Sosialurinarkiv
Sosialurin 1991-04-27, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 27. apríl 1991síða 2

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn Teiefax: 14720 Útgevari: P/f Sosialurin Bústaður: Argjavegur 2 Uppseting: P/f Sosialurin Argir P/F Pressan 1981 Telefon: 11820 Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Hilmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard Prent: Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahi Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl ljósmyndari: Kalmar Lindenskov MERKIÐ HVOR ætt, hvor tíð, hver tjóð hevur fyrr ella seinni bíðað eftir at fáa eitthvert tekin, sum gera kundi tilveruna og fatanina av sjálvum sær meinabetri i størsta møguliga høpi — alheimshøpi. HOAST mong okkara bera okkum fram sum alheimsver- ur, litid heftar av næsta um- hvørvi okkara og tjóðskapar- tilknýti, so býr kortini í okk- um øllum ein óvitandi fyrnd- artrå eftir føstum tilhaldi og harvið eisini eftir »teknum« og fyribrigdum, ið nekta kunnu hesa tráan. TÓ at mong ikki fegin við- ganga, at so er, svitast ikki, at eisini hesi heilsa øllum tilik- um teknum eins vælkomnum sum tey, ið kanska liva lívið nakað »sjålvsagdari« og ti lættari lata kennast á sær gleði sum ógleði um skiftandi tilburðir, umstødur og »tek- ind. NÚ fegnast føroyingar allir Neyvan av tilvild Lisbeth L. Petersen er grundiga, - ———— OM - søsigaley Ør.- IF Q | - | | XX L — J SN fólkaatkveðu at viðgera eitt slíkt mál ógvuliga so neyut, hvat tað er, tað handlar um, og hvat tey um merki okkara, sum vit so litskart lata veittra í gleði eins og í virðiligari sorg, á tjóð- skapardøgum eins og halgi- døgum — og øll nøtrast vit onkunsvegna við av hesi á- minning merkisins. AFTURAT at vera hent at draga á stong, tá okkum sjálvum tørva orð fyri tydn- inginum av tí, vit soleiðis vilja minna á, so er merki okkara, so ungt tað annars er, dygg- asta áminningin til okkara um áneyðirnar fyri samanhaldi, spekt og sóma manna mill- um, virðing fyri tí umhvørvi, hetta so bjart veittrar í, og ikki minst — áminning um somu virðing fyri øllum gðr- um merkjum og fålkasløgum, hesi umboða. Í GLEÐI og sorg, til gamans og álvara hava vit merki okk- ara, og soleiðis skal eisini vera — bert vit í gllum hesum livsins vidurførum ongantíð gloyma, at har Merkið er við, skulu valda sámuligastu viðurskifti manna millum og Spar tykkum nú við hetta Birgir Danielsen, leg- tingsmaður, skrivar um øll vita virðing fyri tí høpi, vit nýta merki okkara í TÓ var tann tíð — og er tað mangastaðni enn — at merk- ini ella »brøkurnar« einamest vóru síggjandi veittra á stríðs- vallum kring heimin. Men hóast okkara merki á fyrsta sinni fekk altjóða viðurkenn- ing undir júst slíkum umstød- um, ynskja vit øll, at merki okkara í allari framtíð verður friðarmerki burturav. HESUM ráða vit ikki fyri einsamallir, men vit ráða fyri, hvussu vit nýta tað, hvussu nógv vit veruliga virða tey glæsiligu hugtgk, merkið fremst av øllum áleggur okk- um at fjølgast um. Og verður okkum kortini ikki unt slik friðarlig og uppbyggjandi nýtsla av merki okkara, skal hetta sjálvsagt eisini vera fremst í teirri fylking, ið verja skal føroyska borg — bert vit tryggja okkum at ikki hevnd- in einsamøll, smásinni og fyri onkrar fyrimunarligar syndr- ingar av tí besta, merki okk- Beint uppbýti, sum uppskotið