týsdagur 19. februar 1991síða 7

Nr. 34 — 19. februar 1991 yrki, og tú noyðist at góðtaka tað. NOYÐIST AT GODTAKA - Tú noydist at gera tær eina niðurstøðu, tá tú áhaldandi verður tíkin fram í bløðum, har tú minst hevur áhuga fyri tí. Mín nidurstøda er, at blødini bert kunnu skriva hvat tey vilja, bert tey ikki ganga mær av nær. Kennur tú teg aftur í ti sum blødini skriva? - Minni enn so altíð, sigur Sissal Kyrkjebø, men skoytir uppi, at tad eisini kann vera ræðandi bráddliga at gerast til- komin. Aður hava blødini skriva um ungu gentuna, sum dugdi so væl at syngja, og tå hava fjøl- miðlarnir verið beina- samir. - Eg meini, at tá blaðfólk høvdu møgu- leika at gera ein fjødur til fimm hønur, men bert gjørdu eina hønu burtur- år kortini. - Tað er mangan tor- ført at skilja, hvi eg sum persónur skal vera so á- hugaverd. Tað er so mangt álvarsligt sum leikar á í heiminum, ið krevur viðgerð - eitt nú viðurskiftini í Suðurafr- ika og flógvakríggið. EG VISTI HETTA -g havi tó ikki mist vón- ina, og fari frameftir at virka sum songkvinna og taka tær avbjóðingar sum eg fár loyvi til. Tað ber saktans eisini til, bert tú ert erlig móti tær sjálv- ari. Sum orðafellið sigur: Hvat nyttar tað at vinna allan heimin, um tú missir teg sjálvan burtur. - Hetta visti eg, tá eg byrjaði. Tað, sum alt snýr seg um, er, at ar- beiða fram móti tí ein- asta, sum hugur mín stendur ul - nevniliga at standa á einum palli. Tað er tann glæsiliga løtan á pallinum, sum ber lønina í sær sjálvum - rosinan í pylsuendanum, um tú vilt. - Alt tað sum er uttan- fyri sjálvan pallin, eru bert lutir, sum tú noyð- ist at taka við. Tað snýr seg eisini um at vera positivur. Eg eri fegin um at fjølmiðlarnir nú fata meg sum eina tilkomna kvinnu, og ikki sum halvvaksin genta. Hverjar framtíðarvónir hevur tú? - Sum sagt so havi eg havt eitt hvíldarár fyri at fyrireika komandi upp- gávurnar innan sangyrkið. Ein vónin er at fáa meguleika at arbeiða utt- an fyri Norðurlond. Fyri at fáa fótafesti uttan- landa, fari eg at gera eina innspæling - serliga ætlað plåtuforløgum. Stundin er eisini kom- in, tá eg skal fáa greiði á, hvussu innihaldið í fram- fórslum mínum skal vera. Hvgnn bógv eg listarliga skal herja á. HUGSA KREATIVT Frá ti eg byrjaði at framføra fyri fimm árum síðan, havi eg bert havt orku og stundir at geva gðrum eina uppliving. Nú er stundin komin, tá eg fari at taka til mín frá ødrum, at fáa hugskot og innblástur at fara undir nýggjar fram- førslur. Tað ræður um at hugsa kreativt og frå grundini at byggja upp innihaldið í komandi listarliga arbeiði mínum. sigur Sissel Kyrkjebø at enda. Samfelagið Í gongd aftur -og fólk aftur í arbeiði sitt av høvudsevnunum já eittnú Javnadarflokk- IM undan Scinasta vali áa samfelagið í ngd aftur og at skapa tortreytir tyr, at fólk fingu rbeiði aftur í landinum naðarílokkurin gjørd- inn nerlt Stóri Vinnarin kom sum hann undan valinum segði seg vilja »udurstreymoyar Jan naðarfelag skipar miku kvøldið kl. 19.30 fyri fundi í felagshølunum á Argjum hår Tummas Ara- andsstýrismaður, sun millum annað umsitur IdNngÓarmál, ier at sví "SUM Spur x 10 sítt boð uppá; hvussu hann tíðindablaðið RB - AFPH tíðindamaðurin Allen Nacheman um >meðan bíðað verð- ur« Á oyðini strond sunnanvert Kuwait Fuglur er eingin longur her á flógvastrondini norðantil i Saudi Arabiu. Í løtuni er kvirra, ikki ein ond rørist, bert hesin køvandi súrligi deymurin av speing- ingunum øllum frá åhaldandi bumbingum teirra sameindu i Ku- wait bert 18 kilometrar noråari. Strondin er skitin og oyðin, nógvastaðni út- kleiggjað av storkn- andi gummikendu rá- oljuhyljunum og luktar alt her sum í eini skitn- ari og tvitnari bil- smiðju. Men sjógvurin tykist rættiliga reinur — í øll- um førum framvið teimum 100 stranda- metrunum, ið siggjast higani. Men uttari krýpur eitt ótýdligt tám fram eftir sjónum. Tað er middagur, men dimt