hósdagur 27. juni 1991síða 2

sød spskalurih Upp til okkum sjálvar Semja er um, at vit við nýggja sáttmálanum við EEC hava fingið so nógv betri sømdir á hesum marknaði enn higartil, og at vit, hóast teoretiskar kvotur og útflutningsloft, nú bara hava eitt at gera — fram- leiða og meirvirka av grimd tær vørur, ið mest fæst fyri. Er tað nakað, vit hava brúk fyri í hesum tilfeingisfátæku tíð- um, so er tað fjøltåttadan av framleiðslu okkara og at hava sum mest eftir í landinum av teirri virdisøking, løgd verður i meiri framkomna veruútvalið. Sjálvsagt eru tað tey vinnu- fólk, sum siga, og eisini av ávísum royndum, at meirvirk- ingin higartil ikki hevur givið teir stóru pengarnar, men beinleiðis undirskot av hesum hevur ongin tó víst á. Tað kann vera tað tað er, men kunnu vit við meirvirking fáa fleiri hendur ð arbeiði til at virka tað »sindrid« vit hava at gera nakað burturúr og ikki missa pengar, er væl vunnið. Aðalmálið má sjálvsagt eisini vera, at vinna okkara skal fáa Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahi Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl ljósmyndari: Kalmar Lindenskov nóg mikið burturúr, so hon umframt tann dagliga rakstur- in eisini kann leggaj uppfyri til tær teknisku broytingar og endurnýggingar, sum altíð verða, skal hon megna at fylg- ja við. Stuðulin ella afturberingin, sum vit kenna hann í dag, er politisk semja um at minka og tíbetur hava landingarprísirnir í seinastuni eisini verið so fræg- ir, at hetta fer at bera til. Um prísirnir fara at halda sær, vita vit ikki við vissu. Flakavirkini og sølulidid siga í øllum fórum, at hesir liggja einar 2 til 3 krón- ur ov høgt, men keypt verður kortini og í harðari kapping virkjanna millum. Landsstýrið, sum alla tíðina hevur lagt dent á meirvirking- ina og at finna útvegir fyri keypi av ískoytisfiski uttaneft- ir, hevur boða frá vilja tess til at stuðla iløgum til útgerð og royndir, ið kunnu fáa gongd á hesa meirvirking í Føroyum. Hvørji, ið tikið hava av hesum tilboð, vita vit ikki, men einki er at ivast í, at fråliki såttmålin, vit nú hava fingið vid EEC, ikki kann annad enn eggja idnad- arfélki enn meira til at fara undir »alternativar« framleidsl- ur. Blaðtólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard Prent: Útgevari: P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiaturin P/f Pressan 1981 Telefon Skuldu tær ikki stadid seg einsamallar, skuldi marknadar- røktin fyri hesum vørum verið tyngrið enn mett frá byrjan, hevði — um talan framvegis skal vera um studning — helst verið skilabetri at lagt stórra partin av studninginum í út- flutningsliðið, sjálvsagt treyt- að av, at skipini fingu teirra part av vónaða meirvirðinum, fingu tann prís virkini í toluliga fríari kapping megnaðu at bjóða. Vit vita tíanbetur um fiska- virki, ið ganga rættuliga væl, eisini um fiskavirki, sum sam- an við egnum togarum hava fingið væl meira í »studningi«, enn tað stóra og so óvuliga nógv umrødda »hålvalmenna« arbeiðsplássið, ið fall fyri hamaranum í fjør og sum av øllum »rætthugsandi« libera- listum varð framhildid sum tað ræðuligasta ræðuliga dømid um almannavinnu. Men hóast ætlaðu politisku broytingarnar av hesum skeivleikum, ivast vit ikki í, at júst hesi virki hava besta møguleika at standa seg í kappingini bæði um fiskin og marknaðin. Hetlendingar, orknoyingar og aðrir útoyggjabúgvar Bret- lands eru til fiskiskap munandi Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoga 76 Argir 110 Tórshavn 11820 Teiefax: 14720 verri staddir sum limir í EEC, enn vit uttanfyri. Avmarkada fiskimark teirra verður avtikið skamt eftir aldarskiftið og alt yframtíðarítriviða hjá hesum annars dúgligu veiðimonnum verður á leið tað, europeiska yvirvaldið metir teir frægast til. Tibetur er stóða okkara gðrvísi og betri, men verður sáttmáli okkara við EEC ikki beinan- vegin tikin i ålvara sum størsta vinnuliga avbjédingin síðan farid vard av båti