mikudagur 23. januar 1991síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Nr. 15 — 23. januar 199 Í Eg blakaði eina tasku við nøkrum klæðnaplaggum á bili mínum tá eg for ] Havnar at fundast baksetrid i r ki Id tukvøldid, Eg vist: einki um, at Ikki fór at koma heim- ftur fyrr enn fríggja- dagin - sum landsstýris- maður Hetta sigur Jóannes Eidesgaard, landsstýris- maður í almanna- og heilsumálum Skotbráðið var eisini stutt Klokkan 5.30 mána- morgunin fekk hann fyri- spurningin um at fara í nganes, efur at teir høvdu samráðst alla náttina. Hann skuldi svara áðrenn kl.12 á mid- degi PURRAÐI ÚT Klokkan seks á morgni purraði hann familjuna út 'g bað tey halda fam- iljuråd. Hann skuldi hava svar frá teimum klokkan átta! Eg fekk mær ein blund í ein tíma, og tå eg ringdi aftur til fam- iljuna, stuðlaðu tey mær, og eg jåttadi at fara í Tinganes, sigur Jóannes Eidesgaard. Av tí at eg eingi klæði hevði við mær norður, fekk eg systir mína at hjálpa mær við at keypa ein klæðning. - Jú, eg haldi at klæð- ningurin er nýtiligur, sigur Jóannes Eidesgaard. Jóannes Eidesgaard er 39 ára gamal, giftur við Anitu og tey eiga tvey børn, sum eru 19 og 15 a gomul. Anita arbeiðir sum krambakvinna, men nú fer hon til Havnar at búgva, og so er ivasamt um arbeiði er at fáa til hennara Jóannes Eidesgaard: - Tad er avgjørt neyðugt hjá mær, at vit flyta til Havnar, og tað er tekin um, hvussu langt burtur Suðuroy er, frá hinum parunum av landinum. ar FJARSKOTIN Aðrastaðni er tunnlar og brúgvar, ger tað m vegir, sum ar ferð- fram, men hjá okkum er bert eitt at gera, og tað er at leita eftir eini íbúð, sum skjótast Børnini ganga í HF > uligt 03 ast aftur og og í 9. skúlaflokki og tað er ikki ráðiliugt at flyta tey, eru vit samd um Jú, ommurnar eru góðar at hava til at taka, igur Jóannes Eidesgaard. Hvat sigur familjan til ut tå nú ert Landsstýris- madur Landsstýrið r Jóannes Eidesgaard, landsstyrismadur: Mannminkandi at fara á I dag: Almanna- og heilsumálaráðharrin almannastovuna - tá tað ikki hevur eydnast at skaffa sær arbeiði, Ti skulu vit halda arbeiðsloysisstuðulin uttan fyri almannalóggávuna - Tað er avgjørt ein kollvelting í okkara ger- andislívi, men hetta er ikki á fyrsta sinni, at slík vend kemur í. I 1987 hevði eg verið lærari í 10 ár, og tá ken- di eg á mær, at eg noyddist at skifta um- hvørvi. Eg fekk farloyvi úr skúlanum, og royndi okkurt annað, og fór til skips. Vit fiskaði við Svalbard og í Grønlandi í hálvtannað ár, áðrenn eg fór í skúlan at virka aftur. - Tá sá eg hverjar fyri- Munir eru vid at vera fastløntur, í mun til umstødurnar hjá fiski- monnum. Eg var eisini nógv bet- ur fyri at tríva í lærara- starvið aftur, eftir far- loyvi. Mær dámdi tað avgjørt betur, enn fram- manundan. Eg haldi at allir lærara áttu at roynt okkurt tílíkt av og á. ARBEIDSLOYSI Hóast Jóannes Eides- gaard er ókendur lands- politikari, so er tað kort- ini ikki óvandur við pol- itiskt arbeiði. Hann hev- ur verið býráðslimur á Tvøroyri í 10 ár. Tú hevur fingið almanna- og heilsumál. Heldur tú, sum mangan sagt verður, at vit einki arbeiðsloysi hava. Hvat ætlar tú at gera við tað? - Tað er staðfest, at al- mannastovan og sosiala deild í Havn, hevur goldið einar 16 mió. krónur í arbeiðsloysis- stuðli. Tað prógvar, at arbeiðsloysi er ein veru- leiki. Eg haldi - og hini landsstýrisfólkini við mær - at vit skulu fáa fleiri fólk í vinnu Harnæst er tað um ráðandi skipa eitt trygdarnet undir teimum, sum als ikki kunnu fáa arbeiði. Samgongan er samd um at fáa í lag samráðingar um henda spurning og at taka partarnar á arbeiðs- marknaðinum við í ráð- um. Tað er mannminkandi at skula fara á almanna- stovuna at fáa stuðul, tá tað ikki eydnast at skaffa sær arbeiði. Her mugu aðrar reglur til. Orð: Dagny Mynd: Kalmar Jóannes Eidesgaard, landsstyrismadur: - Tad er ikki vist, at visitatiónsskipanin er besta loysn i sjúkra- húsmálinum Verður avleiðingin tann, at fólk gerast Heldur tú at tað er rætt, sum summir vilja vera við, at fólk fara at gera sær dælt av slíkari lóg- gávu? - Tað er ein vansi í allari almannalóggávu, sum verður skipað til tess at hjálpa fjøldini. Hon verður gjørd í góð- ari meining, og er ikki ætlað til at fólk kunnu misnýta hana. - Í Føroyum vita vit at fólk flyta av land- inum, tá arbeiðsloysi er, og tað prógvar eisini, at fólk vilja klára seg sjál- vi. Ikki bert í okkara tíð er hetta veruleiki, soleið- is var eisini í 50'unum, tá fólk fóru til Íslands at arbeiða fisk og sild. Ein sterkur vilji til at skylda hvgrjum sítt vís- ur, at eingin vansi er við slíkari trygdarskipan. Ein nevnd verður sett beinanvegin at kanna spurningin viðvíkjandi arbeiðsloysisstuðli. Innan heilsuverkið hevur verið ósemja um td. visitatiónsneyndina, sum tú sum Landsstýrismaður hevur skyldu at greiða. Heldur tú, at visitatións- neyndin loysir allar tru- pulleikar í sjúkrahús- verkinum? - Tað dugi eg ikki at siga, júst nú. men eg hal- di, at vit avgjørt hava brúk fyri teimum trim- um sjúkarhúsunum. Tað er umráðandi at geva øll- um møguleika at virka og mín uppgáva verður at tryggja hetta virksemi. TRYGGJA SJUKLINGAR - Nógv talar fyri, at vit skulu hava møgu- leikar at flyta sjúklingar millum sjúkrahúsini, tó at stórsti serkunnleikin er á Landssjúkrahúsinum. Tað eru eisini aðrir Spurningar, sum tala í- móti slíkari skipan, sum ein visitatiónsnevnd er. T.v.s. at uppgávurnar á teimum smærru sjúkra- húsunum verða so lítlar, at læknar kanska ikki fáa nóg stórar avbjóðingar vid at sýkja hesi størv. Verður avleiðingin tann, at fólk fara at ver- da bangin fyri at leggjast inn á smærru sjúkra- húsini, so er lítið vunn- 10. - Tad nytist ikki at vera ein visitationsnevnd, sum skal fáa sjúkrahúsini at samstarva. Hugsandi er at ein fakligur sam- arbeiðsbólkur eitt nú samskiftisráð,kundi sam- skipað arbeiðið, ístaðin Framhald á síðu 12