mikudagur 23. januar 1991síða 13

Nr. 15 — 23. januar 1991 Annað vónbrotið: Býti av målsøkjum Sum kunnugt vann javn- aðarflokkurin síðsta val, og fekk eina stødu so sterka sum eingin annar flokkur hevur havt í mannaminni. Tí var tað eisini ein sjálvfylgja, at javnaðarflokkurin = fekk legmann. Eisini má tað sigast at vera natúrligt, at tann minni samgongu- flokkurin fekk fíggjarmál ella fiskivinnumál. Sum tað skiltist legði fólka- flokkurin serliga dent á at fáa fíggjarmál. Tískil skuldi tað verið ein sjálv- fylgja, at javnaðarflokkur- in fekk fiskivinnumál. Men sum kunnugt er hent tað heilt ófatiliga, at javnaðarflokkurin hevur latið frá sær bæði tey týdningarmestu máls- ekini, og hevur tikið til takkar at umsita minni týðandi mál. Veljarar flok- sins hava onga frágreið- ing fingið um hetta, og verður hetta skrivað fyri at floksleiðslan ikki skal gloyma at koma við eini slíkari frágreiðing. Onkur hevur nýtt sum undanferslu, at javnaðar- flokkurin skal hava fingið »fiskivinnuna á landi< sum målsøki, og hetta skal hava eins nógv virði sum fiskivinnu sum máls- eki. Her er talan um eina stóra misskiljing. Måls- ekið fiskiidnadur hevur verið viðfáningur hjá teimum landsstýrismonn- um, sum hava havt hetta | N I í målsøki. Tað hevur eisini sínar grundir, tí júst á hesum økinum má tað vera marknaðarkreftirnar sum avgera hvat ið hend- ir, og her hevur ein lands- stýrismaður lítla og onga ávirkan. Besta prógvið fyri hesum er, at vit síðan byrjanina av 1990 hava havt eina kapping grund- að á marknaðarbúskapin innan flakaídnaðin. Henda gongd er hend utt- an at nakar landsstýris- maður í fiskiidnadarmål- um hevur rætt hond frá síðu. Einasta sum lóg- gávuvaldið hevur gjert var ein broyting í lógini um prísáseting, sum var samtykt í 1988. Men henda broyting var fram- logd av landsstýrismann- inum í fiskivinnumálum. Júst hetta vísir eisini, at tað er púra burturvið at býta fiskivinnuna upp í fleiri målsøki. Innan fiski- vinnuna hongur alt saman frá tí fiskurin verður veiddur og til lidna veran er farin av landinum. Og tí skuldi javnaðarflokkurin sum eina sjálvfylgju tryggjað sær sovæl fiski- vinnu- og fiskiidnadarmål, tá fólkaflokkurin nú fekk bæði fíggjar- og búskapar- mál. Hvat kunnu vit vænta okkum av fólkaflokkinum í fiskivinnumálum? Tíverri er eingin grund til at halda, at fiskivinnan er komin í góðar hendur. Royndirnar frá seinastu samgongu vístu jú, at júst fólkaflokkurin einki boð hevði uppá loysn av fiski- vinnutrupulleikunum. Hetta er lutvíst víttað av Paula Ellefsen, sum aftan á samráðingarnar um suppritið< ómótsagdur segði, at tað einasta fólka- flokkurin hevði gjørt var at útvega tilfar til hinar at arbeiða við. Tjóðveldis- flokkurin gabbaði annars av, at »uppritid« var teirra uppskot, tó við undantak av ráfiskabýtinum. Men hevur fólkaflokkur- in ikki nakað boð uppá loysn á fiskivinnuspurn- ingum, so átti hann tó sín fulla lut í tí farsu, sum „viðgerðin< av hesum uppskotum var. Henda »vidgerå« verður til ævig- ar tíðir ein stór skomm fyri okkara lóggávuvald. Og um ikki annað, so skuldi júst henda >við- gerð< verið nóg góð grund hjá javnaðarflokkinum at kravt fiskivinnuna at um- sita. Men vita vit ikki, hverj- ar loysnir, fólkaflokkurin liggur innibrendur við, so kenna vit hansara steðu til fakfelog og til fiski- menn. Tað skal nevniliga ikki verða gloymt higani, tá fólkaflokkurin fyri at „sminka< eina meguliga ivasama avgerð um at stuðla einum av sínum egnu, samtykti at seta fiskimenn uttan fyri lóg og rætt. Forklaring udbedes Sum kunnugt hava vit enn ikki fingið nakra frá- greiðing um orsekina til, at javnaðarflokkurin hev- ur avreitt áhugamálini hjá fiskivinnuni og fiskimonn- um til fólkaflokkin. Okk- urt má javnaðarflokkurin hava fingið aftur fyri, sum kann rættvísgera hesa óskiljiligu avgerð. »Pris- urin< má hava verið sterri enn ein eyka landsstýris- maður í tvey ár uttan at- kveðurætt. Bíðað verður í spenningi eftir hesi frágreiðing!! Óli Jacobsen ÉT I lit av samgonguni Tað er ræðuligt, sum nú tjóðveldisfólk esa seg um samgonguna ímillum avnaðarflokkin og fólka- 14. September brúkar tað mesta av blað- num at sverta samgong- una út áðrenn nakað úrslit r at vísa á. Tað er legið at síggja hvussu teir gremja seg