leygardagur 9. februar 1991síða 2

Ábyrgðarblaðstjóri: Krisjan Dai: Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Blaðfólk- Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard Siga sín egna deyðadóm UPSAPRÍSURIN setti met í vikuni. Eitt flakavirki gav kr. 7,85 fyri eitt kilo av upsa. Hetta eru fleiri krónur meira, enn avreiðingarprísurin var, áðrenn hann varð tikin av síðsta heyst. NÓGV fegnast sjálvandi um henda høga prísin. Hann kemur væl við hjá teimum trongdstøddu skipunum, hugsa summi. Skipini eru jú so illa fyri. Oðrvísi er við virkjunum. Tey kláraðu seg jú heilt væl í fjør, verður sagt. MEN SO er neyvan. Fyri hvørja krónu ella hvort oyra eitt virki letur meira fyri fisk- in, líka nógv minkar skiftisav- lopið. Minkar tað ov nógv, fær virkið ikki endarnar at røka saman. TANN HÆGRI prísurin, virk- ini lata, er jú ikki ein prís- hækking í útflutninginum. Útgevari P/t Sosialurin Uppseting: P/f Sosiaturin Prent P/f Pressan 1981 Telefon Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: Tað ljóðar, at virkini fáa ikki meira fyri henda fiskin frá Fiskasøluni. Men neyvan fær eitt virki loyvi at bjóða so nógv fyri eina last uttan at bankin hjá viðkomandi virki hevur góðtikiið prísin. FRAMMANundan vita øØll, sum hava åhuga fyri fiskivin- nuni, at tad stendur illa til hjå Sólarris i Skopun. Virkið er komið í eina klemmu. Bjóðar tað ikki hægri prís fyri fiskin, fær virkið ongan fisk. Og bjóðar virkið meira, ja so versnar stødan eisini. GONGDIN í løtuni prógvar tað, sum summi spáddu, tá sokallaða fiskivinnuuppritið var til umrødu, og seinri, tá fiskivinnulógirnar vórðu sam- tyktar: Tey smærru virkini verða við undirlutan og vit fáa eina miðsavning. OG EINGIN er nóg mikið at sær komin, at binda um heil- an fingur. Hugflog og vilji vantar. Um vit halda okkum til Sandoynna, so tykist sum um bæði virkini eru deyðs- dømd. Hetta átti at verið ásannað og virkini áttu onk- ursvegna at kasta saman. Ella samarbeitt. SUM NÚ ER, skriva tey sín egna deyðadóm og bankin er við at framskunda hesa hend- ing. Medvitandi ella ikki. Eitt Verður virkjum sum hesum lív lagað við alsamt hækkandi fiskaprísum? er givið: Nógv fer at henda í næstum og enn er myndin ikki skillig. K. MM sosialey I" — 4 Drekka vid skili Rúsdrekkakjakið gongur sum ongantíð fyrr og bæði í Sosialinum og eðrum blødum hava ærligar og skilagóðar niðursteður verið gjerdar av arunum. Dagblaðið ger í odda- grein í gjár upp negdirnar, við flyta inn og bryggja sjálvir og nevnir tær uml. 100 milj., sum av hesi nýts- lu fall til landskassan í tolli og avgjøldum og halda les- tað vera náttúrligt at spyrja: Hví drekkur Jeppe so nógv? Stórsta partin av svarinum finna vit óiva í eini lóg, sum fyri ávíst rús- drekka ásetur, hvussu nógv vit kunnu drekka, men ikki hvussu lítið. Við ødrum orðum, so er størsti trupulleikin hópbílegging- in og tær harav fylgjandi hópgoymslurnar, sum lætta um atgongdina hjá teimum ungu til rús- drekka og beinleiðis skapa periodudrankarar. Tí vil ein skipan, sum kvoterar sterka legin, men loyvir småsølu (t.v.s. eina hálva fløsku eftir tørvi í- staðin fyri seks, tá ein nú bíleggur kortini) helst í sjálvum sær