mikudagur 24. juli 1991síða 8

Síða 8 tíðindablaðið Bygdaklandur Býtt bygdaklandur birtir ofta óneyðugan ófrið ímill- um menniskju og kostar ofta kommunukassanum óneyðugar krónur. Bygda- klandur finst í øllum bygdum, tó í nekrum bygdum tyduligari enn aðrastaðni. Alt tað eg kann minnast hava fólkini verið býtt sundur í nes- menn og heimaramenn og sjálvandi sandvik sjingar, sum eru vid i kommununi, men er ein bygd fyri seg. Tad, sum skilir nes- og heimaramenn, er eitt óbygt eki og tað tekur uml. ein hálvan tíma at ganga ímillum. Ja, og sjálvandi bingjurnar, tær liggja akkurát á markin- um, tó Nes megin. Eg havi satt at siga ong- antíð vitað, hvar eg havi hoyrt heima í sundurbýt- ingini og av góðum grund- um. Barnaheimið hjá mammu míni er heiman- fyri og barnaneimið hjá Maud Næs skrivar: Vit prenta i dag seinasta partin av greinarødini um Hvalba. Tað er Maud Næs, sum skrivar. Myndirnar hevur Hildur Fjørdai tikið. pápa mínum er í Nesi, og í dag eiga vit bæði húsini. Eg havi búð barnaárini heimanfyri og ungdóms- árini í Nesi. Gingið í skúla heimanfyri og staðið í handlinum hjá okkum í Nesi. Ná, hvar hoyrir man so heima! Eg var í 5'åra í fína klubba á Tveroyri nú ein dagin. Visti onki um, at fimmarin var eitt friðað stað, har menn skuldu kunna njóta mannliga samveru í frið uttan at bliva forstýraðir av tí veikara kyninum. Ná, teir tóku álíkavæl væl ímóti mær, vóru bæði blíðir og stuttligir. Tað eg ætlaði at siga við hesi lítlu søgu um fína klubba á Tvøroyri var: har sótu kirkjufólk, breður, fólkafloksmenn, javnaðarmenn, tjóðveldis- menn osfr. Teir sótu sam- an, hugnaðu sær, hevdu tað stuttligt, skemtaðust og stungu hvenn annan við hvert, men tað var uppa ein stuttligan mata. Við eðrum orðum, har var ein góður stemningur. (Og tað var ikki bara løgurin, sum gjørdi sitt). Í Hvalba er tað bert eitt tiltak, ið kann savna øll óansæð politiskan ella religiesan lit og har altíð er góður stemningur og tað er jólatræið í Royn- høllini, eitt flott tiltak. Tað er ongin grund til at hava agg hver móti eðr- um, tí man hevur ymiskar uppfatanir av, hvat er best fyri ein sjálvan, hóast alt. Tá alt kemur til alt, er tað bara ein Gud og hvat politikki viðvíkur áttu øll at verið samd um, bert at gjørt tað, sum er bygdini at gagni, og tað skuldi ikki verið so trupult, tí hon er ikki so stór Sandvág í Nesi nniskju hava altíð sett seg upp hver móti eðrum fyri at kanna, hver sterk- ast er. Eitt er, at menn- iskju seta seg upp móti menniskjum. Men — hver billar man sær inn man er, tá man setir seg upp móti Várharra sjálvum, At- lantshavinum og náttúru- kreftunum. Ein á hevur runnið síð- an Feroyar reistust úr havi úr Tjógvavatni igjøgnum sandin út í At- lantshav. Áin hevur altíð funnið sína egnu leið, sum ein sjálvfylgja er. Fyri tveimum árum síð- ani avgjørdi bygdaráðið, at áin skuldi ikki longur renna, sum hon nú eina- ferð sjálv fann tað fyri gott, men at hon skuldi renna í einari beinari kanal frá Tjógvavatni og til Atlantshavið. Síðan hevur bygdaráðið goldið tímalenir til menn, ið hava grivið í sand. Sjálvt í bíbliuni, sum er so gomul, stendur (forrestin mítt konfirmatiónsvers): »Ikki skal man byggja á sandbotn, men hellu- botn«. Teir hava grivid og grivið, men einki hevur hjálpt, tí áin rennur, sum hon vil. Onkur tók so til orða um kanalina, at sjálvt ikki molbúgvar vóru so býttir. Ná, projektið kanalin í Nesi er avblást, tí tað ber ikki til. Hvussu nógvar tímalen- ir tað hevur kostað, fekk eg ikki at vita, sjálvt um eg spurdi hægsta instans í bygdaráðnum. Náttúran vann á gal- skapinum hesaferð. Eg spurdi bygdaráðs- formannin: — Hvussu ber tað til at fara undir eitt tílíkt ørvitisprojekt, sum at grava gjøgnum sand? — Tí tá tað er eystanætt Nr. 138 — 24. juli 1991 Myndir av Hvalba og Nesi. Byrgingarnar síggjast báðu megin. og harður streymur, er flóðin so stór, at sandurin liggur undir og flóðin kemur heilt niðan á vegin. — Hví halda tit nú upp- at at grava sandin? — Tí sandurin hevur bara flutt seg uppaftur meira. Hundurin liggur neyvan grivin í sandinum ella kanalini, men tað kunnu onnur greiða frá, ið betri innlit hava í, hvar hann liggur grivin. Nesmenn hava í ellum ferum fingið eina ordiliga Costa del Sol og hon er í hvussu so er ikki skapt av Gudi men menniskjum. Sandurin í Nesi er ikki skaptur av Gudi — men menniskjum og klandri. SS Å p: