týsdagur 19. februar 1991síða 6

Síða 6 tíðindablaðið - ber lønina í sjålvum sær. Alt tað sum er uttan fyri pallin eru lutir, sum tú noyðist at taka við, sigur Sissel Kyrkjebø m.a. í samrøduni Hóast nógv hevur verið skrivað seinasta árið um songkvinnuna úr Bergen, sum flutti ul Danmarkar í fjør, so hevur skriving- in einki havt við hennara yrki at gera. Tað er heldur ikki so løgid, ti í fjør var fyrsta árið Sissel Kyrkjebø hev- ur hildið frí. Hon hevur nomið sær sangútbúgving og tikid sær stundir at steðga á eitt bil, fyri at kanna, hverjar avbjóðingar hon komandi árini skal fara í holt við KROGVADI SEG FYRI PRESSUNI Sissel Kyrkjebø vitjaði i Føroyum i farnu viku, og har var gjørt nógv burturúr at verja song- kvinnuna mót fjølmiðla- iki. Ferðin var ætlað sum Kkunningarferð í komandi framførslurnar í juni samband vid laða tá hon skal rá í Klaksvík og í Fuglafjarðar ntukór og gentukórið la í Sandagerði "Va gå tur Kyrkjebø hevur ER rstaka rødd, og sangarayrkið eftir skal men } > På * x hevur ti staðið á semasta árið sskúla og tvey ára framførslur í sangleikin- I "South of Music" i Hóast hon ikki hevur staðfest seg sum lista- kvinna í stóru verð - hon hevur havt eina fram- førslu í New York og eina i Berlin - so er hon kortint kend og væl umtékt i Nordurlondum. Sissel Kyrkjebø er bert 21 åra gomul, og ti hevur hon roynt at fjalt seg fyri fjølmidlunum, sum áhaldandi tey sein- astu fimm árini hava fylgt hvørjm fótafeti hennara. At songrødd hennara er cin gimsteinur, sum krevur at hjúklast um, er einki ivamål. Annað er, at so nógv fólk kring songkvinnuna hava fingið ul uppgåvu at pallseta arbeiði hennara, og tað er kanska eisini eitt haft, sum voldar so ungari kvinnu trupulleikar. BERT VANLIG GENTA Sissel Kykejebø skilir ikki, at hon skal vera so áhugaverdur persónur, og sigur um seg sjálva: - Eg eri bert ein ung genta, sum fyri fimm árum síðani varð biðin um at syngja ein sang, í samband við at Grand Prix tiltakið varð sent úr heimbýi mínum Bergen. - Í veruleikanum fekk eg hesa uppgávu, ti ein onnur songkvinnan, sum skuldi synga, hevði givið avboð. Eg var bert 16 ára gomul, og var júst farin á Handilsskúla. Eg gekk i 1. flokki, og tað var kanska bjargingin, at eg ikki vaknaði næsta morg- um varð kend og bein- leiðis fór inn í "show- biz," hóast boð vóru eftir mær úr gllum londum. Um barnaárini og skúladagar sínar, sigur Sissel Kyrkjebø: - Eg eri uppvaksin í einum vanligum íbúðarblokki. Pápi mín er roknskapar- haldari og mamma starv- ast á teldudeild á uni- versitetinum í Bergen. Eg eigi tveir beiggjar annar er landafrødingur og hin ger fyrifallandi arbeiði, og hevur ikki enn tikið stóðu til, hvørja útbúgving hann skal ogna SÆT. I heimi okkara hava vit øll lurta nógv til tón- leik, men eingin - áðrenn eg - hevur beinleiðis spælt á ljóðfori ella sun- gið. Tað var bæði Tom Jones og James Last, um- framt klassiskan tónleik, sum vit spældu heima. Á ROSSABAKI Í HAVNARDALI Sissel Kyrkjebø er hug- tíkin av føroysku náttúr- uni og kennir seg stimb- raða av at hitta føroysku tónleikarar og limir í gentukórunum. Eftir vitjanina í Kirk- jubø, har hon hómar sam- band við slekt sína - hon er ættað Kyrkjebø i Sognefjorden - helt hon likust nåttåruni i fjøll- unum i Noregi Hon var hugtikin av hav- lufuni og tararoykinum i Kirkjubø, og helt tad vera munin millum fjal- laumhvørvid i Noregi og Føroyum. - Fyri beinleidis at koma í samband við nátt- úruna, spurdi eg Páll Patursson, bónda, um tað bar til at sleppa ein túr á rossabaki, tí tað helt eg skuldi roynast, nú er var stødd her. - Eg eri so hugtikin av skaldsgguni "Barbara" hon er ein myndbering øll sum hon er, og gevur mær kenslu av at hava verið her áður. Ferðin hevur rættiliga givið mær innblástur, sum eg fái brúk fyri, tá eg. komi aftur á konsertferðini í summar. Hvussu var tað at gerast kend út um landsmark, tá tú sang í Grand Prix? - Eg var bert 16 ár og púra ókend, men tað Nr. 34 — 19. februar 1991 bjargaði mær, at eg gekk í skúla og var saman við ungfólki, sum spældu fótbólt, hondbólk og tónleik. Skúlin vardi meg móti fjølmidlunum, og eg kendi skúlaumhvgrvið sum mítt frípláss, har eg bert var ung genta, saman við vinkonum og skúla- vinum mínum. GAVST IKKI Á HALVARI LEIÐ - Eg havi altíð hugsað soleiðis, at tað tú fert undir, skalt tú fullføra. Tí var tað als einki ivamál, at eg skuldi gera skúlan lidnan, áðrenn eg fór víðari sum song- Glæsiliga løtan á palli kvinna. - Tað hevur kortini ikki verið uttan trupul- leikar, tá ein kennir tað sum Øll tjóðin hevur eyguni við tí minsta fótafetinum, sum tú tek- ur. Tá eg var liðug í sangleikinum "South of Music" umhugsaði eg støðuna. Eg havi altíð havt áhuga fyri sangi, dansi og sjónleiki. Tá eg fekk mær handilsút- búgving var tað tí eg ikki kendi meg nóg búna til at flyta heimanífrá. Skuldi eg fáa mær slíka útbúgv- ing, noyddist eg at flyta úr Bergen til Oslo. Nú ert tú flutt til Dan- markar at búgva. Leingist tú ikki heimaftur? - Eg eri ikki beinleiðis flutt til Danmarkar, eg havi ikki flutt bústað. Munurin er bert tann, at eg havi íbúð í Keyp- mannahavn, tí eg gangi til sangundirvising i Danmark, har eg eisini havi fingið nógvar vinir. Foreldur míni vitja meg ofta, og tað er bert ein tími at flågva úr Noregi til Danmark. Tad hava fjølmidlarnir gjørt nógv burturúr? - Tað noyðist eg at á- sanna. Hóast eg havi havt eitt "sabbatár" so hava blýðini ongantíð áður skrivað so nógv um meg, sum júst hetta árið. Tað er basidan av "medalj- uni,” tá tú hevur slíkt A Orð: Dagny Mynd: Kalmar Sissel Kyrkjebø: - Eg taki undir við orðatakinum: Hvat nyttar tað at vinna allan heimin, um tú missir teg sjálvan burtur. Eg visti kortini frammanundan, tá eg valdi at halda fram sum songkvinna, at so mangt annað fylgir við, sum tær ikki altíð dámar. Tí er tað so umráðandi at vera erligur fyri sær sjálvum, og eg veit hvat eg standi fyri. Tí nervar tað meg ikki, tá blødini skriva okkurt um meg, sum eg ikki kennist við PUNTA