leygardagur 19. januar 1991síða 10

Tey fægstu í Havn kennast við, um nakar spyr eftir Svend Poulsen. Svend Poul- sen sjálvur letst heldur ikki um vón, tá hann verður nevndur við hesum navni. Hann eitur Svend Poulsen í fólkaeftirlitinum, men verður at kalla ongantíð róptur annað enn Bambus. - Bambus var mítt skóta- 1avn, men navnið fekk eg kortini fyrr enn so. Tað kom av, at eg vaks so skjótt, rann upp á slokk. Trettan ára gamal var eg lika høgur sum nú, sigur Bambus. Hann gloymir ikki aftur tann dagin, hann varð vígd- ur inn i skótargrsluna. Tað var hansara stóra ræðsla at skula doypast, ið tað varð kallað, tí vatn dámdi honum einki - Ein sunnumorgun vórðu boðini niðan til givin, at eg skuldi Svartafoss. Teir vendu mær upp og niður, og høvdid varð koyrt inn undir sigur Bambus EINFALDARI Tad var praktiskari fyri hann seinni bara at nevnaseg Bambus, tí harvið slapst undan misskiljing- um. Td. hendi tað fleiri ferðir, at postur ul hansara endaði hjá Svend á Grundini - sum eisini æt Poulsen - og Bambus fekk hansara post. Navnið hevur fylgt hon- um alt lívið, og hann nýtti nógv I Svartafossi - Tad var mostir min, sum avgjørdi, at eg skuldi læra til fotograf, sigur Bambus, sum fyrr i månadinum fylti 70 år. Hann greiðir her sum ítróttarmaður tað eisini í sínum yrki sum fotografur. Bambus er ein av rabarb- unum i Havn, og tey årini undantikin tå hann var utt- anlands, hevur hann altid búð í barnaheiminum i Tvørgøtu Sum ungur maður ar- beiddi Bambus sum skriv- stovumaður, men longu tá hevði hann stóran áhuga fyri at taka myndir. GIGGA ATTI HUGSKOTIÐ - Eg plagdi at læna fototólið hjá Tummas Jakku, mann- inum hjá Giggu, sum var mosur mín, og gekk so úti og tók myndir. Ein dag í 1945, beint sum kríggið var av, sigur Gigga við meg, at eg átti at farið niður at lært til fotograf. Um eg ikki hevði áhuga fyri tí? Jú, tað hevði eg, og so fór eg heim at pakka. Gigga hevur dugað at sæð, at tað var tað rætta fyri meg, men foreldrunum dámdi einki, sigur Bambus. Bambus var ein av teim- um mongu ungu føroying- unum, sum fóru niður beint eftir heimsbardagan at fáa sær útbúgving, eftir at land- 10 hevði verið avbyrgt bar- dagaárini. - Eg fór við Gullfoss til Bergen, og haðani við svenskum toki úl Keyp- mannahavnar. Hetta var seinast í oktober 1945, sigur hann. VÆL GEKK Ta fyrstu tíðina gisti hann hjá familjuni hjá einum donskum skóta, hann hevði hitt á skótalegu í Danmark í 1935 Hann kom til Danmarkar uttan frammanundan at vita sær nakað læruplåss - Eg kendi meg so hjålp- arleysan, visti hvorki út ella inn. Eg tosadi við nakrar fotografar, men tað gav einki úrslit. - So fann eg uppá at seta meg í samband við Ander- sen, ið var formaður í felag- num hjá fotografunum. Jú, frá sínum arbeiði sum fotografur, frá skótalívinum og síni fortíð hann vildi fegin tosa við meg, hevði ongantíð hitt nakran føroying áður. Mað- urin var sera blíður, bað meg ringja aftur eina viku seinni, tí hann skuldi syrgja lyn, at eg fekk eitt læru- pláss, sigur Bambus. HJA KENDUM FOTOGRAFUM Og Andersen so gjørdi. Bambus fekk bod um at møta i hvitum kitli 1. de- sember - ein mánað eftir, at hann var komin til Keyp- mannahavnar. Bambus fekk lærupláss hjá tí kenda kongliga hof-fotografinum Elfeldt. Tá hann hevði verið Nr. 13 — 19. januar 1991 Tekstur: Randi Myndir: Kalmar Bambus er ikki bara kendur í Havnini, har hann hevur búð meginpartin av sínum lívi. Hann hevur tikið myndir av gørum enn havnarfólki, og nógvar vinir fekk hann sum skóti í væl meira enn ein mansaldur og kennir tí ein hóp av fólki bæði í Føroyum og uttanlands har hálvt tridja ár, bjóðaði arbeiðsplássið honum at halda fram og fáa 200 krón- ur um mánaðin, men Bam- bus segði nei takk. Hann skuldi ikki hava fast arbeiði, tí hann var komin til Dan- markar at fáa sær útbúgv- ing. , So kom hann i samband vid fru Lindequist, sum var privatfotografur hjå Ingrid Drotning og hevði nógva mótafotografering. Har ar- beiddi Bambus hálvt annað ár sum leiðari fyri myrka- kamarsarbeiðinum og fór esini á skúla. HENDINGARIKT - Tað var ein tíð við nógvum hendingm, meðan eg ar- beiddi hjá Elfeldt og Linde- quist. Christian kongur doyði, og Fríðrikur kongur tók við. Svenski krúnprins- urin datt niður í flogfari, og tað vóru fleiri aðrar hend- ingar, sum bara Elfeldt slapp at taka myndir av. Sjålvt um Bambus hevði sera gott arbeiði í Danmark, hevdi hann onga ætlan umat halda fram har. Hann vildi heim aftur. Tí billaði hann Lindequistinn, at sjúka var í familjuni heima, so hann noyddist til Føroya. TIL SVØRIKIS So setti hann seg å stikkl- *