mikudagur 12. juni 1991síða 14

Tvangsauktion Pá dommerkontoret, Tórshavn afholdes C. Pløyensgøta 1, Fredag den 28. juni 1991 kl. 10.40 tvangsauktion over matr.nr. 200, Kvi- vik, tilhørende Asbjø rn Madsen. Ejendommen er et beboelseshus. Det bebyggede areal udgør 44 m? i 2 etager. Grundens areal er 170 m?. Auktionen er begæret af Føroya Gjald- stova, Torshavn, tlf. 1.1460. Ejendommen kan beses efter aftale med Føroya Gjaldstova. Auktionsdokumenterne ligger til genn- emsyn på dommerkontoret. Færøernes fogedret, den 10.06.91 Lasse S. Ch ristensen fm. Tvangsauktion På dommerkontoret, Tórshavn afholdes Fredag den 28. ju tvangsauktion Torshavn tilhørende over P/F Bilservice Finans alle under ko A elsen, Advokatvir C. Pløyensgøta 1, ni 1991 kl. 11.00 matr.nr. 1381 L P/F Berg Motors, P/F Farocar og P/F nkurs. er begæret af advokat Páll kið, Hoyvíksvegur 2 Tórshavn telefon 1.2171 pá vegne | k Kursboet i I : IVEINVSEÍE Or | [ UCUY 4 c 7i U 1gør 4.284 Y P á | | Í r * Á ' + | JKUMENterne jger Ul genn r | Færgernes fogedret, Lasse S. Christensen fm. Nu er båmerkjakapp- ingin hjå Høgættarfe- lagnum endiliga av- gjerd. Hetta hendi eitt hegættarkveld í vik- uni. Vinnari gjerdist Eyðun Eliasen í Fugla- firði. Og hann ikki bara vann, hann fekk eisini triðju virðislenina. Aðru virðislen fær John Smith á Argjum. Nú verður búmerkið, sum Hegættarfelagið fer at brúka, reintekn- að. Tá hetta er gjørt, verða ell innkomnu uppskotini almanna- Bbbbbbbúmerkið funnið kunngjerd. Búmerkjakappingin fekk rættiliga góða undirteku. 18 fólk sendu inn tilsamans 28 uppskot. Biðið varð eisini um uppskot um, hvussu navn felagsins kann styttast. Styttingin verður HÆF, sum m.a. Eyðum Eliasen skeyt upp. Í dómsnevndini vóru Tove Guttesen, Helgi Fossádal, Tórður Mikkelsen, Amariel Norðoy og Jógvan As- bjørn Skaale. ————ew——i Ein målningur og Føroya Skúlabókagrunnur Nú ið várið stundaði til, var á eðrum sinni censu- reraða várframsýningin hildin í Listaskålanum. Hetta var ein í allar mátar sermerkt og spennandi framsýning. Í hesum sam- bandi kom eg at minnast fyrstu framsýningina av hesum slagi í fjør vár. Tað sum allarmest hugtók meg og fleiri við mær tá, var framúrskarandi myndin, ið Torbjern Olsen hevði málað av William Heinesen. Nú eru vit ikki ovbyrjað við andlits- myndum í feroyskari list, eru tær so, sum í hesum ferinum, góðar eisini, hvat er so meira at krevja. Mong mundu vit vera, ið høvdu hug at ogna okk- um hesa mynd, men skjótt komst tú eftir, at hon longu var keypt til Feroya Skúlabókagrunn. Tyktist okkum so sjálv- sagt, at myndin av einum fremstu mentunarmonn- um okkara hekk á stovni, við so ríkum seguligum baksýni. Samstundis við, at vár- berarnir vóru her, slókn- aði so William Heinesen, hann er nú farin á sína ævigu kosmisku ferð, har eingin okkara vendir aftur frá, men kanska hittir tú í kosmiska ævinleikanum bitar av ti sum er farið, vinir og minnir, ið mynda eina nýggja kosmiska heild. Framúrskarandi mynd- in av William Heinesen, og tær eru ikki mangar, hongur nú á Feroya Skúlabókagrunni, har hin gamli, við einum skálka- brosi, eygleiðir tað, ið har fer fram. Hetta góða árið hann hevur hingið har, hevur hann verið vitni til ikki so lítið av tí, hann stríddist móti eitt langt lív, illnati, opportunismu, trong- skygni, sjálvgóðsku og beinleiðis mannavåndan atburð. Verið eygleiðari til, hvussu eitt illkynjað slag, N við alskyns lokabregdum, illmint, hevur sett sín aft- urhaldsdám á feroyska mentan og framburð. Hann, sum altíð var í parti við teimum smáu, teimum ið liðu órætt, man duga at penta