fríggjadagur 24. mai 1991síða 2

Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Pit Sosialurin Bústaður: Argjavegur 26 Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Hilmar Jan Hansen - Jåstinus Eidesgaard Akyýrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahi Útgevari: ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Uppseting: P/f Sosiafurin Argir P'4 Pressan 1981 Telefon: 11820 Telefax: Vilja — fåa tey møguleikan JUGOSLAVISKU ódnina væntaðu vit, men ikki illveðrið, sum leika hevur nakrar dagar hesa annars so blíðu árstíð. Sammett við hesar ruskdagar var úrslit okkara móti Eystur- ríki einki ødrvisi enn eitt æla- stroyggj í besta terra. Ein kanska ikki heilt óvæntaður tilburður, sum tí ikki á nakran hátt noyðir okkum heilt at skifta leik- ella arbeiðslag. VIÐ landsliðsfótbólti okkara er tí bert ein leiðin — at halda fast við tað, hesir knassar hava sett sær fyri, og so veita teim- um frægast møguligu um- støður til at veita landi okkara tann sóma, teir so inniliga vilja. IKKI tí, her skal ikki verða lagt upp til við almennum stuðli til tað, sum mong onnur tilafturs- komin lond sigast at brúka toppítrótt til — at geva fólki sjónleik og undirhald, ístaðin fyri breyð. Frøin um liðið er sum vera man stór í Føroyum og annað næstan líka týdn- ingarmikið sum fótbóltur á al- tjóða staði er kanska mest- sum gloymt í løtuni, men vandi man ikki vera hjá okkum fyri at breyðið er at koma í aftastu rgð. TÓ so, úti í stóru verð verður spælt fyri pengar, dagliga breyðið og væl tað. Hesum er heldur ikki nakað forgjørt í, serliga tá hugsað verður um, hvussu nógv kann fáast burt- urúr hjá summum, sum fyri pengar liva væl av itrivs- og listagreinum sum tónleiki, sjónleiki, skriving, telving, av at mála o.g. MEN eftir at hava sæð, hvat leikarar okkara — hesir ung- dómar í besta blóma hava fingið burturúr á velli eftir so stutta tíð, kann tað ikki annað enn harma okkum, at vit vinnuliga eru so fyri í dag, at vit neyvan hava møguleika til at lata evnini hjá øllum okkara ungdómi koma í blóma innan øll handans sum andans yrki í samfelag okkara. LANDSLIÐIÐ stendur tí kanska meira enn nakrantíð fyri okkum sum fyriboðanin um, at tað ber til, bara líkindini eru tolulig. Helst eisini um lík- indi eru vánalig — bert so fræg, at teimum ungu onkuns- vegna ber til at ávirka egnu Prent: lagnu teirra. VIÐ verandi arbeiðsloysi, eisini millum ungdómar við góðum útbúgvingum, eru hesi líkindi tó ikki so fræg, at tey øll sleppa longur fram á leiðini. HVUSSU vit tí enn fegnast um teir blómandi ungdómar, sum móti sumri so sorgleysir og kátir flákra sum firvaldar út úr mongu skúlum okkara, er frøi okkara kanska skerd eitt vet, vitandi hvussu trupult tað kann fara at gerast teimum at koma upp í hitt arbeiðandi samfelagið. LÆRDÓMUR sigst vera lættur at bera, og kunnu vit i løtuni ikki veita stórum parti av okk- ara ungu aðrar umstødur enn til lærdóms, so er at hjúkla sum longst um hesar møgu- leikar og vóna, at hetta kortini fer at koma teimum og samfe- lagnum til góða. SPURNINGURIN hevur so ofta verið settur við, hverjar útbúgvingar, vit mest skulu leggja okkum eftir. Hartil hava heldur ikki vit nakað endaligt svar annað enn at dentur altíð má leggjast á tær útbúgvingar, vit í »vanligum tidum« vinnu- Úr skúlanum — og hvat so? MBF — Meginfelag teirra brekaðu í Før- liga hava størst tørvin á — og ikki minst mugu vit viður- kenna, at skil kann vera í talu um útbúgvingar til eitt nú handalig yrki, sum higartil hava verið útint av fólki, sum við nógvum ára royndum fekk hin møguleikan — at vaksa frá barni við arbeiðinum. VIT skulu sjálvsagt ikki skapa nakran óneyðugan útbúgving- artørv, men skal framleiðsla okkara fjøltåttast, skal fáast sum frægast burtur úr teim- um, sum framyvir skulu bera teirra góða part av byrðunum, hevði tað kanska ikki verið ov nógv at vænta, at onkur framtíðarjáttandi tekin vóru givin okkara ungu, sum hóast alt íkki oll ætla sær at gerast professarar, bert tí tey hava tikið eitthvørt prógv. UNGDÓMUR okkara er nevni- liga ídnari enn mong halda. Latið okkum gera skilagóða nýtslu av ungdómsins við- fødda »dynamikki« og hava hann fremst í teimum ætlanum, sum nú verða lagdar fyri einum nýggjum vinnulig- um Føroyum. hava verulig