hósdagur 4. juli 1991síða 14

Síða 14 Lesarabrøv Tad bera tvætl Ongantíð er so nógv tos- að, prátað og roksað og tað sum verri er, enn um hetta, vit billa okkum inn kann gerast týðandi „vinna< — henda ferða- mannavinnan, alt ov mong stara seg blindan eftir. Vit mugu bara viðganga sum er, at vit hava alt ov lítið at bjóða fremmanda- fólki, at vit duga ov illa — ivaleyst tíbetur — og at so egi ga nógv meira kundi fingist burturúr á eðrum ekjum við teirri orku og játt anum, vit hava lagt í het a fjasið. Mest syndarligt er, at 3 alt endar við, at tað aln ana skal liggja í bukt- t kjé ini, ver ov lítið, stuðlar ov líti" — er ov gírigt til eitt nú í játta pengar til eini hur rad nátthús, tjalding- arpiåss og Gud viti alt. Sannleikin er heldur, at eingin av okkara privatu >ferðamannavinnufyritek- um« hevur hug at gjalda nakað av hesum sjálvar, og at fólkið í »vinnuni« ikki so frægt sum talar saman um felags áhuga- mál — kanska av ótta fyri at avdúka, at ein sjálvur stendur til at fáa nekur oyru til eitthvert, sum annar helst ikki skal fáa ella vita av — at tað rætt og slætt ikki verður lagt upp til, at hetta, vit billa okkum inn skal gerast vinna — skal klára seg uttan okkara vælsignaða almenna stuðul. Um talan var um vinnu, sum skil kundi verið í, hevði meguleikin eisini verið brúktur av álvara, tí samband úteftir hava vit havt so gott sum nakað land í áravís. Hetta hava teir privatu ásannað og vilja ikki eitt fet víðari við hesi vinnu, um tað al- menna ikki gongur undan, stuðlar, kínir og klappar. Sjálvsagt skal tað al- menna seta tær reglur og fyriskipanir, vinnan skal arbeiða undir og ikki minni týdningarmiklari — syrgja fyri, at vinnan heldur seg til hesar reglur. Men annað skal hitt al- menna avgjert ikki hava við hetta fyritakssemi at gera. Hetta má latast teimum upp í hendur, sum enn trúgva upp á megu- leikan og vilja gera nakað sjálvir. Avtakið øll ferðamanna- ráð og nevndir og strikið hvert játtað oyra til hesa »vinnu«, sum hverki er fuglur ella fiskur, men syrgið fyri einum greiðum yirornaðum politikki á ekinum — ikki um, hvussu nógv skal ætlast at vinna av fremmandum gjaldoyra á henda hátt — tí hetta er heilt óútrokni- ligt og ikki vert at seta vónir til — men einum politikki, sum forðar fyri nýggjum studningsskip- anum og einum politikki, sum eisini verjir gerandis- dagin hjá tí fleirtali av for- oyingum, sum tíbetur enn halda tað bera til at vinna til lívsins uppihald á skila- betri hátt. Enn hevur henda vinna lítið og einki vágað, næst- an einki fyritikið sær utt- an at dúva uppá almanna- stuðul og lítið gjert fyri at samskipa seg. Skilið er tí hareftir. Vit mugu tí bert ásanna, at meguleikarnir í hesi vinnu eru vánaligari, enn teir halda, sum bert vilja verða uppif við al- mennum stuðli. Tað skal ikki noktast fyri, at vinnan fyri nøkur kundi gjerst eitt satt Klondyke, men bert um Feroyaland var umskipað til eitt stórkasino — men hetta man fáur ynskja. Sjálvsagt skal innivist »å morgin fyrrapart« Kom inn i ein handil her- fyri og skuldi hava nýggj- ar brillur. >Tær verða lidnar í morgin fyrrapart<. Henda máliskan boðar Pedagogar/ Hjálparfólk søkt verður eftir 2 Pedagogum/ Hjålpar- tólkum, 20 tímar um vikuna á hålvdags- stovu, annað starvið er fyrrapart og annað starvið er seinnapart. Eisini verður sekt eftir 1 Pedagogi/ Hjálparfólki 40 tímar um vikuna á vøggustovuni, at byrja 15. august. Løn sambært sáttmála millum Lands- stýrið og Føroya Pedagogfelag. Skrivlig umsókn skal vera okkum í hendi áðrenn 18. juli. Nærri upplýsingar fáast við at ringja á tif. 190 19 og spyrja eftir Inga-Mariu ella Fríðu. Dagstovnurin á Argjum Tradagøta 55 LN Ari, iDU + UA EA Or frá bæði góðum og ring- um. Tað góða í henni er, at vit eru (vónandi) sloppin av við ta misháttu danska-slettuna >fyrimid- dag« og »eftirmiddag« fáum árum síðani var ikki óvanligt at hoyra fólk siga »i eftirmiddag«, „um eftirmiddagin« 0.s.fr. Hetta er púra misskilt. A føroyskum ber til at siga „fyri middag« og eftir middag«, men er hetta fyriseting, ið eigur at vera í tveimum orðum — hava herðing á fremra liði í tí fremra orðinum („fyri middag«), og eigur ikki at hava »i« kroyst uppí. „Fyri middag« og „Eftir middag« merkir jú sum kunnugt tíðina fyri og eftir kl. 12. Fyrimiddagur og Eftirmiddagur er brongl. Navnorðini eru 4 á fáast teimum vitjandi, men hetta má í fyrsta lagi vera uppgávan hjá teim- um flutningsfeløgum, sum fáa fólk higar. Í so máta hevur Smyril Line