týsdagur 9. apríl 1991síða 12
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 12
4!
ra
Ringið!
- og vit skriva
IF-LIF 7-1 (3-1)
Málskjúttar:
ÍF: Ábraham Hansen 2,
Odd Ellassen 2 2 „ Eydun å
J Margeir
Hansen I.
Sigurd Vatnhamar
John Sigurd Gledisheyggj púra blankur framman fyri GÍ- málinum, men misnýyti hend-
an stóra kjansin, ið kundi havt talt eitt heilt stig. Hóast GÍ-liðið hevði munin, so mátti
að lata bæði stigini frå sær á heimavølli til gestirnar úr Havn
Sparta-Sport
FR-510 GØTU
FOROYAR (FAROE ISLANDS)
Phone int
Fax int
-LIF, 2. deild 7-1 (3-1
At uppgerdin millum tey
bæði grannalidini úr
Fuglafirði og Leirvík
skuldi enda við stórsorli
annan vegin, var valla
nakað, nakar í álvara
væntaði undan dystinum
%
+ 298 41867
+ 298 41938
Ynskibyrjan og
marrudreymur
2
Í fyrstuni av dystinum
virkaði munurin mill-
um ÍF og LÍF ikki so
stórur, men sum frá-
leið, dragnaði LÍF
fullkomuliga frá.
Mynd: Jens Kr. Wang
0-
1-
spr (5.)
Magni Jamskor (34.)
Simun P. Justinussen
I:
1:
-1:
38.)
2 2: Jens Kr. Hansen (br.)
(67.)
2-3: Regin Arge (81.)
B 36 fór suður ul Havnar
år Gøtu vid tveimum
stigum sunnudagin. Tað
fer at vera ringt at finna
sjálvt ein havnamann, ið
heldur, at tað var í lagi
eftir leikbýti og mál-
kjansum at dóma.
Tað var snøgt sagt einki
flog yvir B 36-liðnum,
sum í seinastuni hevur
verið við í tí kórinum, ið
hevur gjørt liðið til ein av
FM-kandidatunum. Ein-
stók einstaklingaavrik
vóru at síggja, - men einki
lið.
Gestirnir fingu hepna
byrjan, tá Pól Enok
Hansen sendi bóltin í egið
net við høvdinum. Lands-
Í hvussu er munnu mong
harrans år vera liðin, síð-
ani ein avgerandi dystur
millum hesi bæði feløg
seinast er endaður við
seks málum á muni.
Men tað var ikki minni
júst tað, ið hendi í Fugla-
firði leygardagin, tá leir-
víkingar komu á vitjan.
Ikki so stórur munur
Men hóast ÍF kom á
odda bæði 1-0 og 2-0, var
einki, ið beinleiðis bendi
á, at her luktaði stórsigur.
Leirvíkingar fylgdu
rímiliga væl við, og eins
og fuglfirðingar høvdu
sínar kjansir, høvdu gestir-
nir sínar.
Sum sagt kom ÍF á odda
2-0 — fyrsta málið kom
longu í 3. minuttinum —
áðrenn lerivíkingar svar-
aðu aftur við einum máli
til 2-1.
Hetta var stutt fyri hálv-
leik, og kanska hava leir-
víkingarnir í sínum stilla
sinni gjørt sær tankar um,
at venjarin fór at hava
nøkur góð orð til teirra í
steðginum.
Men so gjørdu fuglfirð-
ingar bart og øktu um
munin beint aftaná leirvík-
armálið, og so var 3-1. Og
tað var nakað heilt annað
at fara til hálvleiki við hjá
báðum pørtum ;
Mistu alt mótið
Fuglfirðingar vóru styrk-
tir og leirvíkingar
viknaðir, og tað kom eisini
Nr. 65 — 9. april 199
GÍ-B 36, 1. deild 2-3 (1- D
„ Misvísandi
liðsleikarin var eisini
uppii, tå B 36 fekk
sigursmálið stutt fyri
leiklok. Meðan sjálvmálið
var beinleiðis óheppið, so
má tað seinna roknast sum
ein beinleiðis feilmeting,
ið gav Regini Arge
møguleika at koma
imillum og tryggja B 36
bæði stigini.
Gi leikti sær sjålvum
líkt við stórum trýsti á
miðjuni, og royndi at
byggja skjót álop upp.
Hetta hepnaðist ikki væl.
Undantikið vóru nøkur
álop í høvgri síðu, har tað
lá rættiliga væl fyri hjá
Rúna Justinussen.
Hann átti fleiri góðar
bóltar innfyri, m.a. upp-
leggið tá Magni Jarnskor
skoraði eftir at Per Dal-
heim hevði stútað á stong-
ina. Símun Petur Justinus-
senn gjørdi eisini vart við
seg við einum perlumáli,
tá heilfluktaði av brots-
at merkja restina av dyst-
inum, so ÍF fekk ikki færri
enn fýra mál aftrat, meðan
LÍF einki fekk.
Serliga var tað spælandi
venjarin, Ábraham Han-
sen, ið gekk undan í góð-
um spælið, og hinir fylgdu
so væl eftir, at fólk ikki
hava sæð ÍF spælt betur í
áravís.
LÍF kom ongantíð fyri
seg aftur, og tá so málini
skolaðu inn, misti liðið
púrasta alt mótið.
Og IF kundi enntá fingið
teigarmarkinum beinleiðis
eftir horna.
GÍ var klárt betra liðið,
men megnaði heldur ikki
at sannføra nakran um, at
tað er ein av kandidatun-
um. merkisvert á GÍ-
liðnum var, hvussu væl
Samson Nesá megnaði
uppgávuni sum aftasti
verjuleikari.
(6wh)
Antin — ella—
ikki bæði
enn fleiri mál, lá bert eitt
lítið sindur betur fyri.
Vakrasta málinum í
dysunum syrgdi Abraham
fyri. Hetta var eitt
langskot, sum brendi upp í
trýkantin, bankaði fyrst
uppá yvirliggjarin, síðani
stongina, og endaði so í
netinum.
hj.