mikudagur 13. mars 1991síða 3

Nr. 50 — 13. mars 1991 Hannelena Jacobsen, sum hevur arbeitt í Sjóvinnu- bankanum í Havn síðan 1975, grunaði einki, tá hon ein dag í seinastu viku varð kallað upp til stjóran. Tá fekk hon boðini: At hon varð útnevnd til deildar- stjóra fyri tænastu- og gjald- oyrisdeildunum og av- greiðsludeildunum í Havn og á Argjum. Hetta var ein tíma fyri, at bankin sendi tíðindini útum umskipanina í leiðsluni. Tað er vanlig, eisini aðrastaðni, at fólkini ikki fáa at vita tað fyrr, tá tey verða flutt í hægri starv. Hettakom heilt óvæntað á Hannelenu. Onkur annar kundi fingið starvið. Hin- vegin skuldi hon verið væl og virðisliga før fyri at røkt starvið. MEIRA UTBUGVING Frá tí degi hon á fyrsta sinni trein inn í bankaheimin fyri 25 árum síðan, hevur hon lagt dent á at fingið sær meira útbúgving. Hon hevur tikið allar útbúgvingarnar í bankaskúlanum og hevur fylgt fleiri skeiðum við sjálvlestri í frítíðini. Banka- skúlin er strævin, tí tað krevur at lesa minst tveir tímar um dagin heima. Og hon heldur fram við at ogna sær vitan. Nú er tað mest til stuttleikar, at hon gongur á handilsskúlanum um kveldið og lærir um leiðslu og samstarv. Henni dámar at ganga í skúla. - Men tann, sum ætlar sær frameftir, noyðist at fáa sær teoretiska vitan. Bæði fyri ikki at verða afturútsigld av hinum við útbúgving, fyri at røkjasitt arbeiði til fulnar og fyri atkunna geva viðskifta- fólkunum, sum eisini eru væl útbúgvin, bestu tæn- astuna, sigur Hannelena. Hon dylur ikki, at hon al- tíð hevur havt ambitiGnir. BYRJAÐI BEINANVEGIN Í 1966 flutti hon ul Dan- markar, tá maðurin fór niður at fáa sær útbúgving. Hon kundi tá tað sama fara í læru. Tey bæði og dóttirin spák- aðu ein dag oman á Kgs. Nytorv. Hon fór fyrst inn á tryggingina at spyrja efur einum læriplássi, ið lýst var við í blødunum. Tað starvid var longu sett. Síðan royndi hon Handelsbankan, fór inn og spurdi eftir starvsfólka- leiðaranum. Tað var leyst og liðugt beinanvegin, og hon kundi byrja tvær vikur seinni. Í Handilsbankanum, sum nú eitur Den Danske Bank, fekk hon sína grundbanka- útbúgving og arbeiddi hon har, til hon í 1975 flutti aftur til Føroya við familjuni. Hannelena var ikki smæðin og fór beint til Ras- mus Olsen, stjóra í Sjó- vinnubankanum, at spyrja Vit mugu vilja Síða 3 nakað sjálvar sigur Hannelena Jacobsen, sum í seinastu viku varð útneynd til deildarstjóra í Sjóvinnubankanum. Hon fýlist á, at ov fá konufólk hava ambitiónir um arbeiði. Eisini tá bar væl til, og hon byrjaði longu dagin eftir. Øll hesi árini hevur hon arbeitt í Sjóvinnubanka- num. Fyri fimm árum síðan fór hon eitt petti uppeftir á stiganum og fekk ábyrgdina av høvudskassanum og av Nýggi deildarstjórin er ættað av Selatrað og er 45 ára gomul starvsfólkunum við kass- arnar á deildini á Konga- brúnni. Tað ålitisstarvid fylgdi við henni, tá hon flutti niðan í nýggju deildina við R. C. Effersøesgølu. STUTTLIGT AT VERA FYRST Hannelena er fegin um at verða utnevnd tl deildar- stjóra. Fyrsta kvinna, sum nakrantíð er komin so langt uppeftir í bankans leiðslu. Hon heldur tað vera stutt- ligt, at vera tann fyrsta. - Bankar allastaðni eru næstan bara stýrdir av monnum. Tað er ikki bara í Føroyum. Tá vit koma út í onnur lond og hitta banka- leiðarar er alt fólkið at kalla bara menn. Kvinnurnar kunnu teljast á einari hond, sigur nýggi deildarleiðarin. KREVUR ARBEIÐI Hon heldur, at kvinnurnar fyri ein part sjálvar eru sekar í, at tað næstan bara eru menn, sum leiða bankarnar. Kvinnurnar hava ikki somu ambitiónir sum menninir. Men hon skundar sær at leggja aftrat, at tað eisini eru aðrar orsøkir. - Tað er nú einaferð ul- lutað okkum at eiga børn, og flestu kvinnur, sum arbeida úti, hava tvey arbeiði. Men tað er eisini nógv í tí, at kvinnur mugu gera dupult so nógv sum menn fyri at koma fram. Meðan børnini vóru smærri, arbeiddi Hannelena niðursetta tíð. Hon hevði frí nakrar dagar um mánaðin og kundi tá burturav taka sær av heimi og børnum Men tá hon fekk ulbodid um at hava ábyrgdina av høv- uðskassanum, noyddist hon at velja. Og hon valdi ar- beiðið, sjálvt um tað var ringt at sleppa fyrimunum við at kunna vera meira heima. BER IKKI TIL VIÐ NIÐURSETT ARI ARBEIÐSTIÐ - Tað mátti vera soleiðis, tí tað ber ikki til at vera leiðari og samstundis ikki vera til arbeiðis alla tíðina. Tað ber sum heild ikki til at arbeiða niðursetta tíð, um ein ætlar nakað meira, sigur Hann- elena. Tad er strævið at hava eitt slíkt arbeiði og samstundis hava heim og børn. Tað krevur í hvussu er, at mað- urin góðtekur tað og átkeur sær sín part heima. Hanne- lena sigur, at hjá teimum var tað soleiðis, at hon og mað- urin býttu arbeiðið millum sín. Hon fór avstað við bøunum um morgunin, og hann fór eftir teimum aftur, tí hon sat við kassan og slapp ikki altíð heim ávísa tid. Framhald å sidu 4