týsdagur 19. mars 1991síða 2

Blaðfólk. Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard tíði aaplaðið Abyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahl Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Útgevari P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/f Pressan 1981 Bústaður: Argjavegur 26 Argir 11820 Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn Telefax: 14720 Telefon: sys Sigla sin egna sjogv TAD tykist nå at vera gingid upp fyri sambandinum, at vit hava fing- ið nytt landsstyri. Í øllum førum er tad hetta oddagreinin i leygardags- blaðnum vil hava okkum at skilja. NU ivast vit ikki í, at tey flestu hava fingið hetta við, men Dimma held- ur, sum rímuligt kanska er, at ikki kann sigast nóg ofta frá, hvussu einastandandi skilagott og arbeiðs- dugnaligt farna landsstýri kanska var, sammett við núsitandi lands- stýri. DIMMA vágar sær at siga, at her er einki hent síðan stjórnarskiftið og at alt annað enn nakað gott kann væntast av hesum báðum oyðilond- unum av flokkum, sum hverki so ella so hava skil fyri pengum — bert at brúka teir. OG sjálvsagt kann hon ikki bara sær fyri at líta aftur um bak fyri at sambera seinastu landsstýrini við tey ófara góðu samstarvsårini, tå javnaðarflokkurin saman við sam- bands- og sjálvstýrisflokkinum ráddu fyri borgum. Og Dimma hev- ur rætt í ti, at hetta vóru fyri Føroyar menningarår við lít — ár, ið allir líta aftur á sum sonn eydnuár fyri For- oyaland. Útbyggingarnar allar vóru neyðugar og oll skiltu tørvin á teim- um. Alt gekk bara rætta vegin. NO N AT stígur kom í, tá vit vóru trongdir burtur av fjarleiðunum, sum vit til ta tíð høvdu kunnað troytt eftir vild, var sjálvsagt ein brøkur í rokningini, men størsti politiski brøkurin ar tann umlegging av veidiflota okk- ara, sum sambandið tá legði upp til. Tí skuldi nakað hald verið í reypi sambandsmanna um framskygni og varsemi í fiskivinnumálum, so áttu teir tá, meðan ráðini vóru og nýggj skip enn nøkunlunda bilig, at havt skipað ødrvisi og frægari fyri, enn at undirdykt Føroyagrunnar við totalt óhóskandi og í dýrum dóma yvirfiggjaðum og umbygdum fjar- fiskiskipum. Eingin nýtist at greiða sambandinum frá, at tað var hetta óskil, ið veruliga fekk gongd á studningsmylluna. Tann strukturbroyting, sum javn- aðarflokkurin einsamallur talaði fyri tá, skuldi sjálvsagt verið framd og snuddirnir tiknir. Heldur tað, enn at bíða til nú, tá nærum eingin fiskur er eftir, alt samalt takkað verið tí landskassafiskiskapi, sambandið tá legði upp til. SJÁLVSAGT skilja vit, at vinnu- møguleikar máttu útvegast onkurs- vegna, men sum gjørt var, longdi tað bert um pínuna. Vit skulu ikki taka okkum størri rætt enn Dimma til at vera eftirklókir, men sam- bandsmenn sum aðrir mugu í hes- um til fisk vánaligu tíðum geva teimum rætt, ið tá talaðu fyri útveg- an av einum meira avvigaðum flota — einum flota við skynsamari býti millum trol og línu/húk. IKKI tí, sambandið átti tá í Jógvan I. Olsen sanniliga skilamann, ið helt á rættuliga leingi at tala fyri hesum sama, men hansara egnu øntu hon- um ikki aftur. UM hetta var veruliga orsøkin til leiðsluskiftið í sambandinum undir seinastu samgongu, har Jógvan varð settur at umsita fiskivinnumál, er okkum ikki greitt, men hóast nú trolaramaður, mundi Jógvan ikki hava slept skynsomu og greiðu hugsanum sínum um frægasta flotabýti — at ránsveiðan eftir »undirskotsfiski« mátti skerjast álvarsliga og at einasta gongda leið var meirvirking av tí sindrinum, vit hava. JAVNAÐARFLOKKURIN minnist sum sagt gomlu góðu dagarnar og góða samstarvið millum heima- stýrisflokkarnar við ávísum sorg- blídni. — Helst var politikkur tå heldur ikki so fløkjasligur, sum sambandið lutvíst hevur gjørt hann aftaná, at Kristian Djurhuus slepti endanum. Tá bar til at tala saman — nú ber einki til. AT billa ngkrum nakað annað inn, vildi verið at hildið lesarar sum velj- arar fyri tað turra spott. Sambandið hevur hvørki verið til at høgga ella stinga í, tá tað snúði seg um javn- aðarflokkin. Flokkurin hevur mót- vegis javnaðarflokkinum ongantíð lagt dent á politikkin sum so, men nýtt alla orku sína tann vegin uppá persónligt briksl og tað, ið verri er. At hetta er so prógvar, at samband: ið heldur vildi í landsstýri saman við argasta fígginda sínum, tjóðveldis- flokkinum. AT hetta