leggur upp til. Ognarrættur kemur í hesum sambandi í stóran mun upp á tal, og tað verð- ur talan um eitt almikið endurgivin Í sambandi við við- gerðina á tingi um broyting í skráseting- argjøldunum varð Vil- ara umboðar, harvið fáa vald á merkinum sjálvum. inum í gjár, varð upp- lýst, at Vilhelm Jo- ógvuliga firtin um tað Sosialurin hevur loyvt sær at skriva um Sam- bandsflokkin og rús- drekkauppskotið. Dimma- lætting skrivar m.a.: Lisbeth Petersen var burt- urstødd, meðan rús- drekkamálið var til fyrstu viðgerð, men hevur nú aft- ur tikið sæti á Tingi. Í viðmerking til odda- greinina í Sosialinum í gjár, sigur hon, at hon ætl- ar sær ikki, sum tað stend- ur í Sosialinum, at tváa sær um hendurnar ella at sleppa sær undan at taka stødu í hesum málinum. Harafturat, sigur Lis- beth, er tað ógvuliga týdn- ingarmikið, tá id talan er um at senda nakað til skulu atkvøda um. Tað var ein heilt nyggj- ur Sambandsflokkur á vikuna, rús- tingi ta drekkamálið varð lagt fram og kom til viðgerðar. At hetta var av tilvild, trýr eingin. Tað er lættari at stinga halan millum beinini tá okkurt »besver- ligt< mál er til viðgerðar. Tað tykist eisini, sum Lisbeth L. Petersen longu hevur gjørt av, at málið skal til fólkaatkveðu, men her fer hon vónandi skeiv. Politikarar eru valdir til at og tað vænta vit eisini at teir taka avgerðir, fara at gera í hesum feri. tryggingarviðurskiftini í sambandi við uppskot Sambandsfloksins um at avtaka tryggingarmono- polið. — Tað er av týdningi, at broytingar í tryggingar- lógini ikki verða gjørdar í ti trugv, at ein sundur- tægan av kapitalinum fer at gera tryggingarviður- skiftini = hjá Feroyum betri. Tað verði eg tann seinasti til at trúgva uppá. — At tað hevur eydnast Tryggingarsambandinum at skava so væl av kapitali gjøgnum hesi árini, skulu vit bara taka hattin av fyri! — Hetta er ein sera týð- andi spurningur, tá farið verður undir eitt sovorðið »juridiskt kompleks«, um ein fer at nerta vid hesar 600 mio. kr., tryggingin gjøgnum hesi nogvu árini hevur samlad upp. — Tað skal vera ómeta- liga logið, um ein bert kann byrja at pilka hetta sundur, geva út til høgru og vinstru og siga: Spælið tykkum nú við hetta her! Kappist nú, og gerið tað nú bíligari fyri tryggingar- takaran — tað er fullkomi- liga óneyðugt at fortelja, hvat so fer at henda Vit kunnu ikki vera ann- að enn samd við Birgiri í hesum sjónarmiðinum. Annað er so tað, at onkrar justeringar í lógum og reglugerðum eru neyð- ugar, sum Birgir Daniel- sen eisini nevnir. helm Johannesen, løg- tingsmaður, endur- givin i Sosialinum fyri at hava sagt, at bil- handlarar i Danmark taka umleið 10.000 krónur í vinningi av nýggjum bilum. Í Fer- oyum er vinningurin umleið 30.000 krónur. I Dagblaðnum miku- dagin lesa vit: „Formaðurin í Bii- handlarafelagnum, Ás- mund Joensen, sigur harumframt, at tá hann ynskti at fáa at vita frá Vilhelm Jo- hannesen, hvaðani hann hevði telini, nevnd vórðu í Sosial- hannesen var skeivt endurgivin og ongan- tíð hevði sagt tað, hann varð endurgivin fyri at siga í Sosialin- um í gjår«. Vit vilja bert aftur- visa, at Sosialurin ikki hevur endurgivið Vil- helm Johannesen beint. Tað, sum hann er endurgivin fyri, hevur hann eisini sagt. Hetta hevur Vil- helm eisini váttað yvirfyri Sosialinum. So okkurt man for- maðurin í bilhandlara- felagnum hava mis- skilt.