leygardagur 20. juli 1991síða 2

ønd Ljósmyndari Aby-gdarbíaðstjóri Krisjan Dahi Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi Kalmar Lindenskov Blaðfólk Randi Jacobsen - Tórfinn Smith Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard Utgevari P/f Sosialurin Uppseting. P/f Sosiaturin Prent: P/f Pressan 1981 Telefon Rúsdrekka Vit hava nú frætt frá formanninum í víðkaðu rættarnevnd løgtingsins, at nevndarviðgerðin av uppskoti landsstýrisins um broytingar í rús- drekkalógini ikki verður liðug til ólavsoku. Hóast málið var at fáa broytingar- nar lagdar fyri dlavsøkutingid, man neyvan vera nakar skaði í, at hetta kemur seinni. Avísar broytingar vilja vit øll hava — ella í øllum forum eina betri umsit- ing av verandi lóg, og gott tað sama, at tað ikki mest var við atliti til ferðafólkavitjanirnar í summar, at ynskini um so ovurskjóta viðgerð vóru so frammalaga í vár. hevur verið, at vit skulu taka okkum neyðugu stundirnar til at umhugsa frægastu broytingar- nar. Frammi Í hesum kunnu bert øll vera samd, men tíð valdast og loyva vit okkum tí at rokna við, at lidna upp- skotið í ollum forum fyriliggur til dlavsøku um eitt ár. Heldur tað enn okkurt minni fullfiggjad til heystar. Talan er jú kanska um eina låg, sum virka skal eins leingi og verandi rús- drekkalóg, sum annars verður brot- in av høgum sum lágum hvønn ein- Q | 2 j RS så ME Sosigaley ØD” | 4 < Bu LAN“ Dagblaðið og starvssetanir eydnast tjúkri enn vatn. Um tað asta dag — eina lóg fyri føroyingar, eina låg, sum kanska skal ganga ynskjum teirra vitjandi á meti, men bert kanska, tí minkar hetta um inn- lendis semjuna um bestu møguligu skipanina, skal hon sjálvsagt vera fyri føroyingar burturav. Tað er sostatt ikki lívið um at gera, at fáa broytingarnar til Olavsøku ella til jóla, men at vit øll, tá nýggja lógin kemur, virða hana. Uppskot um broytingar hava verið alt ímillum fria sølu og til at varð- veita galdandi lóg og bert síggja til, at hon verður hildin. Men manna millum er ivaleyst fleirtal fyri, at hvorki av hesum skal verða svarið. Innanflokka er neyvan heldur sem- ja i nøkrum flokki um hvussu lógin skal broytast, bert at tað illa fær verið vrri, enn við galdandi lóg, frí sela undantikin. Hesi hevur eingin tingmaður sagt seg vera fyri, hóast onkur kanska er tað. Loyva vit okkum at gita, at trupult verður at fáa semju um at avtaka skamtanina, kundu vit fyri tað fing- ið eina nógv skilabetri skipan, enn- tá um krav aftur gjørdist um at fáa vínið aftur undir skamtanina, tí nóg stóran skamt hevur altíð borið til at samst um. Men hvussu verður og ikki må og > Pedal-Ove og vit landsstýris- BI BER AMu skal einkarsøla við deildum í øllum landsins sýslum setast á stovn. Fæst ikki semja um annað, enn regulert »rusdrekkapass« fyri hvønn føroying yvir loyvda aldurs- markinum, er eisini tað í lagi. Men henda sølutænasta skal vera í lagi, skal vera tipp, topp, kundavinarlig og eins sjålvsøgd sum einhvør onn- ur og bíðing má ikki fyrikoma, uttan í samband við tey mest »exotisku« ynskini og til má brea at fáa eina hálva fløsku ella einar tvær frægari ølir dag um dag, um so skal vera — so leingi skamturin røkkur. Okkurt gistingarhus sær sær stórar inntøkumøguleikar år víninum ser- liga, medan onnur saktans siga seg kunna vera til hetta fyriuttan. Okk- urt letur ti il, at tað ikki man fara at loysa seg at seta fót fyri eini skila- góðari einkarsøluskipan, sum uttan iva fer at minka um henda vanlukku rúsdrekkaspenning, við her og nú at halda so fast við vin- og brenni- vínsloyvini til gistingarhús, mat- stovur og onnur hugsandi útskeink- ingarstød. Hvørji tey eru, sum i hesum tidum fara å matstovur og gistingarhus at »hugna sær« ella doyva svongdina, vita vit ikki rættuliga, men geva teimum rætt, sum siga, at eingin verðsins meining er í at gera eina lóg um rúsdrekkanjótan á etingar- Herfyri hendi nakað tað sama. Her ákærdi fútin fyrrverandi stjór- Bústaður: Argjavegur 26 Oyggjarnar Broytingin í ferðsluni av eystara havnarlag- num í Havn og niðan í J. Broncksgøtu og til vegin við Strond hevur Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: stødum, sum åleggur kundunum at keypa sær annað, enn tað tey komu til — at fáa sær ein lítlan. Vit, sum kenna henda nógv umrød- da Palleba, vita, at dagsins føroy- sku pallebaar ikki verða teir, sum meguleika hava fyri bæði at eta og drekka á