hósdagur 24. januar 1991síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
Landsstýrið
John Petersen leyp ikki á John Petersen, landsstýrismaður:
leistum, tá boð vóru eft-
ir honum at fara í Tinga-
nes. Hann var leingi upp
á tal, sum landsstýris-
evni, men játtaði ikki
fyrr enn dagin fyri, at
landsstýrisevnini vóru
vald.
Hví noktaði tú í fyrst-
- Eg helt, at tað vóru
fleiri evni í at velja, sum
kundu tikið sær av hesum
málum, tí eg hevði so
nógv at gera í fyritøku
míni.
Vart tú bangin fyri at
taka avbjóðingina?
- Nei, tað er ikki nakar
trupulleiki hjá mær, sum
eri vandur við at taka
stóðu í málum og at loy-
sa tey.
BYGDARÁÐS-
LIMUR
Johan Petersen er 42
ára gamal, giftur við
Guggu Petersen og tey
eiga fýra børn, sum eru
21, 16, 12 og tvey ára
gomul. Hann hevur sitið
í bygdaráðnum í Skopun
síðani 1976 og var fyrstu
ferð valdur á Ting í
1988.
John Petersen hevur
saman við beiggja sínum
byggifelagið JÆK Peters-
en í heimbygdini Skopun,
sum eisini er familju-
fyritøka burturav.
Gugga Petersen stendur
fyri skrivstovuarbeiðnum
og fer eisini at gera tað
frameftir. Ein sonur er
útlærdur timburmadur
og tekur sær av ávísum
uppgávum, saman við
Mads Andrias Hansen,
sum er sambindilið í
fyritðkuni
Hverjar fortreytir hevur
tú fyri at umsita fiski-
vinnumál?
Eg eri ættaður úr
Skopun - bygdini, har alt
snýr seg um fisk, sum er
grundarlagið undir virk-
seminum í bygdini. Har-
næst havi eg verið sjó-
maður í tvey ár, men
varð skaddur undir fiski-
skapi við New Zealand,
og noyddist tí at fara í
land.
EINKI FINGIÐ
TIL GAVUS
Eg eri útlærdur mask-
insmidjur og maskinist-
ur, men havi átt skip og
verið reiðari frá 1981-
1990.
Fór tú eisini av
knóranum, sum so
mangur í hesum árum?
- Nei, eg fór burturúr
einum partsreiðarí og
seldi hin bátin, sum eg
átti. Av tí at teir sum
seldu bátin, ikki megnadu
at yvirhalda sínar skyld-
Í dag: Fiskivinnumálaráðharrin
Nr. 16 — 24. januar 1991
Djóralækna-
krevur åbøtur
- eins og fiskastovnarnar skulu røkjast betur,
upphøggingarstu0ulin avgreidast og
telefonuppboOssølan fáast at virka
ur, fekk eg hann aftur.
Hann var seinni seldur
við tapi og eg hevði priv-
at veðhildið, so eg skyld-
aði bankanum hálva mió.
krónur. Málið er nú av-
greitt.
- Eg havi einki fingið til
gávus frá samfelagnum,
tað hevur verið tógvið
stríð, men nú er
fingið í rættlag.
Heldur tú at Føroyar
skal gerast limur í EF?
tað
= Eg haldi ikki, at vit
skulu verða limir í EF,
men vit mugu samstundis
góðtaka at EF er til, og
at vit ikki koma uttanum
at hava samvinnu við
henda felagsskap. Bert
7
hár
FU
%
at umskipa djóra
Tad hevur víst s
lænaåsta als
Tad er ein spur
samskipan millum ali!
}
fyri árið 1990 seldu vit
81% av fiskautflutning-
inum til EF, so vit verda
noydd at hava åvist sam-
starv.
Ti haldi eg at vit skulu
royna at fåa handils-
avtalu vid EF. Hvussu
leingi tað er nóg mikið,
veit eg ikki. Eg haldi at
vit skulu royna at halda
okkum uttanfyri, sum
longst.
Hvørji mál á tínum øki
heldur tú er mesta
átroðkandi at fáa framt?