upp å skips- dekk, hava vit hann næstan ikki uppibornan. Saktans er samfelagið enn í ávísari kreppu, enn hevur ikki eydnast okkum at livga øllum teimum, sum kanska treingja mest og enn kunnu vit ikki vid sjålvsøgdum rætti siga, at neyduga gongdin aftur er fing- in å samfelagid. Men glottar sum hesir, alsamt batnandi fiskaprísir, nógv betri útflutn- ingstreytir og týdningarmest av gøllum — útlitini fyri at fáa fleiri í vinnu, kunnu ikki annað, enn birta upp undir ávíst bjart- skygni — eitt bjartskygni sum eisini aftur må til, skulu vit øll í sínum lagi gera útstungna vinnupolitikkin til okkara — og tað skulu vit. Hava ikki annað val. mm sosigaley | Sparingar fyrst Í Dagblaðnum skrivar Jógvan Sundstein, fíggj- armálaráðharri millum annað um hallið á fíggjar- lógini: — Eitt annað týdn- ingarmikið mál sum má loysast, er at fáa stóra hallið á figgjarlóg- ini burtur. Hetta gerst fyrst og fremst við spar- ingum, men sum frálíð- ur økjast inntøkurnar aftur i framleidsluvin- nuni og meiri skattur fæst inn við at meiri ar- beiði verður, og har har- við sterri samlað lønar- innteka. — Væl er komið áleið- is við at broyta føroy- sku búskaparmyndina til tað betra, men enn er sjálvandi langt á mál áðrenn vit eu komin „ burtur úr tí dýpi, vit komu í seinast í áttati- árunum. Uppgivin frammanundan Oyggjatíðindi skriva um dálkingina frá Tórshavnar Skipasmiðju. Av Heilsu- freðiligu = Starvsstovuni varð blaðið biðið um at ringja til Teknisku Deild Tórshavnar Býráðs, men hetta heldur blaðið ikki vera ómakin vert: Beint áðrenn blaðið fór til prentingar, fingu vit fatur á Marjuni Han- usardóttir, og hon kundi bara geva okkum rætt í, at hetta var nak- að svinart. Hon segði tó, at tey høvdu gjørt nógu- ar kanningar, bæði í Havnini og úti á bygd, Q 7 NY S D NU <Y ; <A, > í (0 SS gs É N j RF x og tey høvdu ikki funn- ið tað stóru dálkingina. Men annars bað hon okkum ringja til Tek- nisku deild í Býráðnum í Havn, ti tey høvdu eis- ini gjørt eina líknandi kanning. Men vit kenna någ mikið til Tørshavnar Býráð, so har tymdu vit ikki at ringja. Uppvartadi Oyggjatidindi heldur, at føroysk ítróttarfólk eru í so nógv uppvartaði: At ítróttarfólk í Før- oyum eru nærtikin er einki nýtt. Tey hava í áravís verið vartaði upp av landsins myndug- leikum, samanborið við alt annað ungdómsvirk- semi, uttan undantak. Hendan uppvarting hevur gjørt at tey ikki tola at nakar sigur teim- um ímóti, at nakar torir at seta spurnartekin við eina avgerð. Tá feroyingurin so felir seg raktan, so renn- ir hann til grannan, og so er eisini við ítróttar- felogunum. Í staðin fyri at koma beinleiðis til ítróttarskrivarin á Oyggjatíðindum, so fer hann í hini blødini fyrst, og meguliga sendir hann so aftaná avrit til rætta viðkomandi. At enda eini ráð til feroyingin sum felir seg traðkaðan á: Syrg fyri at venda tær til rætta viðkomandi, heldur enn at draga inn ósek, bert fyri at vísa hvat fyri eitt hampafólk tú ert! Hvar er nú kappingin? Reypið um hálovaða privata initiativið, fríu kappingina, og eins fríu marknaðarkrefturnar røkkur sjáldan niður um hálsvglin. Tá tey, sum rópa harðast merkja hesa hálovaðu kapping á egnum kroppi, minkar knappliga kapping- arhugurin. Tá verður talan um at verja tað sum er. Tað vísir seg nevniliga, at so leingi sokallaða kappingin er til egnan fyrimun er kappingin í lagi, men er vandi fyri, at onnur fáa fyrimun, so verður rópt um hjálp. Júst hetta hendi á býráðsfundinum í Klaksvík, tá ein meiriluti í býráðnum sýtt eini handilsfyritøku ——i—iiðwiwieewe——— at byggja handil. Handilin segðist enntá at koma úr Havn - fy, fy! Hvar er nú tosið um kappingina? Óli Heinesen, býráðsformaður, skal hava herðaklapp fyri stóðu sína. Serliga tá hann sigur, at gera onnur hetta ímóti okkum, sum vit hava gjørt móti teimum, kann tað koma okkum aftur um brekku. Vónandi fara onnur ikki at bera seg so at, sum Óli Heinesen óttast fyri. Tíbetur ganga ikki gll í eins smáum skóm.