onkra segu saman um hetta. Skálkurin man duga at fáa ikki so lítið av sorgblíðum skemti burt- urúr. Sjálvt um leikurin ikki var hansara gáning- ur, man fáast ein glantri- leikur burturúr, settur við fólki, ið tú bert heldur hoyra heima í skaldsins hugaheimi, men tíanverri alt ov satt. Í kosmiska ævinleikan- um verður segan segd og hinir báðir varðarnir yppa øksl], rista dustið av stev- kornunum og halda, at nú pellar hann aftur, hatta kann ikki vera satt. Kveikjarin mikli trútn- ar, aldin ber ikki ávekstur í fákunnar gaddagrund, har heimfeðingar leggjast upp í snoð. Janus, skaldið, ger eina snarferð til innastu snekl- ar ævinleikans og kveður: Mitt land hevur fostrað eitt ravnaslag, fegnast tað flýgur um nætur; brátt vaknaði mangur til beiskan dag, ið ikki gav eftir tí gætur. Men hin gamli ivast ikki, hann hevur sjálvur sæð tað og trívur í Kingo: Nr. 108 — 12. juni 1991 | Far, verden farvel, Jeg kedes nu længer at være din træl, De byrder, som du mig har byltet oppå, Dem hvister jeg fra mig og vil dem forsmå, Jeg river mig løs, og jeg kedes nu ved, Forfængelighed, Forfængelighed. Framúrskarandi týðar- in til feroyskt av hesum sálmi, drýpur hevur og sannar, at oftani royndust ættarfólk vond og filingin ring, hann mælir fyri munni: „Hugsa ilt og fremja tað, slíkt er skálka siður“, og tekur undir: Hvat er so alt tað, Sum skrýðir upp heimin við glógvandi lag? Tað eru bert skuggar og skínandi gler. Tað eru bert blødrur og glintrandi ker, Tað eru bert isa-brot, ampar á leið, Bert fáfongd og feigð. Soleiðis hongur hann og eygleiðir, til onkur á stovninum onkran dagin blúgvast og vendir máln- inginum. JP. Nakrir tanka ttar nógv at siga sålarligum trupulleik- - so faktiskt eri eg ner I va um nog tað er mátin Jógvan er eg púra sikkur í, Sundstein kemur fram við. Ein so keðiligur persón- ur finnist ikki í Norður- londum. Nógv kundi verðið sagt, men tað hjálpir tíverri so sera lítið. Tað er bara so leingi, til fólk finna útav hesum. Ja, okkara genera- tion hevur so ongan meguleika. Tann dag vit standa púra á berum, eru sær Pylsuvognur - við allari útgerð - Pylsuvognur (helst stórur) við allari útgerð ynskist til keyps. sikkurt nógv, sum eru góð í ráðum. Tá bara ov seint, gloymi ikki hetta Ein maður, sum nýtir traðka hin áiram at i ", hevur ikki sín maka nakrastaðni. Ikki tí í hesum bólki í samfe- lagnum, — men tað er so skeivt, m.a. at misbrúka sína makt so ófatuliga skeivt. Faktiskt vildi eg at Sundstein royndi seg sum sjónleikara, ein betri egnaðan skal man leita leingi eftir. Feroyar eru ikki stórar, tað vita vit øll. Fólkatalið er ikki stórt, so megu- TIf. 1 98 90 leikin fyri at kunna vera her er sanniliga tilstaðar Eisini skuldi verið lætt- ari at lært fólkið hvat ær- ligheit og rætthugsandi Men tá so nógv gong- nógv lond høvdu steðgað umgangandi, so koyrir myllan bara víðari. Ongin er fullkomin, men so heilt út av lagi sum Sundstein er ófatuligt. Vit hava Atla Dam, hann er legmaður — og hansara partur liggur ikki eftir. Mær tykist persón- liga, at hann felir seg ótil- pass, ja so ótilpass, at hann ikki orkar at seta Sundstein upp á pláss. Er. ur, sum r hjå troyttari konu Men vit hopa hann kemur seg aftur, sum so mangur, id eisini hevur følt seg illa Brævid kundi verid so langt fyri at útgreina tað men sjálv havi eg mist mótið og klári ikki tað, eg sjálv vildi ynskt. Í Feroyum finst ongin hjálp, eg kundi hugsað mær. Tann stóri kunsturin við lívinum er at tú ert vælnegdur, so kemur rest- in av sær sjálvum. Troytt kona bíligari, skjótari, minni støv, meiri vitan GÓLVTÆNASTAN