um hví teir ikki sluppu upp í part. Hví tóku teir ikki av eftir valið í 88, tá javnaðarflokkurin hevði tankar um eina sam- gongu ímillum javnaðar- flokkin, tjóðveldisflokkin og sambandsflokkin. Teir vildu heldur hava fólka- flokkin og nú eru teir ímóti at javnaðarflokkur- in fer saman við fólka- flokkinum. Tjóðv: idið gjørdi einki fyri at vísa at teir vóru flokkin. sinnaðir at fara í nakra samgongu. Teir settu „órealistiske krøv fram um hvør tann tridi flokk- urin skuldi vera og eitt greitt uppskot áðrenn nakrar samráðingar vóru hildnar. Sannleikin er tann, at tjóðveldisflokkur glað- beintur hevði farið upp í hesa samgonguna, um tað stóð teimum í boði. Finnbogi gremur seg um at tað almenna og pri- vata fer at verða blandað so nógv saman | hesi nýggju samgonguni. Nei, ongastaðni eru ábending- ar um tað. Hann veit full- væl, at javnaðarflokkurin vil hava greiðan skilna ímillum tað almenna og tað privata. Finnbogi var sjálvur *yri stuttum í ein- ari samgongu, har tað al- menna man hava givið sum ongantíð fyrr til tað privata og fyri síðan seinni í einum >ruðuleika- styri« brådliga at vera við til at kubba hevdið av øll- um vinnulívi. Hvar er lo- gikkurin? Hann hevur sjálvur úttalað seg í sjón- varpinum at hann hevði einki skil fyri fíggjarmál- um, tað man neyvan vera tað einasta, hann einki skil hevur fyri. Í landsstýrinum 85-88 var ein tjóðveldiskvinna fíggjarmálaráðharri. Hon bleiv róst til skýggja av tjóðveldisfólki alt skeiðið. Andsteðan brúkti nógva orku at »kritisera« figgjar- støduna og vann valid uppå tad. Eftir valid leyp tjóðveldið upp í føvningin á andsteðuni (bert fyri at halda javnaðarflokkin utt- anfyri) og einki varð gjørt fyri at forsvara umsiting- ina av fíggjarmálum. Finnbogi mundi úttala seg fyri allan flokkin, um einki skil at hava fíggjarmálum. Í sjeytiárunum, tá tjóð- veldið umsat fiskivinnu- mál, sum teir halda bara teir hava skil fyri, (tað man vera sum við fíggjar- málum), rópti ein »lækni« túsundferðir upp í saman, tað er ivaleyst av fiski rundan um okkum sjálvi (vit hevdu fingið 200 fj. mark tá), fjarfiskiskapur- in hevði einki at týða, komið undir Feroyar at royna. Úrslitið fyriliggur í dag. Nei, tjóðveldisfólk, feil- fyri Síða 13 lesarabrøv Nu svimjihøllin er stongd um morgnarnar, havi eg hug at gera nak- rar viðmerkingar. Høllin er stongd bædi månadag og mikudag, | tveir dagar, har einki sjónvarp er. Hesar dagar skuldi hon »absolut« verið opin. Tad er ikki ov nógv kravt av borgarun- um, at hellin er opin hvenn dag. Eina nýtu- liga avtalu kundi man fingið við feglagið Ægir. Eg eri vísur í, at nógv fólk, tá tey einaferð fáa urin hjá tykkum liggur ikki í javnaðarflokkinum. Tað er ikki har, tit skulu leita, men tað sær út sum tit vilja hava SOSTALIN at fortelja tykkum. hvat feilar um. Tit fingu í hvussu er frið at areiða fyri javn- aðarflokkinum í tinginum, men rætt er at Sosialurin fylgdi væl við politisi hendingunum og vonandi: fara teir at gera tað í yvir. Er tað ikki natúri at Sosialurin talaði at tjóðveldið fór at reka ult: hegravendan sambands- politikk? Ikki ell javnaðarfólk e líka fegin um núsitandi samgonguna, men sún steðan var við sambandin- um og steðan hjá tjóðveld inum ímóti javnaðarflokk- inum síðan 88, var kanska ikki nógv at gera. Men hendan samgongan eigur at fáa meguleikan at royna seg, heilt vist eru tað nakrir fyrimunir við einari tvey flokka sam- Ss KÚ gongu. hug at svimja, meta tey upp eitt mánakveld ella mikukveld og verða vón- ikki fáa í Í g at koma aftur. Mín meining er, at månadegur er ein »ideell- ur< dagur at svimja, og meguleikin skuldi verið allar gerandisdagar. Kommunan átti at gjørt onkur åhugaverd og upplysandi tiltøk fyri at fingið meiri fólk at svimja. brotin, So tey i Fin, id svimur ofta ————€—— Fá tióðveldið, ið sigur se verja tann minni ta, fór at reka hegra- politikk ímóti tí minni menta við »afturvirkandi kraft< og leyp upp í fevn- ingin á sambandinum (bert fyri at halda javn- aðarflokkin uttanfyri), er logið í at fólk vendu honum bakið. Nú hendan samgongan ætlar at nerta við sjálv- styrismål, sum tjóðveldið heldur seg hava einarætt ;g hevur brúkt sum imbulsmál, er kanska in á ferð við sera e1nk 1ars so »romantisku« stevnuskrá tjóðvesdisins. ALJ.