týsdagur 15. januar 1991síða 14

Undirritaði eri ein av teimum, sum hevði vænt- að sær nakað av eini nýggjari samgongu, sum javnaðarflokkurin kom at verða partur í við eini styrki, sum flokkurin ikki áður hevur havt. Tað kann ikki vera nek- ur loyna, at seinasta sam- gonga var ein vánalig samgonga sæð við fiski- manna og fakfelags eyg- Nr. 9 — 15. januar 1991 um. Tann samgongan hevði sum hevuðsenda- mál at útihýsa vinnufelog- unum frá allari ávirkan. Úrslitið gjørdist eisini eitt lóggávukaos, sum vit aldri hava sæð áður. At samgongan eisini var fiskimonnum fígg- indaligað sinnað, sást á teirri framdu lóggávuni. Endaliga prógvið fyri hes- um fingu vit tó, tá lands- Sosialurin vánaligan blaðetikk Til fánýtis tala sjálvt gud- arnir dáran til vits. Og ásannandi, at býttlinga muður goysir út fávitsku, ætli eg mær ikki heldur í nakað blaðkjak við Sosial- in, tí tá kann tað lætt henda, at ein endar í sama díki sum hetta blað. Men tá blaðið (bókstav- liga) av ráddum hugi í seinastuni hevur tikið sær tað til vana at leggja eftir åvisum blaðfólkum á Dimmalætting (mær sjálvum, pn Poul S. Nybo, og starvsfelaga, B - Beate L. Jensen), so hesar viðmerkingar kortini: Í viðmerking (So siga tey) til sumt av tí, sum hini bleðini skriva, verða á 2. síðu í Sosialinum blað- fólk Dimmalættingar løgd undir illvilja móti fakfe- lagsstættini — i hesum føri pedagogum — ti blað- ið dittadi sær at fortelja fólki frá eini sera ódám- ligari mótteku, ið annar býráðslimur | Sambands- floksins í Havn (Lisbeth L. Petersen) fekk, tá við- komandi í erindum í Tinganesi av nekrum pedagogum, ið har vóru staddir, fekk eina salvu av ókvæmisorðum oman fyri seg. Hetta metti blaðið vera vert at nevna — bæði sum tíðindi og sum eina átalu móti óflýggjaskapi. Hava ikki fólk, ið vilja teljast millum hampafólk (um tey eru tíðindafólk ella ei), ikki skyldu til tess? Ella ber Sosialurin í betuflaka fyri ólíkindum? Tað er okkurt, sum bendir á, at so er! Sera ókollegialt og ósoli- dariskt má tað sigast at vera av Sosialinum at fara soleiðis við starvsfelog- um, sum blaðfólk á hinum blødunum hóast alt eru. Sum limir í fakfelag (Før- oya Bladmannafelag) kenna blaðfólk Dimma- lættingar sjálvandi soli- daritet mótvegis eðrum fakfelagsstættum í samfe- lagi okkara. Og tað verður ikki minst neyðugt hesi komandi árini. Til tess at rættvísgera „virðið< í hesi politisku rangsnúgving, um at Dimmalætting (les blað- fólkini) hevur illvilja ímóti fakfelogunum, valsar Sosialurin aftur til sep- tember 1989, tá stór mót- mælisgonga við umboðum fyri fakfelog fylktist á Vaglinum í Havn. Blaðið roynir at minna fólk á eina yvirskrift (sum undirrit- aði hevði ábyrgd av) til eina forsíðuávísing við brotum úr eini legtings- reðu hjá Eilifi Samuelsen, sum ikki hevði heimild í teksti hansara, og sum var vend móti fakfelogun- um og mótmælisfólkun- um. Eilif talaði at, veit Sosialurin at siga. Til hetta er fyrst at siga, at yvirskriftin als ikki var vend ímóti fakfeløgunum ella mótmælisfólkunum á Vaglinum, men ímóti Javnaðarflokkinum og Sosialinum, sum gjørdu sær dælt ur truplu støduni i samfelagnum og royndu at seta kilar imillum åvis- ar samfelagsbålkar til tess at skapa