð ella rætt til at bíða. halda fram at spæla somu ME sosigaley MD EÐ MÓÐ = SS“ AS F Hvat vid eitt sindur av sjålvrannsakan »Bådir flokkarnir siga seg vera fyri sjalvstyri, men eru sambands- flokkar. ..< skrivar 14. September í for- síðugrein | mikudagin og sipar til javnaðar- flokkin. Hóast formaður tjóðveld- isfloksins í Norðurlanda- húsinum fólkatingsval- kveldið lovaði, at nú skuldu teir taka annað skinn um bak á floksmál- gagninum, so er lítið og einki, sum bendir á, at so verður. Aftur og aftur síggja vit nú somu endur- tekurnar í tjóðveldismál- gagninum, sum vit hava sæð í tvey ár. Hóast vit eru farin inn í eitt nýtt ár, og tað gongur móti ljósari tíð, so er monomani plátuvendarin á blaðskútu tjóðveldis- floksins einki broyttur. Hann situr enn í belaniðu og sær ikki fram um nes- ina, tó so vandur er hann í at venda somu plátu, at hetta megnar hann kortini. Allir hinir eru sam- bandsflokkar, allir lúgva og allir lumpa. Allir hugsa teir um seg og síni Bara vit tjóðveldismenn hava eina grundfesta meining, bara vit gera tað vit siga, bara vit meina nakað við sjálvstýri, við at vera móti EF-lima- skapi, at vilja loysa undir- grundarmálið osfr. osfr. Oraklið í 14. September átti heldur at lært av for- tíðini og tikið í egnan barm. Var tíðin ikki betur brúkt at sópa fyri egnum durum, nú hetta er so harðliga tiltrongt í tykk- soleiðis sum formaðurin jú eisini hevur úttrykt tað í blað- num! ara egna flokki, Ein skuldi trúð, at blað- stjórin á 14. September hevði lært okkurt av ósigrunum hjá flokki hansara, og at han tí brúkti orku sína til sjálv- rannsakan heldur enn til at halda fram í somu rillu, sum hann nú hevur gjert tað í samfull tvey ár. Heldur tú at henda frelsta endurteku-skrivingin tænir tjóðveldisfloksins framtíð, so mást tú trúgva umaftur. Eingin hevur verið so grovur móti javn- aðarflokkinum og -fólki, síðani valið í 1988 sum júst blaðstjórin á 14. Sep- tember. Eingin hevur sum hann aftur og aftur verið forkeypari fyri tí linju, sum skuldi vísa seg at vera flokkinum til óbóta- ligan skaða. Nevniliga eini eirindaleysari herferð móti javnaðarflokkinum, sum eisini resulteraði í, at javnaðarflokkurin = fekk sparkið frá tjóðveldinum í 1988. Vit hava her í blaðnum ongantíð verið bangnir fyri at vísa á tey mongu mál, sum javnaðarflokkur- in og tjóðveldisflokkurin verja og standa fyri. Vit hava víst á, at hesir flokk- arnir hava verið besta bol- verkið móti tí víðgongda høgra. Men hvat annað enn ókvæmisorð og eitt spark í andlitið hevur flokkurin fingið afturfyri frá framstandandi tjóð- veldismonnum við sjálv- um blaðstjóranum á 14. September á odda! Tit hava ilt av eini sam- gongu millum javnaðar- flokkin og fólkaflokkin. Sóu tit heldur eina sam- gongu millum javnaðar- flokkin og sambandið! Ella kundu tit hugsað tykkum at sloppið upp í sæð ella hoyrt frá tjóð- veldismonnum, um at teir hava verið fúsir til at fara í samgongu við javnaðar- flokkinum. Og tá vit av royndum vita, hvussu stórt haturið hjá ávísum tjóðveldisfólkum er móti javnaðarflokkinum (byrj- aði eftir valið í 1988), so er tað kanska heldur ikki so ringt at ímynda sær, at tjóðveldisflokkurin = eins lítið og hann vildi tað í 1988, ynskir at fara í sam- gongu við javnaðarflokkin bara tvey ár seinni! Tit koma onga leið við haturi og evund. Vit hava brúk fyri politikarum, sum leggja persónligt hatur til viks, og tað hev- ur tjóðveldisflokkurin so sanniliga eisini. Um tit halda, at álopskendu og hatsku greinarnar hjá eitt nú Hergeiri Nielsen í tjóð- veldismálgagninum móti javnaðarflokkinum nú í skjótt fleiri ár eru flokkin- um og tjóðveldissekini til gagns, so mugu tit trúgva umaftur. Og tað ger tað ikki betri, at málgagnið hjá flokkinum hevur valt at plátu, sum er við at gerast ein fornaldarleivd. Tjóð- veldisflokkurin og blað hansara hava vitturliga brúk fyri eini »andlits- løftning« — eini sjålvrann- sakan — skal flokkurin fáa nakra ávirkan í for- oyskum politikki, áðrenn vit fara inn í næstu eld. Hetta verður sagt sum eitt vinarráð. Eingin — heldur ikki javnaðarflokk- urin — eigur at frøast yvir lemjandi tap tjóðveldis- floksins til tvey val. Men eru tjóðveldismenn so primitivir og stuttskygd- ir, at teir heldur enn at brúka orkuna til sjálv- rannsakan, brúka hana til at venda somu plátu dag eftir dag, mánaða eftir mánaða, ár eftir ár, um at allir hinir eru sambands- flokkar, lygnarar osfr., so vælgagnist tykkum. Við at halda fram við hesi primitivu og innantómu agitatiónini = renna tit tykkum sjálvar út av egg- ini. Eingin annar nýtist at hjálpa tykkum. Tit klára tað sjálvir — og blaðstjór- in á 14.anda vísir leiðina — framhaldandi!