leygardagur 6. apríl 1991síða 12

NA: viku-. SKITUO Familjan eggjaði henni, tá Marita í Brekkunum í Hósvík fekk hugskotið at læra til slaktara, sum eingin onnur kvinna í Føroyum hevur lært til. Um fýra mánaðir skal hon til sveinaroynd. Fyri hálvum øðrum ári síðan festi hon hålva fimtu marka garðin eftir pápan gg og áhuga fyri ta gur Marita í kkunum, sum arbeiðir í Miklagarði. ikki bara arbeiðir. til slaktara. kunnugt, føroysk kvinna O sær at fara í Kå ulDugving Kanska av 30 er kl nakað eiði. Aðrastaðni eru kvinnur slaktarar ul slaktara. Seinast í -årunum, áðrenn hon gift- arbeiddi hon í tvey ár í Kjøtbúðini hjá Otto Reinert Havn. Fyri nøkrum árum íðan byrjaði hon at arbeiða á slaktarunum í Mikla- garði í Havn. Tá hon hevði arbeitt har í hålvt tridja ár, spurdi hon arbeiðsgevara sínum møguleikarnar fyri at læra, og tað var leyst og liðugt beinanvegin. Marita rådførdi seg eisini við mannin og bømini, og tey eggjaðu henni til at fara í læru, sjálvtum tað merkti, at hon kom at vera meira heimanifrá, m.a. tá hon skuldi burtur í skúla. UPPVAKSIN Á GARÐI Marita heldur, at tað fyrst og tremster uppvøksturin, sum er orsøkin til åhugan fyri slaktaraarbeidinum. Tå påpin hevdi gardin, høvdu tey bæði neyt og seyð. Maria í Brekkunum gjórdi fyri nókrum árum Jan ta blóðpylsuna sum Miklagarður fekk gull-virdisløn fyri á mat vøruframsyning í Hern ing. Mesta arbeiði henn- - Mær dåmar væl at gera mat og havi eisini áhuga fyri tí, hadani maturin kemur, sigur hon. Marita sigur, at henni altíð hevur dámt at arbeitt og rokast. Sum smágenta hevði hon betur hug at fara út við pápanum enn at vera inni og hjálpa mammuni Tey baksaðust við hoyggj og annað á garðinum. LÆRA NOGV er" Tað tekur hålvt fjórða ár at læra til handilsslaktara, sum heitið á starvinum hjá henni verður, tá hon er liðug at læra. Hon hevur lært at lima kjøt sundur og gera tað klárt atselja. Men tey skulu eisini kenna tl matgerð, gera pylsur, og annars gera veruna klára at leggja fram í handlinin. Slaktarin skal duga meira enn so. Hann ella hon skal kunna siga fólki, hvat kjøtið er egnað til, hvussu tað kann gerast til, hvussu nógv skal roknast ul hvort fólkið, hvat vinslag hóskar afturvið 0.s.v. Tríggjar ferðir er næm- ingurin á skúla. Tvær ferðir 10 vikur, og til seinast fimm vikur, tá sveinaroyndin skal gerast. Tað fer Marita niður til nú. TUNGT ARBEIÐI - Tad er tungtarbeiði at fåast við bakfjórðingar, men eg havi altíð havt sterkan rygg. Kvinnur kunnu væl klára seg sum slaktarar, men tað skerst ikki hurtur at menn eru sterkari enn kvinnur Teir hava stórri hendur, og tí gongur tað lættari hjá teimum. Men eg haldi, eg fylgi væl við, sigur Marita, sum hevur fingið sterkar vøddar av arbeiðinum. Arbeiðsdagur hennara i Miklagardi er langur. Fyri klokkan sjey til sjey um morgunin fer hon úr Hósvík við bili fyri at kunna vera til arbeiðis klokkan hálvgum átta. Tey hava døgurdatima, men hon kann sjálvsagt ikki fara heimtá. Ikki fyrr enn hálvgum sjey kann hon vera heima aftur í Hósvík. Tá eru Tekstur: Randi Myndir: Kalmar sjálvsagt ikki nógvar kreftir eftir. ER BONDI Og tí kann hon ikki sjálv átka sær at geva kríatúr- unum á garðinum, har hon er bóndi. Tað ger maðurin, sum kemur fyrr heim frá arbeiði, og hann hevur eisini sera góðan hug at fáast við Marita festi garðin, sum er hálva fimtu merk, fyri hálvum ødrum ári síðan. Pápin var bóndi framman- undan. Tær eru tríggjar systrar, eingin beiggi, og tá Marita var elst, og best lá fyri hjá henni, festi hon garðin. Eingin lóg forðar kvinn- um at festa, men tá tað kem- ur til sjálvuppgávuna, kann ein kvinna ikki vera bóndi. Tí roknskapinum verður maðurin skattaður av. Tað heldur Marita vera burt- urvið, tí hon kundi hugsað Nr. 64 — 6. apríl 1991 Tað er tungt arbeiði at vera slaktari, men hevur tú sterkan rygg og áhuga fyri arbeiðinum, kunnu kvinnur líka væl sum menn vera slaktarar, heldur Marita í Brekk- unum sær at avgjørt sjálv, um hon ella madurin skuldi skattast av inntøkuni. Men hon hev- ur einki gjørt fyri at fáa hetta broytt, tí hon veit um eina aðra kvinnu, sum eisini er bóndi, og sum arbeiðir við tí, og ti bíðar hon eftir úrslítinum. MAÐURIN GEVUR SEYÐINUM 125 áseyður hevur garðurin. Tað gevur nokkso nógv arbeiði, sum maðurin tekur særav. Men garðurin er ikki nóg stórur til at kunna liva av. Og so leingi sum Marita arbeiðir í Havn, ber heldur ikki til at hava neyt eisini, sum påpin hevði. Marita hevur ikki nógva tíð ul at gera nakað arbeiði á garðinum. Og børnini mugu átka sær ein stóran part av Li