leygardagur 19. januar 1991síða 6

N Á Landsstýrið Marita Petersen, landsstýriskvinna: se Marita Petersen hevur 1z1ð målsøkini skúla- Á mm = og mentunarmál í Lands- stýrinum, og her hoyra målsøkini vísind, kirkja, ítrótt og fjølmiðlar, umfi ló framt lógarmál eisini ro = = Tók familjan undir vid tær. tá tú játtaði at verða landsstýriskvinna. Spurdi tú um teirra åskodan, áð- renn tú tók av? - Nei, eg spurdi ikki Ert tú slík sjálvstóðug beinleiðis familjuna, men tey vóru kortini eitt sindur ósamd. Onkur helt tað vera í lagi, annar helt - heima dúva teir ikki upp á, at eg strúki tb skjúrturnar, men vit hava heldur ikki bs pt an "millimeturrættvisi,” sigur Marita Petersen, boð ; landsstyriskvinna, m.a. í samrøduni kanska ikki, at tað var rætt at eg nýtti orku til slíkt arbeiði. odum frá øðrum? - Nei, eg haldi ikki, at eg eri meira sjålvstødug var aðrar nu tók eg enn so mos Tad er eingin kollvelting Síðuna av at hon virkaði = landsstýriskvinnuni at í gerandisdegnum hjá Sum lærari. taka avgerð um at fara í eftirnavnid í mann Mar etersen, lands- 1. oktober 1989 varð farloyvi, ti júst arbeiðið minut ; 181 kulafyrisiting Sur hevur persónliga stór Q Marit Pe FS k gomul og he 0 K 8 auvoKat i 29 Í Sul vil Tað var tó ikki læu hjá = gamlir. Ein sonur býr g tú hevur veri Í dag: Kenslu- og mentanarmálaráðharrin maður i Føroya Lærara- felag í fýra ár og neynd- arlimur í seks ár. Er munur á næmingunum, um mamman er heima- ella útiarbeiðandi ? - Nei, tað haldi eg ikki. Tað snýr seg ikki um, hvussu nógv for- eldur og børn eru saman í gerandisdegnum, men heldur, hvussu tey eru saman, og hvørt gagn tey hava av hvørjum ødrum. FÅA SOMU UTBUGVING Tíðirnar broytast, og í dag fáa kvinnur somu út- búgvingar sum menn. Tað er greitt, at kvinnur eis- ini vilja nýta tær útbúgv- ingar, sum tær ogna sær. Tað er avgjørt eisini samfelagsliga gagnligt, men eg hugsi at vit Skulu stuðla barnafamilj- um, so tað gerst lættari hjá teimum at gera tað, sum er best fyri tí ein- støku familjuna nu- miiil 1CLUTTALLVISIT iIma Djó okkum, men børnini og 13 19. januar 1991 maðurin hava ongantíð sett sínar vónir til, at eg t.d. skal borðreiði við drekkamunni tá teir koma heim, ella strúki skjúrtur teirra. Vit gera tað heima, sum hvgr sær dugur best. Umframt hetta, so hava vit í 18 ár búð sam- an við foreldrum mínum, og tað hevur verið ein góður stuðul. Onkur hev- ur altíð verið inni, tá børnini komu heim. Visti tú tað í góðari tíð, at tú skuldi út í Lands- stýrið, og hvussu kendist tað? - Nei, eg visti tað ikki beinleiðis. Onkur hevði spurt meg, um eg kundi hugsað mær tað, men annars verða slík mál umrødd innanhysis i flokkinum. LUGVAD Um tað var spennandi? - Nei, eg var so lúgvað av teimum longu samráð- ingunum, at eg ikki fekk stundir at kenna nakran spenning. Tað varð av- gjórt sama dag, sum Landsstýrið varð skipað. eitt sindur - Tað var i nu at gevast IC DIO us í góðum arbeiði á Lands skúlafyrisitingini. Eg kendi meg eitt sind- ur í trongstýðu. Hetta starvið er fakliga og per- sónliga ein avbjóðing, sum eg fegin vildi havt stundir til at gjørt meira við. Nú fái eg so møguleikan at ávirka skúlamál á ann- an hátt. Er tað persónliga ein kollvelting fyri teg at fara í Tinganes? - Nei, tað haldi eg ikki. Hetta er bert ein annar møguleiki fyri at arbeiða við praktiskum og poli- uskum málum. Ti gjørdi rúsdrekkamálinum, og nú fingið hetta Ætlar tú at broyta rúsdrekkalóggávu na? , xx vart við teg I þa nevur lu lå Kalmar fríggjamorgunin kom út í Tinganes at taka myndir, var Marita Petersen, landsstýriskvinna farin í holt við at "ummøblera” urbeidshølid. Karnappurin, har áður skrivaraborðið stóð, varð gjórt um til "Jomfrúbúr" og eitt trappustig haðani, helt hon vera hóskiligari til skrivaraborðið. Sostatt sleppa gestir á skrivstovu hennara undan at líta upp til landsstýriskvinnuna.