øsing og fåa politiskan vinning (sum eisini eydnadist). Harnæst er at siga, at Dimmalætting åsannadi, at skeiv yvirskrift — av misgåum — var sett yvir nevndu forsiduåvising (hon hoyrdi nevniliga til eina ætlada åvising vid fråsøgn frå mótmælis- fundinum, sum tiverri ikki var pláss fyri á forsíðuni) og rættaði mistakið áð- renn Eilif Samuelsen gjørdi vart við seg. Mis- tøk kunnu henda i ein knappari vending. I hesum vidfangi kann skoytast uppi, at rættleid- ing Eilif Samuelsens var ætlað Sosialinum, sum her helt seg hava ein tunnan frens. Tå politiski huldueyg- leidarin å Sosialinum hev- ur slikan klistriheila, åtti hann eisini at minst hetta, men tað er ivaleyst so, at hitt illa eygað einans sær tað, sum tað vil síggja. Sum ein annar ervitis- fiskur blandar politiski huldueygleiðarin á 2. síðu í Sosialinum eisini peda- gogmálið uppí royndirnar at skipa samgongu og heldur tað vera gott, at Sambandsflokkurin (vegna tíðindagreinirnar í Dimmalætting) er útihýst- ur. Nei, vælsignaður, huldueygleiðari, tú kanst vera púra róligur. Sam- bandsflokkurin hevur ongan leiklut í okkara skriving eins lítið og vit hava ávirkan á hansara politisku — stødutakanir. Samskiftið millum Sam- bandsflokkin og Dimma- lætting er soleiðis háttað, at flokkurin sleppur at nýta blaðið — m.a. til val- agitation — og Dimma- lætting favoriserar hin- vegin liberalan politikk, sum Sambandsflokkurin higartil er besti garantur fyri. Talan er um eitt óheft samstarv. Sambands- flokkurin er ikki parta- ánari í Dimmalætting eins og steðan t.d. er hjá Sosialinum, har Javnað- arflokkurin eigur blaðið at kalla við húð og hár, og reiggjar koyrlinum, verð- ur gjørt ímóti boðum (minnist bara dýrtíðarvið- bótina í 1980 og viðgerð- ina í Sosialinum, sum Atli Dam kallaði eina aftur- undirgerð). Okkara viðmerkingar sum blaðfólk á Dimma- lætting, antin tær eru í sjålvstødåugum greinum (leysar av tíðindaflutning- inum) ella innskotnar í tíðindastubbar, eru indi- viduellar; júst hetta fræls- ið hevur einstaka blað- fólkið (uttan at vera alt ov subjektivt) tá initialini standa undir. Tå ber til at skilja imillum bladsins al- mennu hugsan og hugsan blaðfólksins. Ein meining er tá í at hava frámerki undir blaðtilfarinum. So hatta dugir tykkum einki. Hatta er eins vátt krút og tá Javnaðarflokk- urin umbar seg at sam- starva við Sambands- flokkin í 1978 við einum lesarabrævi í Dimmalætt- ing sum grund. Hatta er deytt og máttleyst. Hatta er, sum rætturin í einum sakarmáli móti Sosialin- um staðfesti: MORTI- FICERET VRØVL! Annars er um viðmerk- ingarnar á 2. síðu (So siga tey) at siga, at tær eru tekin um vánaligan blað- etikk og partapolitiskt trongskygni, ið minkar munandi um virði hjá Sosialinum at nevna seg »tidindablad«. At seta frá- merkið Sosialurin undir hesar viðmerkingar, er at draga øll á blaðnum undir ábyrgd av tí, sum har verður sagt. Neyvan átaka sakligir tíðinda- berar sum Hilmar Jan, Jústinus og Dagny sær ábyrgd av slíkari journal- istiskari níðingsskriving, sum har verður borin fram. Ábyrgdina má tess- vegna blaðstjórin, Tórfinn Smith, taka. Vit her á Dimmalætting ætla okkum ikki at kjak- ast við huldufólk á Sosial- inum. Vit halda