leygardagur 2. mars 1991síða 2

AAA || Línuarbeiði TAÐ er einki dulsmál, at av føroysku bleðunum hevur tað í storsta mun verið blað okkara, ið mest hevur talað fyri størri húkaveiðu og åvis- ari minking av trolveiðuni — alt við máta sjálvandi SAMANUMTIKID tykist eis- ini semja at vera millum veidi- menn okkara um áneyðirnar fyri mest skynsomu veiðuni og minni fiskiskapi yvirhovur um sleppast skal burtur ur ti livsvanda, nærum allir okkara fiskastovnar veruliga eru í EINS og togarafortalararnir hava havt sínar missionerar, so hava eisini — og serliga seinastu tíðina — línumenn havt sínar. Teir fyrru munnu vera teir, ið higartil hava drig- ið longra stráið og útbygging okkara av havnaløgum og til- hoyrandi havnaøkjum hava verið hareftir. Í onkrum før- um kanska í so rívan tikið til, men gott tað sama, tí, hóast hesar stórur iløgur í eitt gott áramái fara at tyngja land sum kommunur, so er talan um varandi virði. Abyrgdarbladstjéri: Krisjan Dahi Blaðtólk. Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen - ljósmyndari. Kalmar Lindenskov Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard Utgevari P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiaturin Prent P/f Pressan 1981 Bústaður: Argjavegur 26 Telefon Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: MEN givið er, at um býtið millum veiðihættirnar hevði verið javnari — um línuni seinastu nógvu árini vórðu givnir betri møguleikar á grunnunum — so var okkurt eisini eðrvísi á havnaløgun- um. HVORKI vit ella lesari okkara, sum um dagarnar vísti á truplu arbeidsumstødurnar hjá útróðrarmonnum manga staðni, halda, at línan í nógv ár framyvir einsamøll kann nøkta tørvin hjá virkjunum, og víst má ávísur fiskur trol veiðast 1UNANDI og støðug avreið- ing verður neyvan heldur rokkin við tí línuflota, vit hava í dag. Skal álit verðs í, mugu hesi skip sum vituligt hava á- vísa stødd, ið torga kann væl av veðri. Talan verður fyri hesi skip heldur ikki um línu- arbeiði á landi, sum vit kenna tað frá útróðrinum. MEN skal setningur okkara røkkast um betri stovnsrøkt, so verður »vanligi« útróðurin sum frálíður fyri ávísari — ella kanska stórari menning. Tað var tí ikki burturvið, um nú varð farið undir at beta um viðurskiftini hjá vaksandi út- róðrarflotanum — ikki bara til sjós, men eisini á landi. STØRSTU utrédrarbygdirnar hava i mong år havt skipadar egningarstødir, mangan i samstarv vid flakavirki å staðnum. Prisirnir vóru fastir og ivi var ongantíð um, hvar avreitt varð. BROYTINGIN man ikki fara at verða tann stóra í so máta fyri smærru førini, hóast nýggju prískappingina. Men mangar av hesum skúrskip- anum eru nú so vánaligar, at tær bart út sagt ikki kunnu haldast at vera forsvarligar Hvor, ið skal hava ábyrgd av, at hesar neyðugu åbøtur verða framdar, eru kanska fleiri hugsanir um. Onkur iv- ast eisini í um skúrar og manningar skulu vera eins tengdar at ávísum virkjum sum higartil. At útróðrar- menn sjálvir vilja vera við til at bóta um hesi viðurskifti, iv- ast vit ikki í. AT halda, at útróðurin ikki fer at mennast í framtíðini, er tað sama sum at sleppa trúnn uppá, at tað einaferð ska! eydnast at rekja skilabetri enn higartil. sjógvin HETTA mugu vit bara halda fast við. Tí skulu vit eisini nú av álvara gera neyðugu fyri- reikingarnar á landi til hettz økta virksemi, og skal tað gerast skipað, er tað alt ið tal ar fyri, at havnamyndugleikar taka fyrsta stigið. UTRODRARMENN í Havn fegnast um nýggja smábáta- havnalagið undir Viðarnes og siga, at næsta stigið m: vera bøttar egningar- og ar beidsumstødur annars á landi. UM havnamyndugleikar Havn taka ynski útróðrar manna í so stórum álvara, at loysn fæst á málinum í næstu framtíð, kunnu vit sjálvsagt bara vóna. MEN Havnin hevur kløkkad okkum fyrr — kanska verður farið undir arbeiðið sum fram hald av hesi fittligu havna- gerð. ——. Dagblaðið um "Heilagu kúnna,- vælferdarsamfel- agið NS 2 S > NR - L Á 5 Sosigaley VW ST DSB GG ið spaka | N - 9 f SR 7 gg > S/ og krákunevi | Føroya Ídnaðarfelag | Skeiv grenjandi, lemjandt og spurdir í stórri mun enn Men koma tíðindini frá heldur røttu løtuna vera | poliuskt trystandt áhuga- teir higartil hava verið, sá 1.d. Oyggjatíðindum, so komna til, at vit nú fara | adressa bålkarnir, id liva av lógar- = myndin helst heilt annar- sær ut ul at einki skal undir at byggja altjóða | iryggjadum einkarrætti at — leiðis ut. So nakað er í í fram. Men nú teir síggja, fogvøll í Føroyum. | Í oddagrein i gjár skrivar framleiða ótrolandi dýrar Dagblaðið skrivar, men Partvíst tí at ein | Skal kostnaðurin av verandi vælferðarskipan ikki blíva ein mylnusteinur um hálsin og drukna alla vælferð um heilt stutta tíð, er bráneyðugt, at vit lækka óneyðug krøv og upp- blástar normar. „..Tá t.d. fimm fólk, foreldur við trimum børn- um, eta, klæða og búleikast fyri 170.000 krónur árliga, er lygn, at eitt barn á dag- stovni ikki kann kosta minni enn 70.000 krónur um árið. Nei, tað, sum veruliga bagir í hesum samfelag, er, at trokandi, hóttandi = ir ? I, , skulu kunna almennar lænaslur, mugu og skulu setast upp á pláss av játandi myndugleik- unum. Tástaðni loysa vit upp fyri tí skapandi fyri- taksemi og økta útboð av ymiskum tænastum, sum kunnu bjarga vælferðini í okkara samfelag. At dagstovnar, ellis- og røktarheim o.a. í åvisum førum eru vornir so dyrir, at fólk øtast, er einki at ivast i. Men at geva ødrum enn poliusku myndugleik- unum skyldina, er blóð- skeivt. Politiski myndug- leikin, tað verið seg land ella kommuna, hava alla skyldina, og hava havt alt ov líuð eftirlit og hugflog, tá tilikir verða bygdir. Vóru áhugabólkar eftir- adressan er so skeiv sum hon kann vera. Ikki so firtnir Ein firtin oddagrein- skrivari í Oyggjatíðindum finst í giår at hinum bløðunum, tí Oyggjatíð- indi sjáldan verður endur- givið: Vit skilja teir væl. Vit bera eisini yvir við teimum, at teir ikki fáa loyvi at skriva og meina hvat teir vilja. Men logið kortini, er tað ein donsk rødd, eitt danskt blað, so er í fínasta lagi at endur- geva. at alt kortini kemur fram er Ovggjatidindi oftari og oftari € ndurgivið Tad er stutt sagt ti, at teir ikki sleppa undan Høvdu teir bara vita av, at danska blaðið brúkar Oyggjatidindi sum kelda - eisini í hesum málinum, so fekk pípan her heima helst annað ljóð. Men lat tað fara. Og teir kunnu fara har piparið grør fyri okkara skuld LONngur Sjálvandi er Sosialurin sera takksamur fyri, at Oyggjatíðindi ber yvir við honum. Hví Oyggjatíðindi ikki verða endurgivin eins ofta og onnur blød kann vera, at tað, sum endur- givið verður, skal helst vera so toluliga borðbart nýggjur og størri vøllur fremur áhugamálini hjá ferðamannavinnuni, fiskaútflutninginum, at skapa nýgjar vinnur 0.s.fr. - og partvíst at fáa tómar hendur í Vinnu. Hóast ein nýggjur flogvøllur í sjálvum sær hvorki bøtir um ferðamannavinnuna ella fiskaútflutningin kann hugsast, at hesin uppá longri sigt kann skapa ávísar fortreytir. Men utgangsstødid má undir øllum umstødum vera útflutningurin og vinnan og ikki flogvøllurin. At byggjan av nyggjum flogvølli fer at skapa tey mongu ar- beidsplåssini er hin- vegin tað reina vrøvl. At byggja ein flogvøll krevjast nakrir fáir mans og stórar og dýrar maskinur. Við ødrum orðum nógvar miljónir pr. arbeiðspláss. Hetta átti Idnaðarfelagið at vita. Skal byggjan av nýggjum flogvglli veruliga vera arbeiðs- skapandi eigur hann at vera gjørdur við spaka og krákunevi. Tá hevði ivaleyst verið brúk fyri fleiri hundrað arbeiðs- monnum, men tilikum arbeiðsformi man tíðin helst vera farin frá.