Sosialurinarkiv
Sosialurin 1991-05-04, síða 13
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 4. mai 1991síða 13

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

GR Nr. 83 — 4. mai 1991 Síða 13 Allir limir mugu brúkast Lat okkum siga, at eitt- hvert samfelag er sum eitt menniskja, ein kroppur við hevdi á, ja, eitt heilt menniskja. Vit kalla hana Feroyar. Feroyar eru væl klædd- ar, feitar, í góðum »formi«, íðka motión og ganga al- tíð í HVÍTUM REYÐUM BLÁUM, hava góðan hug á tí siglandi — og eitt sindur av Þplantasju- vekstri er í hattinum. Hon er fólkalig og er væl útbúgvin menniskja, sum hugsar »åØrenn« hon úttalar seg og gerst ongantíð óð. Hon er virkin og sera »vælfungerandi« menniskja. Men hon hevur ein feil, hon veit, at onkur eisini hevur lagt merki til hetta. Hon haltar við eðrum beininum, men bert tá hon er móð. Tað eru tey »menniskju« (onnur sam- Felagið Foroyar-Í srael: Fund á Vaglinum Sunnudagin 12. mai hevur felagið Feroyar- Ísrael sín árliga mai- fund á Vaglinum í Havn til hátíðarhald av endurstovnan ísra- elska ríkisins í mai 1948. Peter Duetoft, fólkatingslimur, heldur reðu. Í sambandi við hátíð- arhaldið fer hornor- kestrið hjá Frelsunar- herinum at seta dám á við spæli teirra. Eftir fundin og há- tíðarhaldið á Vaglinum verður serstakur fund- ur í kommunuskúla- hellini, har Peter Due- toft fer at svara megu- ligum spurningum, meðan fólk fær sær og hugnar sær við einum drekkamunni. Hugna- letan byrjar kl. 16.30. Peter Duetoft er for- maður fyri einum meginfelag av donsk- um-israelskum vinarfe- løgum i Danmark. Fleiri tryggingar ið verða teknaðar — ódýrari gjald Síðani vit í 1940 fóru undir at tryggja móti eldsvanda, er tryggingargjaldið farið niður í helvt. Tryggið hus, innbúgv, verur o. a. móti skaða av eldi, stormi, vatnleiðingsbroti og oman- lopi. Eisini tryggja vit innbúgv og vørur móti innbrotstjévari. Vit tekna eisini glastrygg- ingar. Eru tað serstøk viðurskifti viðvíkjandi trygg- ing av ogn tygara, ið tygum hava áhuga fyri, geva vit fegnir gjøllari frágreiðing. Tryggingin hevur eisini umboðsmenn á hes- um plássum, ið fegnir eru tygum til hjálpar: Vági Tvøroyri Térshavn Runavik Klaksvik Sverre Skaalum, Hjørleif Enni, Kjartan Dalsgaard Havstein Ellingsgård, Påll Josephsen, tlf. 73012 tif. 71061 tlf. 15222 tlf. 47055 tlf. 55835 FØROYA BRUNATRYGGING Telefon 17022 Smyrilsvegur 20 — Postbox 45 110 Tórshavn feløg), sum leggja merki til alt. Føroyar eru hóast alt ein nógv umtalað kvinna, bert fáar kvinnur eru so eydnuríkar sum Feroyar. Fyri at hava tað gott og kenna seg væl skulu allir partar av kroppinum virka, annars vil pína vísa seg onkunstaðni. Allir veddar skulu mýkjast og toyggjast, og heilin skal dagliga hava nógvar upp- gávur, fyri at hann fram- haldandi kann arbeiða væl og til fulnar. Feroyar hava altíð ringa tíð, hon framleiðir og finn- ur uppá. Feroyar er vekur, tá hon hevur nógv at tak- ast við, men síðstu árini hevur hon ikki kent seg so væl, sum hon annars sær út til. Aðrar »kvinnur« (samfeløg) hava sæð tað rætta í at fara til lækna, men Feroyar hevur ikki havt mót til at vitja lækn- an. Ein vakran summar- dag tekur hon seg saman og fer til læknan, sigur við hann, at tað er nakað við beininum, sum ikki er í lagi. Hetta er einki nýtt, hon hevur altíð gingið í long- um buksum fyri at krógva beinini. Hver kvinna vil vifta við parti av kroppin- um, ið ikki er í lagi ella »perfektur« — í hvussu so er ikki Feroyar. Læknin lurtar og kannar hana, nei, beinini