leygardagur 22. juni 1991síða 2

Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahi Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl ljósmyndari. Kalmar Lindenskov Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard Utgevari P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiaturin Prent: P/f Pressan 1981 Bústaður: Argjavegur 26 Telefon Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: Ikki bara ringt Tað er ikki smávegis, vit á blaðnum dagliga hava fingið oman yvir okkum frå uppøst- um viðskiftafólki hjá Bygda- leiðum og Strandfaraskipum Landsins um ikki at gera nóg nógv burturúr »hurlivasanum« øllum í ferðaætlanini — ella tørvandi ferðaætlanini. Eisini er komið fyri, at bussførari hevur ringt til okkara fyri at kæra sína neyð um, at heldur ikki hann visti, hvussu koyrast skuldi. Sjálvsagt er hetta ólag órógv- andi fyri bæði flutningsmann- ing og okkum brúkarar. Heldur ikki er vón um, at útlendingar, sum nú koma higar í stórum tali, kunnu væntast at klára seg vegin fram út um landið. Trupulleikarnir eru ikki heilt nýggir, men hesuferð kanska stórri av sparingunum, broytta túratalinum, sum — politisk semja er um må fremjast. Øll skulu vit spara, ikki minst landskassin og almennu stovnar okkara, og árinini av hesum sparingum merkja vit kring landið alt. Siga vit — og tað gera vit — at sparingarnar eru neyðugar, átti tað kanska ikki at undrað okkum so nógv, at stígur eisini kom í annað lið innan samferðslu okkara, enn bert broytt túratal o.l. Sjálvsagt raka hesar ógvisligu rembingar eisini umsitingar- liga partin, sum Samferðslu- skrivstovuni viðvíkjandi virkar undir vánaligast hugsandi manningarkorum. Manningin er »neydars« try og eitt hålvt fólk, sum bæði skulu gera *erðaætlanir, fyri ikki um at “ala broytingar, avrokna, hava eftirlit, skipa fyri leigutúrum umframt alt samdøgurid á tamb at vera tok til at svara øll- um hugsandi spurningum um ferðasambond okkara innan- lendis — fyri ikki um at tala altíð at vera tok til at lata seg skelda heiður og æru frá um tað, sum kanska ikki riggaði, men mangan eisini ógrundað. Kanska var frá byrjan mett rætt um starvsfålkatørvin hjá Samferðsluskrivstovuni, men eingin, sum í dag vitjar henda fyri okkum øll so týðandi stovn, ivast eina løtur longur i, at hesi fólk so fáment og ov- byrjað tey eru, veruliga ar- beiða fyri teirra løn, og væl tað. SO ER Á NT N , Hvørji ynski stovnsleiðslan hevur havt um hækkanir av starvsfólkatalinum ella um aðrar hentleikar, sum bøtt kundu um ómenniskjansligu arbeidsvidurskiftini, vita vit ikki, men ringt er at hugsa sær, at verandi manning orkar at halda áfram uttan lættar av onkrum slag. Verður grenj okkara so nógv, at hesi, sum hóast alt hava besta skil og drúgvar royndir, góðar sum verri, innan hesa týðandi og yvirhøvur vælskip- aðu samferðsluumsiting — kasta frá sær, verður tað seinni dagur, til vit fáa nakað eins frægt ístaðin — og als ikki við trimum og einum hálvum fólki. Mong geva ilt av sær um lækkaða, men tó forsvarliga tænastustødid yvirhøvur, men fleiri skilja tibetur eisini åneyd- irnar fyri sparingum, håast semja ikki kann væntast millum politikarar og økini sín- ámillum, hvar sparast má. Ikki minst hetta seinasta er stórur báti fyri miðvísari og skjótari gerð av ferðaætlan- um, tí sum alment tænastu- undirgivið politiskum fólk, myndugleikum, sum mangan av —> lokalpolitiskum ávum ganga beint tvørtur ímóti til- ráðingum teirra, sum reka stovnin og kenna trupulleikar- nar — má úrslitið eisini verða hareftir. Samanumtikið kunnu vit ikki annað enn fegnast um frálíka buss-, skipa- og tyrlusamban- dið oyggjanna millum og veita bæði politikarum og teimum, sum so fyrimyndarliga hava røkt hesa tænastu, størstu tøkk fyri hetta valaverk. Eitt