mikudagur 10. juli 1991síða 2

4 ya Alt ber ikki til Í góðveðrinum seinasta leygardag seinnapart varð stødgad á við vitan millum Leynar og Skæling. Útifyri svam stórur kópur dovisliga, men annars var alt oyðið og tómt fyri lív, burtursæð frá fuglinum á landi og seyðinum og teimum fólkum, sum nakað uttari royttu á rættini henda fagra dag. MEN merkiliga fuglatómt var á sjó- num. Skjótt vísti seg tó, at har var annað lív. At tað ikki var grind vistu vit beinanvegin. Gittu okkum held- ur til onkran av smærru stórhvalun- um ella bóghvíta kanska. Men horn- ið var so sjáldsama tríhyrnt og ikki so hegt og mjátt sum á bóghvíta, men tá hetta einaferð næstan sjó- leyst kavaði av nýggjum varð gátan loyst. Hetta var brugda, og hartil stór. UM ella hvussu leikur er farin fram millum henda av heimsins størstu hávum og kópin kanska, er ilt at siga, men hvørgin teirra sást aftur. TO, so náðileysur hesin leikur kann hava verið, mugu eisini vit góðtaka hann sum part av tí skaparverki, okkum er unt at liva í, og hóast dap- ur í sjålvum sær, er hann kortini eggjandi váttan um okkurt lív — lív, sum manga aðrastaðni er farið og gloymt. Dimma ivasom politiske Ábyrgdarbiaðstjóri: Krisjan Dahi Fyritaksstjóri: Krisjan Dehi ljósmyndari: Kalmar Lindenskov HVUSSU vit sum menniskju annars hava lagað okkum eftir hesum altíð skiftandi livstreytum er sega, vit bæði kunnu fegnast og iðra okkum um. Men samanstundis ber íkki annað til, enn at seinnu árini mugu hava lært okkum, at alt ikki ber til í longdini. TRONGSTØDAN hjá fiskastovnum okkara, syndarligi standurin, sjó- fuglastovnar okkara, kanska eina- mest svartfuglurin, eru í, og versn- andi umsteðurnar hjá heiðafuglin- um og tí, sum í áum og vøtnum er, tala sítt týðiliga og ávarðandi mál um áneyðirnar fyri framtíðar skyn- semi í øllum lutum. HELST er tað so, at tann náttúru- partur okkara, útlendingar eru harmastir um, er eina frægast fyri tá samanum kemur. Hálvur sigur má tað eisini sigast at vera, at tað á seinasta hvalafundinum í Reykjavík ikki eydnaðist grindaandstødingun- um at fáa grindahvalin inn undir verndargki hjá felagsskapinum. Og er tað so, at grindin, hóast vit ikki hava sæð so nógv til hana í seinast- uni, veruliga er tann stovnur, ið frægast er fyri, kunnu vit ongantíð sleppa rætti okkara til at gagnnýta hann vil skili, sum vit higartil hava gjørt meira og minni. VÁNALIGU støduna hjá fiskastovn- unum, hava vit mest okkum sjálv- fællesskab heldur at vit ongan rætt Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen - um oljuna Dimma er í oddagreinini í gjár álvarsliga í iva, um tað fyri føroyingar man loysa seg at hugsa um olj- una og heldur, at tað fyrst og fremst eru meguleikar- nir fyri føroyskari olju- vinnu, sum nú fáa javnað- arflokkin og aðrar at leggja so nógva orku í at fáa undirgrundina yvir- tikna. M.a. mangt skrivar Dimma: derfor presses der paa at faa Danmark til at indvillige í, at under- grunden i færøske far- vande udgaar af det øvrige dansk-færøske fællesskab og bliver udelukkende færøsk. Den socialdemokratiske beslutning om at afløse det færøsk-danske hjemmestyre med et færøsk selvstyre, tyder paa, at det hidtidige mellem vore øer og Dan- mark ophører, hvor det drejer sig om forøgede muligheder for Færøer- ne til at være alene færøske. Dimma hevur enn ikki skilt, at undirgrundin er okkum eins kær vid sum uttan olju, og at ikki minst javnadarflokkurin hevur ávarað móti ov stør- um vónum til eina fer- oyska oljuvinnu og at henda verður dýr sum ó- lukkan. Eisini hava vit serligar skyldur umhverv- inum viðvíkjandi, skyldur sum kosta hópin av pen- ingi, skal oljuvinna ikki nerva hinar havsins ognir okkara, tann fisk, sum vónandi verður álit okk- ara í framtíðini eisini. Men er tað so, at Dimma ikki heldur okkum eiga svimjandi virðini á foroyskum haveki, skilja vit kanska betur, hví hon hava til undirgrundina. Eysturoyggin og ideologiirnar Í sambandi við russaran, sum herfyri rýmdi undan skiparanum á Vågsfirdi og sum endaði avhopping- ina við at biðja um polit- iskt friðskjól, tekur blaðið afturíaftur nidurstøduna hjá onkrum kendum politikara um tær ymsu ideologiirnar, og sigur: Sosialisma: Tú eigur tvær kýr. Nábúgvin fær aðra. Kommunisma: Tú eigur tvær kýr. Landið fer avstað við báðum og gevur tær mjólkina. Fascisma: Tú eigur tvær kýr. Landið fer av- stað við báðum og selur mjólkina. Nazisma: