leygardagur 6. juli 1991síða 4

Síða 4 Martin Djurhuus-málið om sostalurin — Hvi meldaði Føroya Landsstýri Martin Djurhuus, hóast . há . ” . bøf . L , pa . ” nevndin fyri Menningargrunnin onga orsøk helt vera til tað. Hvør sigur ósatt, neyndin, landsstýrismaðurin ella grannskoðarin? Tað er ilt at siga. Men tað stendur fast, at Martin Djurhuus var offur fyri politiskari forfylging! Í meira enn eitt ár lá Martin Djurhuus undir illgruna um at hava stolið 150.000 kr. frá Menningargrunninum. Hann bleiv forfylgdur í ávísum blaði, og varð millum fólk roknaður sum ein óreiðiligur maður. Tad er hart at liggja undir illgruna um grovt fíggjarligt svik í so langa tíð. Serliga tá ein veit, at ein er ósekur. Enn beiskari verður tað, tá orsøkin er, at ein er offur fyri kenslu- kaldari politiskari spekulatión. Tað var Martin Djur- huus frá 8. juni 1990 til I Oddagrein mikudagin rógva Oyggjatíðindi frammi undir, at Olaf Olsen sendi 1. juli 1991. Frågreiding til Lands stýrið og nevndina Tað var Jógvan Joensen á P/F Grannskodaravirki- num Jégvan Sundstein, sum i fjør læt Lands- styrinum og nevndini fyri Menningargrunnin ta revi- sionsfrågreiding, 10 førdi málið til fútan fyri á tann hátt at hevna, at hann fekk noktandi svar uppá umsókn um stuðul úr Menningargrunninum. Hetta avnoktar Olaf, sum heldur tað vera "ikki serliga heppið“ at málið varð brúkt politiskt Myndir: Kalmar til, at Martin bleiv meldaður. Har varð greitt frá, at peningur hjá Menningar- grunninum varð fluttur á privatkonto hjá Martini Djurhuus. Hetta førdi ul, at Føroya Landsstyr: avgjørdi at melda Martin Djurhuus. Men mánadagin varð orsøkin til pengaflyt- ingårnar var ein mis- skiljing. Martin snýtti ikki, og hevði eiheldur ætlanir um at snýta "Landsstýrið fekk frágreiðing frá nevndini" Nevndin fyri grunnin var fult vitandi um alt, ið farið var fram, og samtykti tí, at onki skuldi gerast við málið. Niclas Foldbo, nevndar- limur, greidir Sosialinum frå, at teir eisini sendu Føroya Landsstyri eitt skriv, har teir greiddu frå sini stødu. - Vit greiddu Lands- styrinum frå, at vit vistu, hví mistakið var íkomið, og at vit tí ikki gjørdu meira við málið, sigur hann. - Men um landsstýrið fekk tykkara frågreiding, hví meldaðu teir so Martin? - Tað veit eg ikki. svarar Niclas. Eg veit bara, at nevndin - sum er hægsti myndugleiki - av góðum grundum samtykti, at onki skuldi gerast. Tad søgdu vit Landsstýrinum Tá Landsstýrið - sum í veruleikanum er uttanfyri- standandi í hesum máli - so avger at melda, má tað vera av øðrum orsøkum. Og tað kundu vit sjálvandi Ikki forða teimum í. Einhvør hevur rætt at melda ein annan. " H H Nevndin segði ikki frá!" Jógvan Joensen, grann- skoðari, bað ikki nevndina um viðmerkingar, áðrenn Politisk forfylging Nr. 126 — 6. juli 1991 I eitt gott ár lå Martin Djurhuus undir mistanka fyr: 8 á h 2 figgarligt svik - offur fyri politiskum spekulantum frágreiðingin varð send landsstýrinum. - Men tað er heldur ikki vanlig mannagongd, sigur hann. Eg skrivaði eina objektiva frágreiðing um tað, farið var fram, og tá tað verður gjørt, verður nevndin ikki eftirspurd. - Tú helt tað heldur ikki vera neyðugt tá tú sást, at peningur var fluttur inn á privatu kontoina hjá Martini Djurhuus: - Nei. - Heldur tú heldur ikki i dag, at tað hevði verið rættart at tosað við neyndina fyrst? - Nei, svarar hann. Ég IviSt i, um tað hevði verið nakar fyrimunur at spurt nevndina tá. - Nevndin hevði nevni- liga møguleika at greiða frá rætta samanhanginum, tá hon fekk frågreidingina, sigur hann. - Bædi fyri mær og fyri Landsstyrinum. Tad gjørdi hon ikki. Men tað átti hon sjálvandi at gjørt "Landsstýrið fekk onga frágreiðing frá neyndini“ Olaf Olsen var ídnaðar- málaráðharri í undanfarna landsstýri. Tað var hann, sum tók ímóti frágreið- ingini frá Jógvani Joensen á P/F Grannskodara- virkinum Jégvan Sund- IE VISIÓNS- stein. Hví helt Olaf tað verz rætt at melda? - Tann avgerðin varð tikin út frá ti, sum stóð í revisionsfrågreidingini, sigur Olaf. Hann greidir frå, at i frågreidingini var ein serlig vidmerking sum segði, at alt møguliga ikki var í lagi, og at tað tí varð avgjørt at lata fútanum málið. Men hetta, at nøkur serlig viðmerking var við, avnoktar Jógvan Joensen. - Tað var onki uttan ein reint objektiv revisiGns- frågreing eg sendi lands- styrinum, sigur Jógvan Joensen. Landsstýrið hevði fund við nevndina fyri Menn- ingargrunnin, áðrenn meldað bleiv. Og sum Olaf Olsen minnist, fekk landsstýrið IKK! at vita frá nevndini, at hon visti um hvat farið var fram. - Tað ljóðar merkiligt í mínum oyrum, at nevndin „vísu um alt, sigur hann. "Sera óheppið" Her er við ødrum rættiliga nógv, ið ikki heilt sam- svarar. Men tað, sum stendur D)