kortini. Sólin stríðist av ollum alvi at klúgva dimma loftið, men bert hendinga geisli fellur á foldina. Ikki tí, skýggj eru eingi — heldur ikki mjerki ella tám uttari av sjónum, ið elva hesa niðu, men eitrandi roykurin av 26 daga åhaldandi bumbingini og oljubrununum øll- um, sum hava forkom- ið ellum vælsignandi ljósi úr erva og gjert dýrum sum menniskj- sum fiskasølustjøri kann gera sítt ul, at gongd fæst á samfelagið. Hesir báðir fara á fund- inum at leggja fram síni um her tilveruna ómeguliga. Ein bilferð úr saudi- arabiska strandbýnum Dharan norðeftir til nú fólkatóma marknabýin Khafji er sum ferð inn i kolaniðu. Hevuðsveg- urin til Khafji er allur sum hann er ein enda- leys reð av hernaðarak- forum, sum fáa neyð- uga brennievni, gra- natirnar, bumburnar til hermótið norðanfyri — alla tíðina fylgd av líknandi flutningi við flutningstyrlum og Hercules flogførum yvir hesum vegi, sum ringir seg norðureftir gjøgnum fåbroytta oyðimarkarlandið. Undir svarta loftinum fyri framman hómast steyrarnir til háspenn- ingsveitingina til olju- reinsiverkini fram við strondini. Litfogru búðirnar og marknaðarlívið fram- við vegnum — alt er burturi. Bert onkur hendinga oljusøla, rustadu bilvrakini og teir seinastu beduinar- nir, sum nú taka seg burtur inn í óvissuna, minna á tað, ið her einaferð var. Mórgráa loftið móti norði myrknar enn meira í tað illsvarta. Ein tindæmdur kupul í sjónarringinum boðar frá illveðri, sum kanska ongantíð kem- ur. sjónarmið og eftir hetta ber ul hjá fundarfólkinum at gera viðmerkingar og seta spurningar. z TOP Tørfinn Smith, blaðmaður skrivar: Av teimum 250 miljón- unum, sum í løtuni standa úti í skatti skylda 36 fólk ella feløg meira enn eina miljón í part. Fossbankin aðalfund. Hann hevur havt eitt sera gott ár hóast ringar tíðir annars. (Tað er gott, at onkur hevur tað gott). Sissel hevur vitjað í Kirkjubø. Kioskirnar sleppa nú kanska at selja tað tær altíð hava gjørt, men sum tær annars ikki hava havt loyvi til, og skulabørnini í Havn fingu rokning fyri skulabøkur i 125 ára faðingardagsgávu frá býráðsformanninum Hetta er eitt sindur av tí vit hava í upplivað í vikuni sum lor. Tad vóru fløvandi tíðindi at frætta, at Foss- bankin hevdi eitt gott år í hesum annars vána tíðum, og ikki minni fløvandi at vita sær til, at fylgir eingin annar við hvat tað almenna tekur sær til, so gera bankarnir tað. Millum annað tað, at Fossbakin ávarar ímóu, at taka av rentuspekulatiónina ov brádliga. Hvat skuldu VIL gjørt, høvdu vit ikki hesi samfelagsins orakul sum á hvørjum vári oysa av sínum vísdómskeldum um hvat øll ONNUR eiga at gera? Í kjalarvørrinum av rúsdrekkarazziuni hjá lisið og Klaksvíkar Kovriskuli & Klaksvikar/Lorvikar Tif. 8 70 77 + 5 hevði. 77 77 * S 61 fl Síða 7 løgregluni kom túrurin ul kioskirnar, sum i longri tíð hava havt bannaða frukt á hyll- unum. Men nú sigast at landsstýrið fer at gera av hvat hver handil skal selja. Hver segði libe- ralisering? Var ikki líka frægt at lati privata init- lauvið og friu marknað- arkrefturnar sjålvar greitt hesi viðurskifti? I vikuni helt Havnin 125 ára fødingardag sum sjålvstødug kommuna. Vanligt er, at fødingardagsbarnid fekk eitthvørt ul gåvus, men ikki hevur verid vanligt, at vera so Oforskammadur sjálvur at krevja hvør gåvan skal vera. Men so var hesaferð. Í 125 ára tødingardagsgåvu fingu oll skulabørn Havn eina rokning frá sjálvum býráðsformanninum persónliga - bøkur. Men tað er sjålv- andi gott, at onkur eisini for: } VITI SKUIG ; r m te ry HUSNdI UM CY dd Tað síðani at CT IKKI SO långt barnagarðs SIU Irå býráðsformsanninum -Og meðan trystrøyndi Kirkjubø- múrin fara 40 føroyskir ungdómar hvør í sínum lagi, at royna seg í kapp- ingini: Arsins songrødd. Apropos song-rødd. Man ikki best kenda røddin i songini vera tad vit vanliga kalla at snorka!? Dørnini fingu Sissel Kovriskuli ————v—————8|—m——amm—m8m Í —n SS SJ