fríggjadagur 7. juni 1991síða 2
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Fyritaksstjóri
Ljósmyndari
Ráðgevandi
nevndin
vælkomin
RÁÐGEVANDI nevndin er nú
aftur ávegis til Føroya. Ilt er
at meta um dómurin hesu-
ferð verður rís ella rós um tær
royndir, gjørdar hava verið til
aftur at fáa gongd á sam-
felagið og javnvåg í buskap-
in.
BÚSKAPARLIGA javnvágin
er helst batnað nakað, men
einsamallan kunnu vit íkki
nýta henda bata til nakað, um
hann er treytaður av vaks-
andi arbeiðsloysi.
ONKUR KANN halda, at um
betur hevði verið lurtað eftir
hesi nevnd, var kanska okk-
urt ødrvisi í dagsins Føroyum.
Okkurt er sjálsagt í hesum,
hóast vit altíð hava loyvt okk-
um at hildið, at nevndin altíð
hevur lagt størra dentin á
sparingarnar og bert hend-
inga havt viðurkenning á
munni um tær iløgur, sum
gjørdar hava verid og sum
sanniliga hava drigið rætta
vegin.
SJÁLVSAGT skulu vit lurta
Sd
N
- NR
Q
va .
== *
} <A > >
Nervarnir
styremedlemmer,
Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahl
Krisjan Dahi
Kalmar Lindenskov
bandspartiets
Biadt6ik: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith -
Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen -
Hilmar jan Hansen - Justinus Eidesgaard
Útgevari P/f Sosialurin
Uppseting: P/f Sosiaturin
Prent: P/f Pressan 1981 Telefon
Bústaður: Argjavegur 26
Postadressa: Postsmoga 76
110 Tórshavn
14720
Argir
11820 Telefax:
eftir nevndini, sum ju ger ar-
beidi sitt i bestu meining, og
sum stødan er, eru møguleik-
ar okkara fyri at koma burtur-
úr núverandi trupulleikum
færri enn onkuntíð. Hesir eru
nærum ikki aðrirm, enn teir,
ið landsstýrið hevur skotið
upp um meirvirking av okk-
ara egna og tí innflutta fiski,
fáast kann hendur á. Alt
stendur og fellur sostatt við
hesum og harvið eisini við tí,
selulið okkara kann fáa fyri
hesa voru.
FRAMLEIÐSLA okkara av
meirvidgjørdum verum er
ment munandi — í prosent-
um, men er enn skammiliga
ússalig, men fyri hetta vænta
vit, hóast enn neyðarsligu
nøgdirnar, bert rós, nú lands-
stýrið sjålvt: gongur undan í
hesi neyðugu menning.
MEN SPARAST skal, aftur-
hald vísast í illøgum og al-
mannarakstri, men her má
sum altíð sparast við skili, tí
at skera so tætt at beini, at alt
gróðrarhold er burtur, er
vánalig sparing.
FREMSTA treytin fyri gróðri
aftur í samfelagnum er útveg-
an av fleiri arbeiðsplássum,
ikki minst til ungdómin, sum
EEE
er eina meinast raktur av hesi
vanlagnu, og um afturhald er
neyðugt viðvíkjandi fleiri
skúlaútbyggingum i løtuni, so
má afturhald ikki aðalmerkja
royndir okkara til at hjálpa
hesum til arbeiðis.
EISINI mugu sparingarnar
verða so avvigaðar, at vit ikki
missa av hondum tað kanska
dýrabarasta aftan á arbeiðs-
fólk og tilfeingi okkara —
nevniliga tann rættiliga góða
virkiskunnleika, vit hóast alt
hava á mongum økjum, ikki
minst innan fiskiskap, fiska-
virking, skipasmíð og undir-
vinnur til hesar.
ER HESIN kunnleiki fokin —
ella kemur bert munandi
glopp í tænastuføri okkara
innan hesar vinnur, er illa
spart.
VIT SIGA, at trúgv flytur fjøll
og vidhvørt er ikki annað eftir
enn trúgvin á, at tað skal bera
til. Hesari støðu hava vit verið
í áður, sum vit hjálptir av góð-
um slóðarum ágrýtnum
veiðimonnum og politiskt út-
vegaðum møguleikum á fjar-
leiðum, stríddu okkum burt-
urúr.
HESIR meguleikar á fjarleið-
me —
um eru væl minni í dag, men
við rttu eggjanini og frægast
møguliga fyriskipaðu møgu-
leikum fyri einari nakað
broyttari fiskivinnu, skal
vend aftur koma í rætta veg-
in.