gjørt nakað av tí rætta við teirra tilboðum um bíligt innivist, men alt annað flýtur. Hetta er sjálvsagt ikki nóg mikið til at herberga ellum, ið higar koma — meira og minni villleidd um meguleikarnar í Fer- oyum, men alt sum gerast skal í so máta, skal gerast av »vinnuni« sjålvari og innan greidar fyrisitingar- ligar karmar — men uttan almennar pengar. Loysunarorðið tykist nú Í góða veðrinum, sum ver- ið hevur seinastu dagar- nar, hava nógv, bæði út- lendingar og føroyingar, vitjað okkum her úti í Nólsoy. Øll hava tey verið væl- komin og trupulleikarnir, sum vit frætta um aðra- staðni úr Feroyum vid- víkjandi útlendingunum, halda vit í Nólsoy ikki vera so álvarsligar, at ikki kann livast við teimum. Mær vitandi hava øll hesi fremmandu verið bæði blíð og fryntlig og kanska heldur ein upplívandi partur í bygdamyndini um summarið enn tvertur- ímóti. ví k Tad, id fekk meg at So vinnu okkara vera at | skriva hesar rglur, var, at ata hana sigla sín egna eg seinasta vikuskifti sjógv, stendur hon seg ikki. Latið so eisini hesa ferðamannavinnu sigla sín egna sjógv, stendur hon seg ikki, og hjálpið harvið Feroya fólki burt- urúr hesum »innbildska« svassinum um milliónir- nar allar burturúr hesum fjasi, sum higartil í veru- leikanum bert hevur kost- að hópin av almennum gjørdist rættiliga skøkk um hvussu feroyingar, serliga tað eina konufólki, bera seg at móti tí, ið her veksur av Guds náði mill- um klettarnar í fjøruni og nakað ovari. Hon var væl útgjerd, hevði fleiri plastposar at koyra í, eisini amboð at Tað sær ikki mætri út, enn hundar nú skulu hava betri rætt enn bernini á vegum okkara. Eg kom nú ein dagin við FYRRA- og SEINNA- | lítlu dóttur mini spákandi PARTUR. omaneftir Hoyviksvegi. Men ikki er nóg mikið at Har mettu vit leysum sjefara, men tað vísti seg, at eigarmaðurin gekk nak- að ovari á vegnum. foroyska tey einsteku orð- ini. Í føroyskum er setn- ingsuppbyggingin um at PEVA HÅNDPLEJEMIDLER ter e Box 363 140 Térsty prøve/broghure Firvaldur P/F Ti 18181: Fax 18081 fara av lagi. Hetta er lika ringt sum óferoyskt orð. „Í morgin fyrrapart«. Góð føroysk orð men donskt setningsuppbygg- ing. Sigur nakar fyrrapart< ella »i dag seinnapart«? Neyvan. Sagt verdur »Fyrrapartin i gjår«, »seinnapartin i gjår« o.s.fr. Sama er vid degnum i morgin. »Fyrrapartin i morgin«. Hetta er eisini nógv vakr- ari og hóskar betur inn í tað talaða málið. Hví hugsa feroyingar á donskum? „Í gjár Útiseti ET i brug Tann litla gjørdist hjart- kipt og fór at knarra, síð- ani at »tutbrøla«, so bang- in var hon fyri stóra dýri. Um hann hevði gjerst næskur, um hon ikki hevði látist um vón, veit eg ikki, men hann gjerdist so for- vitin, at hann kom spel- andi yvir móti okkum, og kroysti okkum báðar upp móti garðinum, meðan hann vesandi snoddaði at okkum bæði aftan og framman. Har stóðu vit, tordu ikki av fetanum og minni munur var á, hver okkara hesum Ein knallert til solu. Nr. 124 — 4. juli 1991 Ofólkaligt grava við, og gróv eisini so tað stóð eftir. Har fóru fjerublómur, baldursbráir og mangt, mangt annað av tí, ið her veksur, og sum vit nú skilja kanska er heldur sjáldsamt fyri onkran. Blómurnar eru sjálv- sagt til okkum all, nólsoy- ingar sum onnur at freast um, og eingin leggur held- ur í, um bern og onnur henta hesar vekstrir ella fáa sær ein »avleggara« ein fagran summardag, men eg vil loyva mær at siga, at fólk, sum kemur út higar, utgjørt til at fylla posa eftir posa vid ti litla, vit her hava av blómuvekstri, ikki kann kenna til fyrilit. Má vera rættiliga ósmæðið. Hóast hetta skulu øll vera vælkomin útaftur til Nólsoyar, men gloymið ikki, at fyri okkum eru hesar blómur, ókrút sum annað, partur av tí lítla, sum vit halda hugnar um bygdina. Ónegd Hundaóskil var ræddari. Hann gjørdi okkum tó onki, kanska tí eigarin sá hvussu vorðið var og kom okkum til »hjålpar«. Men eg haldi ikki, at tad skuldi verid neydugt hjå vanligum fólki, at komið í slíka stødu á almennum vegi. Nógv havast serliga at hesum sjefarunum. Víst er, at teir við síni stedd einsamallari eru til sterri ampa, enn aðrir hundar. Um teir eru glúpskari enn aðrir, veit eg ikki, men um teir bert eru eins ótilrokni- ligir sum aðrir hundar, eru teir eisini so mikið vanda- miklari. Eg havi ongantíð áður verið bangin fyri hundum, men hesin dagurin broytti vidfødda alskin til øll kria- túr, hundar sum onnur, og stendur nú sjefarin ovast á lista mínum yvir óynskt- ar hundar. Bangin Til sølu Tlf. 16139