týsdagur 19. februar 1991síða 13

Nr. 34 — 19. februar 1991 Hvar fór líkarætturin? Viðmerking til lim í The Royal Club Tað var sera áhugavert at lesa grein tína >Klubba- virksemi — likarættur«. Tú greiðir sera væl frå klubbavirkseminum, men orsaka meg, eg hevði eitt sindur ilt við at fáa eyga á líkarættin. Tú byrjar við at saman- bera Royal Club og Havn- ar Klubba. Jú, eg skal geva tær rætt í, at tað er undarligt um ólógligt virksemi verður minni ólógligt við tíðini, og eg skilji tí í ávísan mun tína undran, tå løgreglan fyrst leggur eftir teimum yngstu og nýggjastu klubbunum. Men eitt lógarbrot er kortini eitt lógarbrot, uttan mun til um tað eru ein ella fleiri, sum fremja brotið. Ann- ars kundi hugsast, at um bert nóg nógv fólk snýttu í skatti, so hevði hetta við tíðini blivið lógligt, og so- leiðis er samfelag okkara tíbetur ikki skipað enn. Men hvar er hesin góði likarætturin, sum tú nevnir i yvirskriftini? Er tad likarættur hjå øllum at melda seg inn i tykkara klubbar? Er tad likarætt- ur, at summi vid at stovna feløg, partafeløg og klubb- ar sleppa undan lógini, sum galdandi er fyri tey, sum ikki eru limir í onkr- um av ådurnevndu felags- skapum? Er tað líkarætt- ur, at bert tey við lima- prógvi í vestalummanum sleppa at keypa sær ein lítlan ella fáa sær ein góð- an degurða við víni aftur- við? Er tað líkarættur, at nakrir samfelagsborgarar við at taka seg saman í klubbar kunnu fáa frami- hjárættindi, sum aðrir borgarar í sama samfelag ikki hava meguleika at fáa? Sanniliga er tað ein login líkarættur, sum tú og restin av klubbarersl- uni i Føroyum standa fyri. Tu tosar um demokrati. Føroya Løgting er eitt demokratiskt valt parla- ment. T.e. at tad er saman- sett av fólki, sum veljarar- nir i Føroyum hava valt, vónandi við tí fyri eyga, at hesi á skilagóðan hátt kunnu skipa soleiðis fyri, at neyðugar reglur og lóg- ir verða settar í verk til tess at tryggja, at veljarin fær síni ynski framd. Tað er jú tí vit velja hesi fólk ella hvussu? Men tú hevur verið við til at bróta galdandi føroyska lóg (helst er tað tí, tú ræðist at seta navn undir tað tú skrivar), hvussu kanst tú tosa um demokrati? Tað eru jú júst tú og tínir líkar, sum við tykkara virksemi eru við til at niðurbróta fortreytirnar fyri demokratinum. Hví er tú so bangin fyri, at onnur skulu fáa lut í tí, sum tú heldur vera ynskiligt og gott? Hví nýta tú og tínir líkar ikki tykkara demo- kratiska rætt til at gera vart við ónegd tykkara í sambandi við galdandi lóg? Helst er tað tí at tit ikki orka tankan um at skula berjast fyri eini sak. Tykkum dámar hesar smáu klikurnar við væl- sorteraðum limalista, har tit nakrar ferðir um vik- una kunnu ganga og spæla »Dollars« við gløs- um á hegum stelkum í hondini og ektaðum leður- deymi undir gumpinum. Men líkarættur verður klubbavirksemi á tykkara steði ongantíð. Klávus á Kálteigi Seriøst uppskot til gagns fyri okkara eftirkomarar Stovnan av áhugafelag, sum skal skipa fyri at eitt føroyskt akvarium verður stovnað, til frama fyri okkara eftirkomarar, so eisini teir fáa hevi til igjøgnum — um ikki ann- að so skúlaverkið — at læra um og síggja tey fiskasløg, sum okkara hav fyri bert fáum árum síðan var so ríkt av, men sum vit — okkara ættarlið — hava týnt og lagt oyði. Tá okkara fíggjarmála- ráðharri neyvan hevur fleiri privatar bygningar, hann ætlar sær av við, og landskassin er temdur, kundi tað verið eitt hug- skot, um helmingurin av tí bygningi, sum nú húsar miðsteðini fyri undirvís- ingaramboð fyri lærarar í Feroyum, eisini kom at húsa einum feroyskum akvarium. Tá hesin bygningur er sear væl egnaður, við ljós- um stórum rúmum og vindeygum, og liggur so sera væl fyri, so høvdu hesir neyðars fiskar, sum nú vóru á turrum, kortini trivist og hugna sær. Væl sæst út á hav, og har kundu teir so droymt um gamlar dagar. Umframt kundi verið Hvor rindar rokningina? Í hesum sparitíðum undr- ast ein enn meir, hví peng- ar í sterri mun ikki verða tiknir frá teimum, sum hava ráðini. Hví verður »meinigi madurin« enn eina ferð so knokkroyttur í skatti. Er tað ti, at hesi í mun til ríkmannin ell hesi mongu árini eru sloppin munandi lættari í skatti? Hesa nidurstødu er okk- ara landsstýrið nú komið til, annars høvdu teir væl ikki gjørt hetta nýggja uppskotið. Ikki ti, eg væntaði hetta alla tíðina — bert spell fyri tykkum mongu, sum enn einaferð lótu tykkum lokka. Kom nú at hugs: um eitt annað Ikki tí er „avi nakað ímóti okkara prest- um — tverturímóti. Men er nekur meining í, at