leygardagur 20. apríl 1991síða 2

Dagblaðið og flakavirkini DAGBLAÐIÐ hugleiðir í oddagrein í fríggjadagsblaðnum um flakavirki okkara og setir spurningar við, um vit í so máta hava borið okkum rætt at við øllum teimum virkjum, sum vit hava latið reist, mangan bert eitt steinblak teirra millum. Blaðið rósar tó viljanum, sum tá råddi til at fremja hesi arbeiðsskapandi tiltøk og gloymir heldur ikki at viður- kenna tann ómetaliga týdningin, hesi arbeiðspláss hava havt fyri ger- andisdagin kring landið. SO vítt so gott, men bert tey fáu kunnu veruliga taka undir við næsta brotinum, sum sigur, mat týdningur teirra í mun til annað virðisskapandi virksemi, serliga í tænastuvinnuni er falliða. Gamani er annað virksemi gkt, men neyvan nakað av hesum virksemi, ið sipað verður til, man sum flakavirkis- kvinnan hava spaðað munandi til útflutning okkara. Heldur kann hugsast, at vit hava havt í so ríkiligt av hesi nevndu tænastuvinnu, eini vinnu, ið grundarlag okkara, fiski- MM sosigaley ØD” —— ASS Uttan heimild Oyggjatidindi skriva i gjár um viðurskiftini í sambandi við keypið av Vipuni: Tað kom fram í tinginum, »gropandi« at Lasse Klein, uttan at hava tryggjad sær við- mælir frå landsstyrinum, heuði gjørt avtalu um hesa tyrlu, sum heldur ikki løgfrødingar í Tinga- nesi høvdu sagt gott fyri. Lasse Klein legði tá eina bumbu fyri tingmenn. Hetta var eitt skjal, sum kjonfirmeraði avtaluna við útlendska seljaran. Undirskriftirnar á hesum skjali áttu Lasse Klein og Jalgrim Hilduberg, skriv- stovustjóri í landsstýr- inum — altso ovasti jurid- iski myndugleiki. Fleiri tingmenn kravdu at fåa avrit av brøvunum og tad fingu teir eisini. Umframt hetta, so upp- lysti Lasse Klein at alt landsstýrið tá var kunnað og heuði góðtikið ætlan- indi siga. ongastaðni bukkurin foroyska , ina, eisini Kristiligi Fólka- flokkurin, sum var umboð- aður í landsstýrinum av Niels Paula Danielsen. Oyggjatíðindi plaga at Men taka sær einkarrætt til journalistikk og einkarrætt sum sann- leiksvitni innan føroysku fjølmidlarnar. Í hesum føri situr skeggið tó so nær hekuni, at undantak í so máta má gerast. Um heim- ild var til hetta góða keyp, er okkum kunnugt ógvu- liga ivasamt — hvat so enn Lasse og Oyggjatíð- Tað stendur landsstýrisins, at keypið er góðkent, og heldur ikki finst nekur legtingssam- tykt um sama keyp. Lonarlagið er synda- Sambært Dagblaðnum er veiðan og tilvirkingin á landi, ikki hevur kunnað borið. BLAÐIÐ hevur sínar rættuliga greiðu meiningar um støðuna mill- um virkini, sum fer at taka seg upp. tá ikki undansleppandi saneringar- nar, sum nú eru byrjaðar, fara at taka dik á seg og væntar, at hóast liberala sinnalagið annars, at øvund fer at taka seg upp millum virkini um ójgvnu saneringsupphæddirnar talan verður um. OKKARA vón er sjálvsagt, at skila- bestu loysnir finnast í so máta, men fáum er givið frammanundan at vita, hver id endaliga fer avstað við hægsta boðnum, aftan á eina møguliga tvingsilssølu, og hver, ið harvið missir mest, ella hinvegin, fær mest eftirgivið. AT neyðugu saneringstølini í mun til eitt skilagott nýtt byrjunarvirði fyri eitt nú sandoyarvirkini eru rættuliga 6jøvn, kann tó neyvan — í liberalum marknaðarligum høpi — verða gjørt til nakað »rættvisis- krava frá virkjum sum heild, virkj- um, sum heldur enn fegin vilja virka undir hesi so hálovaðu fríu markn- PS Sp rs SS SS stersta forðingin fyri, at føroyskt vinnulív ber seg. Dagblaðið skrivar í odda- grein í gjár m.a.: rótin til vánaliga kappingarføri Føroya moti konkurrentum okk- ara å fiskimarknadinum i Europa liggur tó mest í okkara skyhøga lønarlag (avskeplad av skattatryst- inum). Tað verður ógjer- ligt at avskriva uttan fylgjur upp í % av lán- skuld hjá summum virkj- um, og so billa sær inn, at restin av virkjunum skulu lata sær lynda at hóra viå- ari undir teirra lánbyrði og við sama lønarlag sum higartil. Skulu myndugleikar og peningastovnar út í størri saneringar, so mugu jaun- rættur og heildarviðgerð blíva regulin fyri øll virki. Tað blívur galin endi, og