útlit til at verða sett á stovn i oynni. Tey evni, sum serliga verða umrødd, Fylgjur? Bjørn av Heygum, advo- katur, sum áður hevur sýnt húsakeypinum hjá SEV serligan áhuga, skrivar í Dimmalætting m.a.: Latið okkum tó ongantíð gloyma, at málið er prin- cipielt og áhugavert — ikki ti tað snýr seg um ávísar politiskar hugsjón- ir, alment figgjarligt åbyrgdarloysi ella persøn- lig áhugamál, — men held- ur ti, at talan her er um eina stødutakan til adal- spurningin í einum hvørj- um rættarsamfelag, nevni- liga um grov og beinleiðis tilætlað brot á galdandi lógir og reglur verða góð- kend og harvið rætt og slætt loysa seg fyri tann seka, soleidis at hann utt- an avieiðingar kann halda fram > sínum ólógliga virkser Verði kend, himpr, : framferdin góð- kann SEV uttan morgin sum ein annan dag, keypa t.d. Al- bert Hall, Idé Húsið ella hverja ogn tað skal vera, sum Stýrið av tilvild fær tokka til. At skíra ein advokat fyri at vera naivan skal vera langt frá okkum, men at nakar heldur, at nakað sum helst fær fylgjur í Feroyum, roknaðu vit ikki við. Tó skal Bjorn hava tekk fyri tann lítla ugga í grein hansra, at tað enn er onkur, sum hevur eina lítillátaða vón um, at eitt ávíst rættvísi kann koma upp á tal. Tung blað- útgáva Dimmalætting skrivar um steðuna hjá einum av før- oysku bleðunum, 14. Sep- tember: Síðani marsmánaði hava starvsfólkini á 14. Sep- tember ikki fingið nakra lon. Fyri nøkrum árum síð- ani keypti 14. September nýggj hús á Argjum, iva- leyst við dreyminum um at yvirtaka mestu prent- ingina í Feroyum, men hetta var av ongum, og blaðið hevur ti verið ein- asta inntekan, sum P/F Bladstarv hevur havt. Fyri einum mánaða stå- ani heuði P/F Bladstarv- adalfund. — Nevndin fekk tå bod um at gera eitt upp- skot innan 14 dagar, hvussu bladid skal endur- reisast, — og annars kalla saman til eykaaðalfundar við uppskoti um likvida- tion, um hetta ikki lat seg gera. — Enn hevur neund- in eingi boð givið. Onnur, sum standa blað- num nær siga, at sjálut um fíggjarligir trupulleik- ar altíð hava verið ger- andiskostur hjá 14., so er tað ógvulgia tungt at geva blød út í ringum tíðum. — Alt er dalandi bæði hald- aratalið og lýsingarnar, og hetta hevur so nú givið bakkast. Hverjar ætlanir 14.andi hevur havt við nýggju blaðhúsunum umframt tað at útvega blaðnum hóskandi umsteður, er okkum ikki greitt, og við- kemur okkum heldur ikki. Bert við viðmerking til tað Dimma nevnir um dal- andi lýsingainntekur. Rætt er tað, at mongdin av lýsingum er minni í dag enn hon onkuntíð hev- ur verið. Tað hevur sína orsek. Privat handlandi hava sjálvandi allan rætt- in til sjálvi at avgera hvar tey vilja lýsa, men tá sjálvt ávísir av landsins egnu stovnum bert vilja fjálga um eitt ávíst polit- iskt blað, Dimmalætting, halda vit okkum kunna tala at. Tá er ikki logið, at blød, sum frammanundan eru illa fyri, verða enn verri fyri. Men tað er helst góður politikkur enn í dag, at hann, ið hevur nógv, skal fáa enn meira. oyum — hevur sín ár- liga stórfund í Suður- oy í ár. Fundurin verð- ur í Øravik leygardag- in 1. juni. Evnið hesa ferð er hvussu kommunurnar kunnu samstarva um viðurskifti hjá teimum brekaðu. Tá skúlin er liðugur — hvat so? spyr MBF. Og tey, sum fáa Spurningin settan, verða umboð fyri landsstýrið, bý- og bygdaráð í Suðuroy eins og fleiri ymiskar viðkomandi almennar og privatar stovnar og felog. Umframt at hesi umboð fara at siga sína hugsan, vil MBF helst hava okkurt ítekiligt burturúr og verður tí skipað fyri bólkaarbeiði, sum skal koma við uppskotum og dømum um megu- leikar, sum kunnu nýt- ast á staðnum og sum eru undirvísing og fyrireiking til arbeiði, arbeiðsmeguleikar og -tilboð, bústaðir og umlætting, frítíð og flutningur. Eisini verður tosað um meguleikarnar fyri kommunalum sam- starvi og hvussu landið kann stuðla kommununum í at brekað fólk fáa betri umsteður í nærum- hvervinum. Eitt gott tiltak hjá MBF, sum tykist at arbeiða sera miðvíst til at beta um umsteð- urnar hjá teimum av okkara samfelagsborg- arum, sum eru illa fyri á ein ella annan hátt. A mál kemur felagið ongantíð, men uttan hetta miðvísa arbeiði, áhugafelegini hjá teimum brekaðu hava gjørt, vóru vit ikki komin á leið so langt sum komið er í dag. Men enn er nógv eftir. me