UM NEVNDIN verður eins
sannførd um hetta, kunnu vit
av royndum ivast í, men ann-
að enn viðurkenning fyri
broytingina av stuðlinum til
nýggjar framleiðslur heldur
enn bara til rakstur, ber illa til
at vænta.
NEVNDIN og hennara góðu
ráð skulu vera vælkomin, tí
hava vit nakrantíð havt brúk
fyri góðum ráðum, so er tað
júst nú. Bert skal hon vita, at
vit ið okkara góðu sum vána-
ligu royndum av erkvisni
vinnu okkara eisini hava okk-
ara hugsanir um, hvussu tætt
tað ber til at skera um vón
skal vera fyri afturgróðri.
EM SB Just
y > S/ hetta er
cop jer Det hålgntråd 0 SA ia
gingu fyri
Dimmalætting skrivar i
oddagrein tysdagin um
uttanlandsskuldina. Blad
ið heldur orsøkina til valið
ótíð vera, at nervarnir
ðveldisflokkinum
veisesparti
me flokken som
tred g største partner
første
halve år. efter at finans-
sager m til at sortere
Sam-
ne af
næste år igen bragt ned på
mindre end en tiendedel
af, hvad det havde været i
le socialdemokratisk vild-
Som bekendt
svigtede nerverne pá les-
rivelsesfløjen, da det for
alvor gik op for dem, hvor
langt ud i det økonomiske
sammen
este ár
med
Socialdemokratiet de fore-
uføre de
gående fire år havde ført
det færøske samfund, og
hvor meget der stadig
måtte strammes økonom-
isk for at få søgt rettet op
på forholdene, og der
måtte udskrives valg til
Lagtinget midt i valgperi-
den
at koyra trygt
Dagbladid heldur, at ein
skal i minsta lagi vera
tingmaður fyri at kunna
keypa ein rimiliga trygg-
an bil. Blaðið skrivar m.a.
í oddagrein í gjár:
Partur av tingmonnunum
duga nevniliga ikki at
fata, at bert hálent í dag
hava ráð at koyra trygt og
umhvervisvinarliga Ein
skal minst vera tingmaður
ella hava eitt feitt alment
ella privat (um nekur eru
eftir) starv fyri at kunna
keypa ein nmuliga trygg-
an og umhvarvisvinarliga
vælútgjerdan bil. Og sam-
stundis ger galdandi toll-
lóg, at vit premiera
smæstu og minst tryggu
vinarligir enn aðrir, heldur
tvørturimoti.
Hvørki tann nu helst
gamli yvirklassabilurin,
nmuliga nýggi meðal-
kiassabilurin ella hobby-
veteranurin í garasjuni
eru í dag at meta sum
statussymbol ella úttrykk
fyri snobbart. Tá eru hús-
ini og gárasjan nógu
meira spennandi í so
máta. Men »kamuflasjan«
er oftast mest avdúkandi,
ti mong av teimum áður-
nevndu illviljaðu kamu-
flera stn egna vælstand 1
dag — eins og almennu
fitignsarnir við bettum
buksum og partisanturru-
klæði gjørdu gjøgnum øll
åttatiårini — við t.d. ein-
um 2CV.
sær.
Oyggjatidindi finnast
harðliga at blaðfólki á
Sosialinum tí tey eru ov
naiv. Orsøkin er, at
blaðfólkið hevur endur-
givið Jógvan Sundstein
fyri tað hann hevur
sagt. Hetta er, sum
flestu kunugt sambært
Oyggjatíðindum, eitt
brotsverk í sjálvum
Blaðið skrivar millum
annað, at samrødan var
merkt av máttloysi hjá
blaðmanninum, sum
ikki hevur ein fingur at
seta niður á samgongu-
na. Har á blaðnum hava
teir heldur ikki evnir at
seta niður á nakað uttan
SO, at teir sjálvir eru í
andstøðu, skriva
Oyggjatíðindi.
Hetta sigur meira um
Oyggjatíðindi enn um
Sosialin. Á Sosialinum
hava vit tann arbeids-
hátt, at tå vit endurgeva
tey vil spyrja um
eitthvørt, so skriva vit
tað hesi fólk veruliga
hava sagt, -uttan at
leggja teimum orð í
munnin.
Sum skilst er ødrvisi
á Oyggjatíðindum, har
fólk neyvan kenna síni
egnu orð aftur.
Júst hetta er munurin.