leygardagur 26. januar 1991síða 11

Nr. 18 — 26. januar 1991 Sosialurin hevur gjørt stóra samrødu við landsliðsvenjaran Páll Guðlaugsson. Í sam- róðuni greiðir hann millum annað frá, hvussu hann kom til Føroya, og hvussu tað kennist at vera komin í miðdepilin eftir Landskrona- sigurin á Eysturríki 12. september í fjór A LL Ty he] Orð og myndir: Hilmar Jan Hansen rd S0Sialurin | Páll Guðlaugsson — ein rótfóroyskur íslendin Føroyskt tjóðsangurin rørir tað innasta I mær ur: —2" „É ftir eldgosið á Heimaey | eimaey í 1973 var jórðin so heit, at mamma mín kundi baka breyð úti í tåninum” Øll kenna vit myndina á sjónvarpsskíggjanum tað minniliga mikukvgldið í september í fjør, kunnu vit eisini siggja hana fyri okkum: Dómarin i EM-dystinum hevur brikslad dystin i Landskrona millum Føroyar og Eysturriki av, og Føroyar hava vunnið. Á skyggjanum síggja vit ein mann við blonkum eygum. Ur andliti hansara lýsir ein rørandi gleði. Hann hevur tó bæði beinini á jørdini, og øll vita vit nú, at hann hevði rætt: Føroy- ar kundu megna tað! og øll Til Føroya í '78 Maðurin er Páll Guðlaugs- son. 32 ára gamalur og ættað- ur av Heimaey í Vest- mannaoggjunum í Íslandi. Men nú hevur hann búð í Føroyum í skjótt fleiri ár: „I 1978 kom eg á fyrsta sinni ul Føroya,” greiðir Páll frá, meðan vit seinnapartin hósdagin sita vid hvør sínum kaffikoppi i Bartalsstovu i SyOrugøtu. »Eg kom higar å vitjan, men tå eg eftir ætlan skuldi farið heimaftur, var so lítið av arbeiði í Vest- mannaoyggjum, at eg valdi heldur at vera verandi her." Nú — 13 ár seinni — býr Páll framvegis í Syðru- gøtu, og her trívist hann væl. „Síðani hevur ein fingið familju her, so bondini til Gøtubygd eru fleiri," sigur Páll. Stóð í vindeyganum Fyrstu ferð, Páll sá Mai- gun, konu sína, var ta fyr- stu ferðina, hann kom til Føroya »Fyrstu ferð eg kom hendanvegin, kom eg á vitjan hjá Gisla Magnús- son, sum var venjari hjá GI í 1978 og 79," greiðir Páll frá. „Tað fyrsta eg tá gjørdi eftir at vera komin ul landið, var at koma higar at keypa bensin.” Ta fyrstu ferdina møtti hann tó ikki Maigun: „Ég minnist, at tað var systir hennara, ið gav mær bensin, men Maigun stóð í vindeyganum hjá teim- | 7 Síða 11 NÆS ka SKITTIO kann So um ein ikki siga, at tað var kærleiki við fyrsta eygnabrá, var í ivussu er áhugi Síðani er nóv vatn runn- ið í ánna. Maigun og Páll son, sum nú er niggju ára gamal, og fyri tveimum árum síðani keyptu tey hús í Syðru- gølu. eiga ein Lærdi á skipasmiðjuni I 1980 fluttu Páll og Mai- gun ul Havnar, har hann fór í læru á Tórshavnar Skipasmiðju. Tá hann kom til Føroya úr Íslandi var hann jú ikki meira enn 20 ára gamal. so gott var at fáa lært seg okkurt handverk. „Fyrst lærdi eg til sveis-