stásiligum matstovum. Vit vita sjálvsagt eisini, at vit í Før- oyum hava „ymsar stættir« og at tað bara gerst enn »ymiskari«, hvussu nógv fólk hevur eftir til dag- dvølju og hugna á støðum, sum tal- an her er um, men halda sanniliga, at vit við nýggjari lóg, sum fram- vegis verður nýtsluavmarkandi, ikki áttu at fingið okkum til so opin lýst at viðurkent, henda stættar mun og nytt hann sum undanførslu fyri kanska ikki at fingið frægstu møguligu lóg fyri føroyingar allar. lvaleyst eru enn nógvir óloystir spurningar hjá nevndini at taka støðu til, og tað frægasta, vit kunnu gera, er tí at geva henni neyðugu stundirnar til at viðgera málið út í æsir og ikki minst, ynskja henni góða eydnu við arbeiðinum. 12. juli tá mesta arbeiðið er gjørt, er av, flýtur skjótt alt í svartari asfaltsevju. Ljósir veggir og gyrð- ingar eins og snøggir grótgarðar og grønir Uttan víðari grundgeving- ar ella endamål annad, enn at seta landsstyriskonuna Maritu Petersen i ringt ljós, fær Dagblaðið í gjár eina heila forsíðu burtur- úr, at ein »skyldmadur« hennara hevur vágað sær at sekt eitt fulltrúastarv í landsumsitingini. Blaðið skrivar, at Tað lóðar at tá landsstýrið skuldi seta, visti tað seg at nummar try innstillad var næsti skyldmadur Maritu Pet- ersen landsstyriskvin- nu. Vit vita ikki enn, hvat úrslitið verður Men tað ljóðar, at hurð- arnar ganga hart í Tinganesi í letuni um hesa starvssetan. Tað sosialistiska >breðra- blóðið< er sum vera man kvinnuni at trumfa sín Oyggjatíðindi skriva í skyldmann fram um gjár um syndarligu lagnu- nummar eitt og tvey na hjá Pedal-Ova, sum innstillaða, vita vit ikki fyri vist. Dagblaðið royndi at spyrja seg fyri Men orsakað av summarfrn hjá stórum tali av fólki í fyrisiting- ini frættu vit einki, áðr- enn blaðið fór til prent- ingar í gjárkvoldið. Nei, blaðið veit kortini einki fyri vist, men gevur okkum fatan av, at lands- stýriskonan fer at »trysta« skyldmannin í starvið. Endamálið er tað sama sum altíð, at ræða hampa- fólk frá at sekja almenn størv og beinleiðis niður- gera alt almenna umsit- ingarliga starvsfólk okk- ara. ivaleyst var ósekur, hóast demdur 9 ára fongsul og sigur, at eisini føroyska rættarskipanin man hava fleiri Pedal-Ovar á samvit- skuni. Blaðið nevnir m.a. Evnaveika unglingin, ið skuldsettur varð fyri at seta eld á Timburhandilin á Hálsi í Havn og hund- dálkaða stjóran á Menn- ingargrunninum, og sigur Men tíbetur fekk hes- in evnaveiki ein góðan sakforara at verja seg. Og tá so hampafólk við tankaganginum á rett- um stað sótu sum nevn- ingar, ja, so var ikki annað at gera hjá futa- num enn at bíta í grasið. Í dag ivast vit ikki í at tann evnaveiki skuldi domast fyri at finna ein syndabukk. an á Menningargrunni- num fyri mutur. Og tá alt kom til alt, so var einki hald í skuldseting- unum. Í hvussu so er var fútin púra nakin fyri progvir. Og hann sakk djúpt, tå nevndarlimirnir í Menningargrunninum fult og heilt studladu åkærda, sum dømarin eisini frikendi. Kunnu vit ikki lita å rættartrygdina, verður tað ein galin endi. Stórt sætt kunnu vit gera tað, men óhugnalig dømi sum hesi, áttu ikki at fyrikom- ið — fyri ikki at tala um politisk misnytsla av ákæruvaldinum, sum í sakini móti nú fríkenda stjóra Menningargrunn- sins. avgjørt broytt umhvervið til tað betra. Hvussu lætt tað verður at fara um hesar "oyggjar" við stórum bingjubilum og trailar- um, er ilt at siga - vit vóna tað besta. Men hugaligari er økid tó nú at síggja enn tann vit- leysa stóra asfaltoyða, har fyrr var. Vit fegnast um alt, ið gjørt verður fyri at fridka um bý og land og strkjast í trúnni um, at tað kortini ikki er so forgjørt at búgva her, hverja ferð broytingar sum hesar hjálpa okkum at skilja, at enn kann nógv gerast fyri at gera altsamalt hugaligari. Men ofta er gleðin Stokkut, tí tá summarið, grasteigar - alt útklínt í mest heilsuringa lorti, ein kann hugsa sær. Nevnda arbeiði er kanska ikki nakað und- ur í sær sjálvum. Okkurt kundi kanska verið gjørt burturúr við heilt lágum vøkstri eisini, og man hetta ikki verða gjørt av hesum somu vánaligu royndum. Vit kunnu ti bert mæla fólki til at njóta niðankoyringina av Eystaru bryggju beinan- vegin, tí við føroyska píkaóskilinum, sum stendur fyri, ganga bert fáir heystdagar, til hetta verður sama lortasugga, sum restin av nógv píkaplágaða høvuds- staði okkara, so skjótt summarið er farið.