var eins stórur brølari fyri sambandið sum fyri tjóðveldis- flokkin, vita báðir partar nú. Tjóð- veldisflokkurin segði seg at gera tað av treiskni mótvegis javnaðar- flokkinum, sum ikki til allar tíðir skuldi loyva sær at trúgva, at hesin flokkur fyri einhvønn pris vildi vera »jolla« hjá javnaðarflokkinum. UM sama »jollukompleks« veruliga hevur gjørt seg galdandi millum leiðandi sambandsmenn, vita vit ikki, men væl kundi hent at sam- bandið nú sleppur at sigla sín egna sjógv av álvara. - | x == => & R - PO Einki vid øvund at gera Dagblaðið er ikki serliga fegið um, at Dimmalætting ikki longur er alment lýs- ingarblað: Toganin um almenna kunngerðablaðið endaði við, at løgtingid samtykti, at Dimma skuldi missa sín status sum alment kunn- gerðablað, og ístaðin skuldi landsstýrisfyrisit- ingin umsita eitt alment kunngerðablað, ið "skuldi koma út eftir tórvi" - leysliga mett einaferð um mánaðin. Blaðið er síðani komið út nakrar ferðir "eftir tórvi" - ein piningur av einum lógariti, sum er komið út tríggjar ferðir í ár. Við øðrum orðum: Tað einasta tey, ið øvundadu Dimmu sín status sum alment kunngerðarblað, *. hava fingið burturúr, er at Dimma, sum áður hevdi útreiðslur av at prenta al- mennar lógir, nú fær pening fyri tað. Hetta mál man Dag- blaðið hava misskilt úr enda í annan. At politiskir flokkar og onnur talaði at skipanini við at Dimma- lætting var alment lýsinga- blað hevði als einki við øvund at gera. Dimmalætting var og er eitt partapolitiskt blað, og júst tí var tað skeivt, at hetta blað skuldi hava serstødu fram um onnur føroysk blød. At lógir og kunngerðir vóru at finna hvørt um annað við handilslýsingar, lesarabrøv og politiskar greinir varð heldur ikki hilsið at vera skilagott. At Dimmalætt- ing nú fær pengar fyri tað arbeiði hon ger, í hesum føri fyri tað almenna, er einki annað enn rímiligt. . DD +, EF US N NT 4 pr Nú“ Kanska betri meguleikar í andsteðu 14. September kærir sína neyð um ta skeivu gongd í fiskivinnupolitikki okkara tey mongu seinastu árini. Eisini tey árini, Tjóð- veldisflokkurin ráddi fyri borgum. Blaðið sigur, at flokkurin hevði síni greiðu sjónarmið, men tey vunnu ikki frama millum hinar samstarvsflokkarnar. Boð Tjóðveldisfloksins uppá fiskivinnupolitikkin eru hesi: Tað ber til at fáa fiska- stovnarnar uppá fótur aftur, men tey fyrstu árini fer hetta at kosta okkum dyrt. Neyðugt verður at minka um fiskiflotan upp- aftur meiri - ella fremja munandi umleggingar. Endamálið má vera, at vit fáa ein fiskiflota, sum hvílir í sær sjálvum, vit mugu landa góðan fisk og amleiða dygdarvørur og ikki minst; vit mugu fáa okkum teir dugnaligastu sølumenninar at standa fyri søluni. Ella sagt við óðrum orð- um: Vit mugu fóra besta fiskin til lands úr besta umhvørvinum - og til bestu prísir. Gera vit tað, so fer nógv at ligga eftir til fiskimenn, arbeiðsmenn- og kvinnur á landi - og tað almenna skal nærum einki gjalda. Hetta eru Tjóðveldis- floksins sjónarmið, og vit vilja royna at fremja tey í verki. Í Tað verður torført at vera ósamdur við hesun: sjónarmiðum og torført er at skilja, hví Tjóðveldis- flokkurin ikki hevur fingið aðrar við. Hinvegin er eftir okkara tykki mangt sum bendir á, at Tjóðveldis- flokkurin, sum hann í dag situr í andstødu, verður betur førur fyri at fáa síni sjónarmið igjøgnum. Lítið nýtt Fad er ikki á hvørjari torsíðu í føroysku blød- unum, at boðað verður frå, hvør oddagrein- skrivarin er. Men tad ger Dagblaðið i gjár. Har fåa vit at vita, at sjálvur Birgir Danielsen skrivar hesa grein. Fyrrverandi fiska- sølustjórin og núverandi løgtings- maður skrivar um líggjarlógina, og hevur sjálvandi uppskriftina uppá, hvussu samfelagið skal koma sum frægast burturúr trupulleikunum, men synd er at siga, at nakað nýtt var at frætta hagani. Uppskriftir er: Tað almenna hevur blandað seg ov nógv upp í tað privata. Hevur bein- leiðis kappast við hetta sama privata. Almannaverkið er ov dýrt og fleiri postar kunnu lættliga verið strikadir av fíggjarlógini. Men hvat sigur hann so um fiskivinnuna. Hon kann neyvan geva meira av sær. - Stutt og greitt. At Birgir Danielsen ikki kann hugsað sær til, at fiskivinnan íkki kann geva meira er einki nýtt. Tað hevði hon heldur ikki kunnað við honum sum fyri- skipara. Men tíbetur eru aðrir, sum nú royna, og teimum hava vit stórt álit á.