- Alivinnan hevur
stóran tørv í løtuni, og
her fari eg fyrst at
umskipa djóralæknatæna-
stuna. Tað hevur víst
seg, at henda skipanin als
ikki virkar á rættan hátt.
Tað er ein spurningur um
samskipan millum ali-
brúkini, so vit t.d. kunnu
fáa bast laksalúsini.
ÁTROÐKANDI
MAL
Hon er ivaleyst stórsta
hóttanin innan alivinnuna
í løtuni.
Annars er spurningurin
um at fáa fiskistovnarnar
upp aftur, eisini eitt
átroðkandi mál. Onnur
uppgáva er at fáa telefon-
uppbodssøluna at virka,
eins og at avgreiða upp-
høggingarstudulin.
Vit skulu helst fåa
umleid 10.000 tons av
veidiorkuni år flotanum
i år.
Hvat segði familjan til
at tú fór í Landsstýrið?
- Nú er kona mín av
avgerðandi lið í fyritgk-
uni, so tað var ein treyt,
at hon jattaði mær at
fara. Børnini halda bert,
at tað er spennandi.
Seinastu tvey árini havi
eg meira latið arbeiðið í
fyritøkuni yvir til med-
arbeiðararnar, men vit
hava eisini nóg mikið at
gera, eins og vit ikki hava
gjørt villar iløgur, tey
góðu árini, so eg kann
sita tryggur her. Seinasta
ár rindaðu vit um 7 mió.
krónur í lønariitreidsl-
um, og vit hava 40 fólk í
arbeiði, so tað gongur,
hóast eg ikki eri á stað-
nun
Hvat fæst tå vid i
fritidini
John Petersen, landss týrismaður:
Alivinnan hevur stóran tørv á
åbøtur í løtuni. og her
fari eg fyrst
UCKAUlÆNastuna.
henda
í rættan
our um
R
LI }
Í i y ;
IKKI ViFKU
rUKMMI, SO
v0 HS
- Eg eri vanur vid at
arbeida frå tidliga å
morgni og til miðnátt,
so eg havi ikki so góðar
stundir til annað. Mær
dámar væl fótbólt, men
kann ikki longur íðka
henda ítrótt.
TURKAR AV
Badmington plagi eg at
íðka av og á. Hjá mær er
tíðin nær tengd at arbeiði
allan sólarringin.
Fært tú so ikki stundir at
taka eina hond í heima?
- Nú spyrt tú so nær...
Alvaratos, kona mín er
von við at eg arbeiði
nógv uttan fyri heimið,
men eg taki eina hond
við, tá eg eri inni.
Hvat gert tú tá?
- Eg turki av, men all-
arbest dámar mær at
leggja meg við didduni,
tá hon fer til songar.
Annars hjálpi eg til, tá
konan hevur ov nógv at
gera, men vit hava eisini
eina fitta dóttur. sum er
góð hjálp heima. Børnini
nú á døgum eru so røsk
haldi eg.
Heldur tú at tey ungu
eru fittari í dag, enn t.d.
tá tú vart ungur.
- Tað veit eg ikki, men
eg haldi at mini børn eru
nógv fittari enn eg var í
sama aldri. Kona mín og
eg hava eisini roynt at
givið teimum góðar um-
stødur. Vit eru kirkju-
fólk og ganga á meti. Tí
eru børnini uppald á
góðum kristnum grund-
arlagi. Vit hava lært tey
at biða Faðirvár og eisini
biða ella syngja við borð-
bøn.
John og Gugga
Petersen flyta til Havn-
ar, nú arbeiðið er í
Tinganesi. Tey eru von at
flyta millum heimbygd-
ina og Havnina og hava
eisini eini sethús í Havn,
so har er eingin forðing.
Verður tað eingin tru-
pulleiki at fara frá vinum
og kenningum í bygdini?
- Nei, tað haldi eg ikki
verður tann stóri munur-
in. Teir vinir vit hava,
fara frameftir at verða
teir somu sum higartil.
Eg havi enn samband
við ungdómsvinir mínar
í Havnini, sum eg havi
havt frá ungum árum, so
tað verður eingin trupul-
leiki hjá okkum, sigur
John Petersen at enda.
Orð: Dagny
Mynd: Kalmar
per
EA