ferðasamband, sum í hesum trongtíðum tó eisini er vorðið í so fíggjarkrevjandi, men, sum neyðugt skert, kortini setir okkum millum fremstu lond í so máta. So syrgiligt tað kann vera at taka bussar úr rutu ella minka túratal, má tó vónast, at hetta ikki verður gjørt, um ikki kann livast við hesum niðurskurð- um, men bara verri gerst tað, síggja vit ikki til at umsitingin, sum mangan gerst tyngri av slíkum broytingum, veruliga fær arbeidsumstødur til at fáa sum best burturúr. Slíkar um- støður hevur samferðsluum- siting okkara ikki í dag. Vánalig umbering Íkki ráð Oyggjatíðindi skriva, at sjónvarpið hevur ikki ráð at senda eitt lið til Álands at senda frá Oyggjaleiku- num: Mánadagin byrja Oyggjaleikirnir á Álandi. Hesaferð hevur Sjónvarp Feroya ikki sent fólk við Fyri tveimum árum síðani heuði sjónvarpið send- ingar frá ellum tiltoku- num, sum vóru í Feroy- um. Itrøttarsambandid er sera misnøgt við at Sjór arr Feroya ikki hevur boðað frá luttøku. Í skrivi ver ÍSF vart við at hetta er størsti ítrótt- arhópurin vit nakrantiåd hava sent av landinum, at vit luttaka í 11 grein- um og hava sera góð úr- slit at verja, serliga í svimjing, flogbólti og fótbólti. ÍSF heldur at sjón- varpið er alt ov einspor- að í útveljing síni. Jógvan Asbjørn Skaale, Sjónvarpsstjóri, sigur í viðmerking, at Sjónvarp Feroya hevur ikki ráð at senda fólk til Álands. Lítil tiltrúgv Dagblaðið hevur lítla til- trúgv til almennu góðsku- metararnar: So er tað hin reaktiónin hjá hesum marxismun- ar bakbeistum: Teir fáa teir sær almenna ka- sjett og sleppa sær í eitt eftirlitsstarv. Hesir kommiserar, væl kendir frå Vladivostok til Ha- vana, lumpa sær løn frá skattgjaldarunum og ganga við lógini í lummanum inn og út av virkjum til at góðsku- meta arbeiðið, arbeiðs- fólkið ger. Tá tað ikki eydnaðist teim at beina fyri foroy- skum vinnukvi við at tjóðartaka tað, byrja hesir keltringar eina snúltitilveru á sama virðisskapandi tátti í búskapinum. Nú er eitt orðið, og annað er „fri — fimm ferðir um vikuna! marknadarskipan«. (Hugsið tykkum um Berlin-múrurin var rapl- aður hin vegin, og Dag- blaðið rósti marxismu- ni!). Men Alisfreðisliga Skaðastovan sleppur kanska at vaksa og snúlta seg til krabba- svell í tí vinnukvi, sum stendur og fellur við góðskukrevum á mark- naðinum, og ikki við teim góðskumetingum, hålvstuderadar ónyttur undir kaskett fyri al- menna len, gera á virkj- unum. Hesir kommiser- ar sleppa altíð undan at fáa sítt »arbeidi« góðskumett av tí skatt- gjaldara, sum er tving- aður at gjalda teim løn. Sjónvarp Føroya fer ikki at senda frå oyggjaleikunum 1991, sum verða settir á Alandi í morgin og halda fram komandi vikuna. Sjónvarpsstjórin hevur fyri bløðunum sagt, at sjónvarpið hevur ikki ráð at senda fólk yvur. Eisini verður Sagt, at senda teir filmirnir til Føroya við posti, verða teir tveir dagar seinkaðir, og hetta er ov vánalæig tænasta. Verður sent yvir fylgisvein fer sjónvarpið rættiliga á húsagang. Uttan at hava neyvt innlit í figgjarstødu sjónvarpsins tykir okk- um hesar umberingar at vera heldur láturligar og bert at rokna sum undanførslur. Orsøkin til, at vit halda, at eisini sjón- varpið eigur at senda frá oyggjaleikunum av Alandi er, at hetta er størsti hópur av ítróttarfólki, Føroyar nakrantíð hava sent av landinum. Haraftrat umboðar hesin hópur ikki færri enn 11 ítróttargreinir. Tað kann tykjast løgid, at tá sendast skal frá einum einstókum fótbóltsdysti er einki Oført, men er talan um aðrar ítróttargreinir tykisk sum ikki at bera til. Tað er ivaleyst dýrt at senda yvir fylgisvein, men áður hevur borið til at sponsorera flogfar til Føroya við sendingum, men hevur sjónvarpið so frægt sum hugsað um hendan møguleikan? -Ein vånalig priori- ering av ítróttar- tilfarinum.