avmarka mis- nýtsluna og atgongdina hjá teimum ungu til rús- drekka, treytað av, at sølan av vini og øli å matstovum og einkarsølum (ella hvat landsstýrið nú kann finna uppá fer fram undir strong- um eftirliti.) Dagblaðið tekur síðani samanum og sigur at ein ávís nýtsla má haldast at verða vidurkend, tá øll tala um eitt »nåtturligt for- hold« til rúsdrekka, men at misnýtslan stavar frá ver- andi skipan, hópkeypinum EJ S SK. <N SAR Á á SÁ BSRB > oo RE Á ø hd > FR og hóngoymslunum. Vit kunnu ikki annað enn verða samdir við Dag- blaðnum í tí, at okkurt má gerast skjótt. Krámarar og kraddarar Í seinastu Dimmu hugleið- ir X leingi og væl um utt- anlandsskuldina, hver ið sekur er í henni og sam- metir hana við eitthvert annað rán, eitt nú við bankaránið á Oyrabakka og avleiðingarnar hetta fekk fyri teir seku og sigur: Kapitalistarnir í Føroy- um skylda nu 11 milliardir uttanlands og senda Palle- ba rokningina — 11 milli- ardir!. Tad er 22.000 meiri enn tad, sum å Oyrabakka vard stolid frå kapitalist- unum i Føroyum. Siga vit so, at tað eru 22.000 for syrgjarar I landinum, ja so hava teir allir fingid eina rokning uppá % milj. (rån- ið) hver frá monnum, sum halda seg vera smartar og tískil hava bæði eina og tvær milj. á bók i SB — hver so veruliga eigur tær. So slítast hugsjónir. Vit hava havt javnaðarstjórn í mannaminni. Palleba skal so arbeiða 22.000 ferðir so nógv sum bankaránið og geva kapitalistunum peng- arnar, ti teir brúka ikki sínar »egnu« at gjalda skuld við. Ja Dimma og X, skilið er ringt, men tað var tann tíð. tá hverki Dimma ella flokkur hennara vildi við- urkenna, at tað hvørki vóru Palleba ella lands- kassin, ið áðrenn 88 høvdu lánt okkum út á sjógv, men gott tað sama at vent er í holuni. Øllum fattast pening, eisini Tórshavnar Kommunu. Hon hevur tískil sett sær fyri at spara og tað álvarsliga, so ålvarsliga at sjálvt tey neyðars oyruni, ið fá- ast kunnu við at nokta smæstu skúla- børnum okkara tær bøkur, hesi sambært galdandi lóg hava rætt til, verða mett sum gott íkast — helst til Gundadal ella Nólsoyarfjorð. Líkamikið, men ell vita vit, at »påtikni« sparihugurin í hesum forinum meira snýr seg um prinsippir enn hasi neyðars oyruni — snýr seg um avteku av »gratisprinsippi- num«, sum tað so illa- vorðið verður kallað av teimum, sum ikki halda nakað hepi vera í, at tað almenna, vit og tit, skulu hava nakra felags ábyrgd, eitt nú tá talan er um at brynja okkara børn Í Leggur eftir teimum smæstu x og ungu til at taka við eftir okkum í samfel- agnum. Men eru vit ikki fel- ags um hetta, so frá- siga vit okkum eisini alla ábyrgd av, at oll í minsta lagi fáa eitt nekulunda grundsteði at byggja víðari á. Niðurlagið: >Enhver er sin egen lykkes smed« kann so dånt nýtast um lívsleiðina hjá nøkurlunda til- komnum fólki, men ikki fyri tey av okkara smæstu, sum kanska ongan hava at halda seg til — enn minni at leita sær stuðul hjá. Skulu tey harafturat verða skerd undirvís- ingarliga, hevur sam- felagið av álvara sligið hondina av teimum. Hesa »paradisleid- ina« hava bretar ging- id seinastu årini, men sjålvt teir hava nú sett sær fyri, at fjålga um barnaskúlarnar. Gerið tit líkaso.