Tú eigur tvær kýr. Landið fer av- Útgevari: P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiafurin Prent: P/f Pressan 1981 Telefon: um fyri at takka. Somuleiðis partvís hjá sjófuglinum. Ófriðurin og skjót- ingin undir landi upp undir endan av góðu svartfuglatíðini og kanska lut- vist av mannaåvum broyttu fødslu- vidurskiftini i heimasjógvinum mugu vit sjålvi taka åbyrgdina av. Men einki er at ivast i, at sjófuglur okkara ikki er petti frægari fyri til fødi i vetrartilhaldi sinum. MEIRA nútímans landbúnaðurin, húsarhalds- og virkisdálkingin — fyri ikki um at tala alingin, elva dag- liga til áminningar um prisin, náttúra okkara má gjalda fyri tað virksemi og livslag, vit nú einaferð hava valt. ONKUR hevur hildið, mettir eftir tí sjógvurin kann geva og tí jørðin kann bera, át lívsrúmd í veruleikan- um ikki er fyri okkum øllum í Føroy- um — kanska fyri einum tridingi av núverandi fólkatalinum. HELDUR er tað ikki so langt síðan, at ávís stætt saman við embætis- monnum einsamøll gjørdi av, hvor og hvussu mong, ið skuldu hava livsmøguleikar í Føroyum. At hetta so ikki bara var grundað á, hvat ið bar til, men eisini á hvussu nógv ella lítið henda stætt unti ødrum, vita vit eisini, men eins greitt er tað kortini, at markið fyri einum tolulig- um livsgrundarlag fyri okkum øll verður rokkið fyrr ella seinni. stað við báðum og tú verður skotin. Kapitalisma: Tú eigur tvær kýr, selur aðra og keypir ein tarv. Bureaukrati: Tú eigur tvær kýr. Landið fer av- stað við báðum, onnur verður skotin, hin verð- ur væl og virðiliga mjólkað og mjólkin verður stoytt vekk. Livst so spyrst. fyri kilo. Hvørjum vit hava mest Bústaður: Argjavegur 26 At prísurin mangan hevur verið av allari leið, kunnu vit skjótt semjast um og at eingin verðsins mein- ing er í, at henda vera, sum vit fyri útlend- ingum siga ikki verður nýtt handilsliga, skal vera hon, ið kanska best loysir seg at Postadressa: Postsmoga 76 Argir 110 Tórshavn 11829 Telefax: 1720 STØDA okkara bendir å, at hetta i stóran mun er rokkið. Takið verður ti at røkka semju um neyðugu stig- ini til at bøta um hetta sum frægast og ikki minst at fáa staðfest, hvørj- um marki vit øll kunnu liva við, og ikki bara tey, sum í farnu tíðum ikki vóru unt livilíkindi av ngkrum slag. FRAMLEIÐSLA og meirvirking er týðandi partur av hesum stríði, men uttan stórri fyrilit í tí stóra sum smærra fyri hvussu hetta kann níva alumhvørvi okkara, verður endaliga úrslitið kanska ivasamt. MENTAN hava gil, góða ella vána- liga, hvort til sítt brúk og minst av øllum halda vit okkum tørva góða siðvenju tá alt ber til, tá alt bara gongur »framå«, men eftir mong- um at dóma, eru tey enn få, ið viður- kent hava umhvørvismål sum ein hin størsta mentunarspurning, vit hava verið sett upp ímóti í langa tíð. Álvaranum í málinum í huga vildi tað tí verið alt annað enn »mentad«, ikki framyvir at tikið hesi mål í stórri álvara enn higartil. Álvarslig »virdisminking« Prisråd Føroya hevur nú lýst nýggjan há- marksprís fyri grind í handlum til 17 krónur Je Rættast var kanska, at ikki bar til at keypa og selja grind, heldur ikki í stórum til skip- ini, sum í dag er sera góður handil. Men há- marksprísurin upp á tær 17 krónurnar fyri kilo í handlunum er avgjørt ein bati, hóast mong kanska undrast á, at hámarksprísur ikki eisini er ásettur fyri turra sum ræsta av, kann hver einstakur sk 2 við, Í gd Sa turrsaltað meta um. Men greitt er, at A vegin mugu Vik PIK. Mon ér prístirim viðganga, at hent er lýstur fyri grind yvir- veikleikar eru við sjálvt teimum frægastu av hes- um skipanum, meðan aðr- ar eru beinleiðis devul- settar. Dygdin á úrslitin- um er her sum í øllum eðr- um felagsskapi, treytað av, hvussu mikið samfe- lagið og hin einstaki fáa burturúr — tó uttan meir- kostnað fyri ávísar stættir ella einstaklingar. hjá teimum, ið ikki hava atsteður til at fáa ein grindabita, at kunna keypa sær eitt kók í handlinum. Men prísir skulu valdast og semja kann skjótt fá- ast um, at nýggja prísásetingin er stig á leiðini til at »av- kommercialisera« grindina, sum altíð hevur verið ætlanin. hevur má roknast við, at hann er hin sami fyri valla grind«. At tað so fyri mong er ein gáta, hvaðan øll henda handilsgrindin stavar, er annað mál. Neyvan kemur hon frá »vanligu« grindapert- unum. Men nýggi prísurin fer kanska eisini her at hava síni góðu árin. —— A ——