mikudagur 26. juni 1991síða 13

Nr. 118 — 26. juni 1991 vinnustrukturinum yvir- høvur. Hetta hevur ført við sær, at mong hava mist arbeiði og gurndarlagið undir mongum húsarhald- um sindrað av somu orsøk, segði Kristianna og legði aftrat, at vit eiga heldur ikki at gloyma tey, sum noyðast at sleppa dreym- um um at seta fót undir egið borð men ístaðin fara ta tungu leið oman á ALMU. -Ein stovnur, sum nóg illa varð tikid upp á tunguna fyri bert fáum árum síðani tóttandi dålking imsumfatandi dálk- sin Í ur IKI SUT ik Der Í Or K 51 t hava enn eitt reint invørvi, men mong junnu vit vera, sum stúra fyri teirri globalu dálking- ini, ið fer fram hvgnn einasta dag uttan fyrilit, og um ikki itøkilig stig verða tíkin alt fyri eitt, man tað eisini fara at merkjast á okkara umhvørvi, ið sigst vera heimsins reinasta. -Tað tykist tó vera Ogjørligt at bóta um hesa dálking, sum er ein av- leiðing av tí eirindarleysa ídnaði, ið serliga hevur sermerkt okkara øld. Vit eru t.d. øll vitandi um, hvussu regnskógurin dag og dagliga verður týndur, hvussu tunnur, fullar av eitri verða sleptar út í havumhvgrvið, og ikki minst hvussu ozonlagið verður máa burtur, alt hetta fyri, at vit skulu kunna megna at halda høgu livikorð okkara uppi. Persónligar karakterir Kristianna helt ikki, at teir karakterir, ein hevur fingið fyri avrik á skúla- bonki, hava alt at siga. -Tí líta vit okkum um í dag, líta vit eftir heimin- um, eftir vanvirda um- hvørvinum, so tykist tað at vera av stórri týdningi, at hava persónligar karak- terir, sum td. at virða umhvørvid, og at hava virðing fyri næsta sínum eins nógv og ein skal hava virðing fyri sær sjálvum. -Tí hetta er veruliga tað, heimurin í dag hungrar eftir, segði Kristrianna og ivadist ikki í, at um øll miðvíst r HIOVI okkara, køvda Má IKKI gerast við ti fyri eygað, at bert vit, sum í heiminum liva í dag skulu fáa tað betri. Her mugu vit eisini hugsa um okkara eftir- komarar, tí tað er reiðiliga ósannlíkt, at vit menniskju nakrantíð í framtíðini fáa ein annan heim, í gllum fórum ein heim so vakran sum hendan, segði Kristi- anna W. Poulsen millum annað í HF rgðu síni á pisufundinum í Havn mánakvgldið. moral, Myndir: Tórfinn Tríggjar róður vóru hildnar. Á myndini Bjórg Brend fyri studentarnar, Kristianna W. Poulsen fyri HF- ararnar og Niels J. Arge, fyrrverandi útvarpsstjóri Framtíðin VIt Sjálvi -Er framtíðin studenturin við tína lið? Er framtíðin tað vit hava lært? Ella er framtíðin ein dreymamynd hjá tí lærda skaranum og ikki hjá pisum? Hesir vóru nakrir av spurningunum, sum Bjørg Brend setti í pisuróðu síni. Og hon svaraði sjálv -Framtíðin eru vit sjálvi. Tú kanst sjálvur skapa tína egnu framtíð. Framtíðin er okkara mál. Og tá eitthvørt mál skal náast, má beint verða siktað. Tað, at vit móta forðingum, búnar okkum til at taka tyngri tók seinri. Okkara forð- ingar eru t.d. arbeiðsloysi og ov fá lærupláss, segði Bjørg og heitti á pisurnar um ikki at missa mótið: -Fellið ikki í fått, tá vit meta mótgangi, men havið málið fyri eygað alla tíðina. Forðingar eru tað tú sært, tá tú missir málið úr Eru eygsjón. Slept upp á fjall? Bjørg setti spurnartekin vid samfelagid, nyklaktu pisurnar nú fara út i. -Er grundarlag fyri so nógvum studentum í sam- felagnum. Blíva vit slept upp á fjall av samfelang- sum hevur fløskal um, | l mg bert røkKKur tu r bók 1 blokk HI svar x i År i I urninecur um tú heidu ein Spurningur ur hvør ar krefur nú SKUIU toysast ur teymur eitt millum svarta regnið og lívið Framtíðini kunnu vit ikki í tað óendaliga Framtíðin kemur ikki a sær sjálvari skapas bíða eftur non ma hon ma takast frá teimum, sum hava tikið sær einaræt ul hennara Ein ferð í ókunnugt land Bjørg mintist aftur å skúlaárini i Hoydølum: -Eg minnist, tå onkur segdi vid meg fyrsta dagin eg trein inn um skúla- gåttina i Hoydølum: At skúlatíðin var at rokna sum ein ferð inn í eitt ókunnugt land. Ein ferð, ið kom at krevja blóð, sveitta og tár. Men kortini ein ferð, ið ikki var verri enn so, at ein endi sást á henni. Hon skuldi bert taka trý ár. So skuldi eg standa við málið. -Eg dugi nú at sanna, at nakað var um hetta. Trý ár ganga skjótt, men at tey kunnu ganga so skjótt, hevði neyvan nakar grunað. Vit standa nú við málið, við húgvuni á høvdinum, og skilji ikki rættiliga, at vit nú eru komin í somu stóðu, sum stóru fyrimyndir okkara vóru í, fyri fáum árum síðani. Fyrsta vegamótið Bjørg helt fyri, at pisurnar eiga at kenna sínar avmarkingar, og at prógvið ikk y GniI +) ar ð imn > | ða í kall lentask I H« ydø u VI DIIS 3 I h ul k K} så inaferd víðagim g I TILL ( fyri skúli, har kí r nærmast inngongdini. Nei eg má sanna, at n í lívi mínum a I Cf hvorki stríðið ella r øðin Mangar stuttligar iøti at minnast høvdu aftur Nakra samar eisini, helt Bjørg Brend m.a. fyri i pisurødu sani mánakvgldið.