prestur skal hava rætt til fría íbúð, so leingi hann virkar sum prestur. Er løn hansara so lítil, at mett verður, at hann ikki, sum onnur (rík og fátek) kann seta fetur undir egið borð? Um so er, má len hans- ara setast upp beinanveg- in. Tað er tó komið mær fyri oyra, at prestar fáa góða len — ja, í minsta lagi fýra ferðir arbeiðs- mannalenina. So kann tað væl ikki vera rætt, at so- leiðis verður gjørt — er tað ikki mannminkandi fyri prestin sjálvan? Eini hús eru nýliga upp- komin her í Havn, og tey kosta ivaleyst ikki smá- vegis. Hver rindar grund- stykkið (væl ikki býráðið nú í hesum tíðum), og hver rindar slík hús — eg fari kanska heilt skeivur í mínum gitingum? Myndugleikarnir svara mær neyvan, so kanska onkur prestur sigur, hvussu er við hesum. P. umhugsað at biðið um stuðul til føroyska akvariumi frå trolvirkjun- um og eðrum góðum monnum so sum trolara- og partrolaraeigarum, sum væntuliga taka væl undir vid tiltakinum — sum rættir fiskavinir. Åhugadur forngripa-, fiski- og ættargranskari Kiosklógin Nú skal KIOSKLÓGIN viðgerast og endalig lóg samtykkjast. Umráðandi er tí NÚ at fáa fram mest meguligt, ið kann geva grundarlag fyri eini sak- ligari viðgerð, har minst meguligt verður burtur- gloymt: Higartil hava bert verið nevnd tey veruslegini, loyvd skulu verða at selja í kioskum. Eingin hevur enn — mær vitandi — nevnt tænastur. Her hugsi eg um olju bensinselusteðirnar, ið hava »snikt« seg inn um heitið KIOSK. Tað einasta hesar »SERVICUSTØDIR« veita eftir vanliga handils- tid og um vikuskiftini eru olja/bensin og so góðgæti, harundir flestu keyp- mansvørurnar! — Men ONGA TÆNASTU! Tvørleikarnar vid einum tílíkum »frælsi« hjá ser- vicusteðunum skal eg lýsa her: Fyri 3/4 ári síðani hevdu føroyingar vitjan úr Ong- landi, Írlandi, Skotlandi ' og Wales — 50 ára minn- ingarhald um seinna heimsbardaga. Vit høvdu 2 walisarar búgvandi, sonur okkara tað sama. Vit hoyra til undantekini — við einum „felags bili« — so tað kom illa við, at bilurin ein leyg- armorgun stóð »flatur« i túninum, júst tá vit skuldu vísa gestunum land okkara. (Vit hava eitt av teim- um eykahjólunum, ið bert eru ætlað at „klára túrin til næstu servicustød«). Farið varð niðan í Gundadal, til Statioil: Nei, ikki fyrr enn månamorg- unin, tíverri! Før síðani út á Frælsið, til Shell: Sama svarið! Í hvergum feri hevdu »SERVICUSTØDIR- NAR« nakran, ið kundi beta eitt bilhjól! Biltúrurin varð avlýst- ur. Vit spákaðu ein túr í- staðin, so gestirnir fingu ongantíð land okkara at síggja, sum vit høvdu unt teimum! Demið skuldi verið nóg greitt til at lýsa kveld- og vikuskiftistervin, so KRAVT VERÐUR, at servicusteðirnar VIÐ KIOSKLOYVI, SKULU LÚKA ALLAR VAN- LIGAR TÆNASTU- VEITINGAR UTTAN FYRI VANLIGA HAND- ILSTÍÐ, so sum dekkum- vælingar, oljuskift, filtur- skift o.a. smávegis, ið er neyðugt, skal biltúrurin halda fram — eitt nú hjá turistinum, ið ikki eigur at standa sum »kånus«, tá hann kanska kemur í somu steðu sum vit. Servicusteðirnar sleppa sær SKYLDUM við at spara eitt faklært fólk (munnu ikki lærlingar kunna klára so frægt — og so fáa nak- að av yvirtíð at liva av?) Lærlingar og sveinar kunnu, fyri tað, eisini selja bomm, margarin, breyð, mjólk o.s.fr.! Við tí omanfyri stand- andi vóni eg at hava »giv- ið bóltin upp« til eina upp- aftur gjelligari viðgerð av KIOSKMÁLINUM. X Hvat meinar madurin? „Fólk, ið hava rikar kensl- ur, skapa eitt rikt samfe- lag«. Soleidis sigur Poul Michelsen i seinastu Dimmu, og eg kann i ein vissan mun taka undir vid honum. Um Havnin ikki hevði átt sina gomlu søgu við ellum sínum gomlu bygningum, sínum skeld- um, listamálarum og rit- hevundum — ja enntá onkrum góðum fótbólts- leikara, so høvdu vit væl verið væl fátækari. Men at vevja ein flogvell á Glyvursnesi upp í hetta menta prát er at tosa utt- an um veruleikan. Einum nýtist ikki at hava ríkar kenslur fyri at droyma um ein flogvøll á Glyvursnesi. Eg vildi heldur sagt, at tá ein nýtir fleiri milliónir at kanna eitt slíkt ervitisprojekt fyri rokningina hjá borg- arunum í Havn, tá er ein kensluleysur. At Poul Michelsen ong- ar kenslur hevur, hava vit fingið prógv fyri ferð eftir ferð nú seinastu tíðina — hugsið bert um rokning- na, hann hevur sent mammum og pápum í Havn fyri einnýtslubekur í fólkaskúlanum. Hesir pengar fíggjað neyvan raksturin av tí nýggja flogvellinum hjá Pouli. Forrestin, er tað eingin í býráðnum, sum kann upp- lýsa, hvussu nógvir peng- ar eru nýttir til allar hesar kanningar? P. Ringið! : - og vit skriva (O11820