vit koma aldri upp á turt, um Feroyar framhaldandi blíva sama konsekvens- leysa samfelag, vit higar- til hava verið. Skeivleikin gerðabók lønarlagid Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard Prent: Útgevari: P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiakurin P/ Pressan 1981 aðarskipan, sum serliga ávísar kreftir í samfelagnum so dúgliga eftirlýsa. IKKI tí, heldur ikki Sosialurin hevur nakra endaliga ella kanska rættvísa loysn í so máta. Men vit hava tíðum eftirlýst, at fíggjarstovnar saman við tí almenna gera støðuna upp hjá fiskavirkisvinnuni sum heild og út frá teimum málum, sett verða um mestu meirvirking, víðasta møgu- liga framleiðsluúrval og tillagingar- evni til ein alsamt skiftandi markn- að, eftir bestu sannføring meta hvønn figgjarkostnad hesi virki veruliga orka at bera. SUM um tað var annar mannarætt- ur krevur blaðið »likarætt« fyri virk- ini, tá takast skal um endan. So vítt so gott, men blaðið vamlast við ynski okkara um arbeiðspláss til øll — at hetta er blivið ein av hesum »veikans mannarættumx. HVOR hesin politikkur er, vita vit, men skulu hendur rættast vinnuni, skal tað umframt fyri at fáa hesa kappingaføra, eisini verða fyri at út- vega sum mest av lønsomum ar- beiði. Har um eru ikki fleiri meining- Firtin Bústaður: Argjavegur 26 Telefon: Postadressa: Postsmoga 76 Argir 110 Tórshavn 11820 Telefax: 1720 ar. ORSØKIRNAR til våna støduna hjå fiskavirkjum okkara, sigur Dagblad- ið enn einaferð at vera okkara våna- liga kappingarføri — okkara okurs- lønir (avskepladar av skattatrýstin- um) og at hesar undir ongum um- støðum kunnu varðveitast. LØNIRNAR eru kanska toluligar, men avgjørt ikki hægri enn i grannalondum okkara og mirakul viðvíkjandi kappingarføri henda so eingi við broyttum lønarlagi einsa- møllum. MEN endamálið vid endurtøkuni av hesum påstandi, nu lønarsamråd- ingar standa fyri, er kortini eyðsæð og tí næstan Dagblaðnum tilgevi- ligt. Men tá talan er um útreiðslu- síðuna hjá flakavirkjum okkara, sum í hesum døgum dag fyri dag seta prísmet á innkeypssíðuni, verður helst torført at vissa flaka- fólkið um, at einki oyra kann falla til teirra. landsstýris- í uppskrúvaða kostnaðar- stødinum heldur fram at auskepla alt virksemi her á landi, eisini í komandi tid, tå umheimurin ikki longur loyvir okkum at liva og láta, sum okkum lystir. Her kreust eitt sinnalagsskifti. Fri kapp- ing má avgera, hvussu nogv flaka- og onnur virki skulu eiga livilikindi í bu- skapi okkara. Vit hava fyrr víst á, at foroyska lenarlagið í mun til grannalond okkara, eins og onnur lond er ikki hægri, men munandi lægri. Vit kundu kanska spurt, hvussu tað ber til hjá fiskavirkjum at geva skýhegar prísir (fyri at nýta sama mál sum Dag- blaðið) og samstundis pá- standa, at lenirnar eru ov hegar? Kundi tað ikki hugsast, at ein av trupulleikunum til vantandi kappingarføri eisini kann liggja hjá leiðsluni? maður Ein av landsstýris- monnum fólkafloksins, Svend Áge Ellefsen, átalaði á tingi Tíðinda- blaðið Sosialin fyri at hava sagt, at javn- aðarflokkurin krevur, at mál, sum hava sam- band við fiskivinnuna, skulu til ummælis í Fiskivinnustarvs- nevndini, koma í legtingið. Hann helt tað vera ovboðið, at javnaðar- flokkurin skuldi seta hetta krav fram. Hann helt eisini, at Sosial- urin á hendan hátt provokeraði tað annars góða samstarv- ið, sum fólkaflokkurin og javnaðarflokkurin hava í landsstýrinum. Sjálvandi vóna vit eisini, at samstarvið millum landsstýris- flokkarnar verður framúr gott. Hinvegin duga vit ikki at síggja nakra grund til at frið- halga fólkaflokkin og fyri alt tað heldur ikki javnaðarflokkin ella landsstýrið sum so. At félkafloksmenn eru firtnir mótvegis Sosialinum tykir okk- um ikki sert órætt- víst, og kann ikki annað enn geva okk- um ta fatan, at teir ongantíð hava skeitt í sítt egna blað — Dag- blaðið. Hetta blað, sum ferð eftir ferð tekur gomul mál fram fyri at hund- dálka javnaðarflokkin og landsstýrismenn hansara. Men hetta er kanska góður tóni í fólka- flokkinum? áðrenn tey