hava tað ikki gott. Læknin konstaterar beinanvegin, at beinini hava tað ikki gott og at tey eru álvarsliga sjúk. Orsekin er, at beinini bæði verða ikki nýtt líka nógv bæði. Annað beinið er blátt og hovið, ein ára- knútur buktar seg sum ein violet slanga niður eft- ir beininum og endar við økulin, sum er blóð sprongdur og til at bresta av vatni. Læknin kannar hitt beinið, tað er klænt og føl- ið, sera deyðir veddar, næstan lammað. Feroyar, sum væl skúlað kvinna, sigur, at hon sjáldan ella ongantíð nýtir hetta bein- ið og hon vil ikki vita av hesum beininum, vil held- ur nýta hitt, tað sjúka. Tá hon sigur hetta við læknan, hoyrir hon sjálv, hvussu býtt hetta ljóðar, men hetta er veruleiki. Ja, eg hoyri teg, sigur læknin. So tekur hann til orða „beinið er »yviranstreng- að< og tað hevur einsa- malt fungerað undir tær og er nú úrslitið“, og hyggur uppá Feroyar. »Hvat skal eg gera«, spyr Føroyar, og sær bangin ut og heldur fram: >Tú ætlar væl ikki, at eg skal nýta hetta beinið aft- ur, hygg hvussu hvítt og óbrúkiligt tað er, tað er eingin kraft eftir og hartil er tað bert í vegin«, Læknin roynir pedagog- iskt at forklára, at um kroppurin skal fungera væl, skal hann brúkast rætt, tyngdin skal fordeil- ast líka á bæði beinini, hetta hevur verið feilurin hjá frú Feroyar. Læknin heldur fram: »Hugsa tær til, um bert helvtin av fólkinum í sam- felagnum vóru til arbeiðis, og hini fingu forboð. So vildi samfelagið ikki rigg- að og endað júst sum bein- ini á tær, har helvtin sleit seg upp, meðan hini vóru frísk og gingu sum ónytt- ur, og felnaðu sum plant- ur.« Læknin sigur róliga, fyri at Feroyar skal for- standa læknaráðini, at her má ein kurur til, og hann gongur út uppá, at vinstra bein skal fáa hjálp frá høgra, so sjúka beinið fær hjálp frá tí fríska. Málið má vera, at allir partar av kroppinum ar- beiða saman. Gera vit tað, verður Feroyar aftur vek- ur og frísk, tí hvat er meir natúrligt enn at nýta allar tekar partar til neyðuga samstarvið, = kroppinum tervar — hvussu við sam- felagnum. BWH EGYPTALAND 29. juni— 13. juli. Prisur 5.000,- ella 6.000,- (velst um eykaútferðir) Karl Nolsøe Ringið 03149 1339 Hvør er tað? Lag: Hver er tað har sum situr Hver er tað har sum situr við valdinum í dag hver stjórnar okkar landi og fær so frægt í lag at pengar kunnu koma í landsins kassa inn Hver er tað sum fær okkum at fella tár á kinn. Jú, onkur segði Sundstein og annar segði Dam men góðu fólk tit vita vit mugu hyggja fram TY hesir báðir gjalda so fegnir nógvan skatt so roynið tað at skilja um teir ei hava rætt. Tað er jú niðurskrivað í kvsins halgu bók at tey ið høvdu mikið ei nakar frá teim tók Hví skulu vit so grenja og lata illa at og siga við hvønn annan nógu betri Pauli sat. Nei eg ei skilji tykkum í hesi sváru neyð eg havi selt mær neystið ja hús og jorð og seyð Eg fekk tað alt frá abba hann var nú kommunist var figgjadur av Sundstein sum altíð tá var fyrst. Tað er jú heilt natúrligt at onkur svíða skal um fleiri líða hungur og onnur liva væl Tit kenna væl tað heitið tey rópa demokrati vit fylgjast øll í hundarnar ja ganga lið um lið. Tað lýsir brátt í eystri fyrr fjøldin sang so frø tá vóru aðrar tíðir í barmi birtist glóð Tá eingin kendi Sundstein ei nakar visti av at Atli fór at koma við veldi undan kav. Nær verður fjøldin vakin og sær sítt kroppaskinn í naknum veruleika og ei við hond í kinn Ei letur seg forføra av lyftum til hvert val men sjálvi taka um endan — tá frælsið vinnast skal. P.M.