fram sum higartil stevnt við sak- ligum og upplýsandi tíð- indaflutningi — og við ein- um frámerki undir veit lesarin hverji vit eru (ella hevur meguleika at såyrja seg fyri)! Poul S. Nybo blaðmaður Dimmalætting stýrið samtykti at seta ein bólk av fiskimonnum utt- anfyri lógina. Og tískil gjerdist tað ein partur av virksemi FFs at noyða landsstýrið at halda gald- andi lógir mótvegis fiski- monnum! Tað skuldi verið lætt at komið til ta niðursteðu, at arbeiðslagið hjá farnu samgongu kundi ikki bera til, og fakfelagsfólk høvdu grund til at rokna við, at nú fóru vit at síggja ein annan politikk«. Men eftir samgongu- skjalinum at døma er lítið at vænta!! Tað stendur ikki nevnt við einum orði, at viðurskiftini hjá fiski- vinnuni skulu greiðast í samstarv við vinnuna sjálva. Heldur er tað hin- vegin!! Tað verður nevni- liga sagt, at talan er um búnaðarpolitikk, at hesin skal skipast i »samråd við vinnuna<. Tá vinnan als ikki er nevnd í sambandi við fiskivinnumál, er skjótt at koma til ta niður- steðu, at hesi viðurskifti skulu ikki greiðast saman við vinnuni. Henda uppfatan verður bert undirstrikað av undirskjalinum. Fólka- flokkurin má sigast at hava viðgingið, at tað var -akað »verri biks«, sum teir trumlaðu gjøgnum tingið undan ólavseku í fjør. Tí fleiri lógir skulu avtakast, aðrar lutvíst av- takast og aðrar aftur broytast. Tað einasta, sum stendir eftir av hesi lóggávu eru tær lógar- broytingar, har vinnufe- legini vórðu sett uttanfyri alla ávirkan. Og so tann lóg, sum leggur seg bein- leiðis út í sáttmálaviður- skifti hjá fiskimonnum, hvers endamál er at geva reiðarum ein eyka trumf fyri at trsyta partin hjá fiskimonnum niður. Nærri er greitt frá hesum í árs- frágreiðing FFs. Samgonguskjalid: Fyrsta vónbrotið! Hetta er reinur fólka- flokspolitikkur. Tað er eingin loyna, at fólka- flokkurin bryggjar seg ikki um fakfeløg. Tað sein- asta hesin flokkur ætlaði, áðrenn samgongan slitn- aði, var at leggja seg út í innanhýsisviðurskifti hjá felogunum fyri at gera tey fíggjarliga veikari. Grund- gevingina fingu vit m.a. frá tingmanni, sum á val- fundinum í Norðurlanda- húsinum segði nakað so- leiðis: »Vit í fólkaflokkin- um vita betri enn fakfelog- ini sjálvi hvat ið er til gagns fyri teirra limir«. Hetta var forrestin næst- an orðarætt tað sama sum Fríðrikkur 6. í 1835 svar- aði eini umbøn frá nøkrum borgarum viðv. prent- frælsi. Hann segði: »Ingen uden vi alene kan være i stand til at bedømme hvad der er til statens og borgernes sande gavn og bedste«! Tað kann verða nóg ringt at slúka samgongu við fólkaflokkin, tá hugs- að verður um hansara framferð móti eðrvísi hugsandi. Vit eru nevni- liga nekur sum minnast!! Men so at fara at bakka fyri fakfelags- og fiski- mannafíggindaligu stød- uni hjá hesum flokki!! Óli Jacobsen Ps. Henda grein varð skrivað út frá teirri fyri- treyt, at tá fólkaflokkurin samb. bleðunum hevði fingið fíggjarmál at um- sita, so fór javnaðarflokk- urin hóast alt at tryggja sær fiskivinnumál. Men eftir at hava hoyrt tíðind- ini um býtið av málsekj- um millum flokkarnar er óneyðugt við eðrum við- merkingum enn >Gud for- barmi seg!!«. ój HONDA lakóárust garanti + -findes ikke bedre