hósdagur 25. juli 1991síða 7

Nr. 139 — 25. juli 1991 Gevið ikki útróðrinum mønustingin Eingin orsøk er at speireka utr6durin i Havn. Tað kundi verið, at hann aftur gerst eitt munagott ískoyti til mong húsarhald og kommunukassan við. Tí eigur kommun- an at skapa neyðugu fortreytirnar beinan- vegin. Tað er bert undanforsla at siga, at eingin fígging er, skrivar Tórfinn Smith, býráðslimur og limur í Havnanevndini í eini viðmerking til, at Bacalao nú fer at taka egningarskúrarnar niður. Teir ikki serliga snotuligu, men kortini nýtiligu egn- ingarskúrarnir á Vestaru Bryggju í Havn, verða tiknir niður um eina viku ella so. Hetta hevur Baca- lao, sum eitur skúrarnar, avgjørt. Við hesum er eitt, í hvussu er fyribils, punkt- um sett fyri útróðrinum í Havn. Ikki eitt ilt orð um Bacalao fyri avgerð teirra, tí skúrarnir ikki bert skemma umhvervið kring matveruvirkið, men teir beta heldur ikki um rein- leikan og harvið umdemi hjá einum virki, sum hes- um. Veruligu ábyrgdina av, at hesin parturin — um enn lítil í letuni — av vinnulívinum í býnum nú fær menustingin eigur Tórshavnar Býráð, ella Havnanevndin, sum skal eitast at vera myndugleik- in hjá Tórshavnar Havn. Havnalag er gjørt vestan- fyri, men egningarskúrar eru eingir komnir enn, hóast ætlanin fyri langari tíð er samtykt, arbeiðið er boðið út og tilboðini inn- komin. Sambært Hegna Mohr, býráðsskrivara, í Sosialinum í gjár er eingin fígging. Bert undanførsla Undanførslurnar kunnu vera so mangar. Í hesum føri, at eingin fígging er til ætlanina. Kommunukass- in er í prinsippinum ikki annað enn eitt vanligt húsarhald, har ein ávís negd av krónum er tek. Uppgávan hjá politikar- unum er at prioritera. Gera av, hvat pengarnir skulu nýtast til. Nú at pá- standa, at kommunan ikki er fer fyri at fíggja egning- arætlanina við einum tveimum milliónum sam- anborið við t.d. havnalag á Sundi fyri 50 milliónir og tiltakið at flyta ein part av Glyvursnesi yvir á Skansaboðarnar fyri væl yvir 100 milliónir, er sjálv- andi einki annað enn und- anfersla. Leggur einki í útróðurin „Alt ber til sum Tróndur vil«, verður sagt. Nakað er um tað. Men er eingin vilji, er heldur eingin veg- ur. Hetta kemur eisini týðuliga til sjóndar í Sosialinum í gjár, har bý- ráðsskrivarin, sum annars skuldi staðið Tórshavnar Havn ógvuliga nær, til- einkisger útróðurin í Havn. Har sigur hann, at í fjør avreiddu teir 16 línubátar- nir bert 273 tons. Hann sigur eisini, at bert á tveimum av bátunum liva manningarnar burturav av útróðri, og hann leggur afturat, at meginparturin av monnunum hoyrir heima á Argjum. Býráðs- skrivarin leggur afturat, sum tann hampamaður hann er, at hetta er tó ikki at skilja soleiðis, at Havn- in hevur nakað ímóti argjamonnum. Skapa fortreytir Vit hava í dag 50 millióna- havnina á Sundi og eingin veit hvat hon skal brúkast til. Vit hava somuleiðis 100 millióna havnina liggjandi á Skansaboðun- um, sum higartil bert hev- ur verið brúkt sum seiða- bergsmoli. (Heimsins dýr- asti). Og nú hava vit eitt nýtt havnalag liggjandi á Viðarnesi, sum vit hóast alt vita hvat vit skulu brúka til. Men nú hava vit ikki ráð til at seta nakrar skúrar upp. Ein legin prioritering. Heldur enn at tileinkis- gjørt teir, sum heilt ella partvíst reka útróður í Havn, átti kommunan at veitt eina hjálpandi hond. Tað kundi komið tann tíð, tá útróðurin aftur mennir seg, og verður eitt muna- gott íkast hjá mangari fa- milju — og fyri alt tað kommunukassan við. Almennu arbeiðspláss- ini fækkast. Serliga í Havn. Hvat var meira natúrligt enn at kommun- an gekk á odda og skapti fortreytir fyri produktiv- ari vinnu í hevuðsstað- num, sum vit ikki hava ovmikið av frammanund- an. Lat okkum heldur fáa tey 273 tonsini upp á land í Havn — heldur enn einki í tons. Bera vit okkum rætt at, verða hesi helst fleiri framyvir. Síða 7 Tórfinn Smith, býráðs limur og limur í Havna- neundini, heldur onga orsek vera at speireka útróðurin í Havn Fyri knapt tveimum árum síðani syrgdi bygdaráðið í Hvalba fyri at gera bingjupláss fyri at sleppa av við pappír og skrambul frá húskjum her úr sókn- ini. Hvalbingar og aðrir føroyingar leggja lítið í okkara vekru náttúru her i Feroyum. Úti í Klovan- um, sum plássið eitur, ið er ímillum Stokkarnar og gamla prestabein, eru so bingjurnar settar upp. Tað var legið, at yvirfrið- ingarnevndin gav sóknar- stýrinum loyvi at gera ruskpláss har. Bingjurnar skuldu staðið úti við gamla sparikassan úti á ????garði og ikki úti í tí vakra plássinum úti í Klovanum. Tað er ein stór skomm fyri bygdaráðið, at lata fólk ganga so fúlt um plássið, har pappír og allur lortur liggur og rekst um geilarnar. Tað er syndarligt at vita sær til, at bygdaráðið gev- ur loyvi til fólk at byggja hús á tí vakra bønum, ið er í Hvalba, so má man spyrja, hvat nyttar tað so við at tykur gjerdu ein nýggjan bygdarplan til at ekspropiera til nýggj grundstykki, tá ið tykur lata fólk leggja tann vakra bein undir í betongmúr- um, gerðum og asfalti. Tað er syndarligt at vita sær til, at tað, ið teir gomlu legdu rygg til, verður alt oyðilagt av hes- um ættarliðinum, ið nú kemur til. Fyri knapt 3 árum síð- ani, tá:íð ódnarstormarnir Lesarabrøv vóru, brotnaðu fleiri el- streyrar og linjur slitnaðu. Tit skuldu syrgt fyri at linjurnar og pelarnir blivu uppsett aftur. Men so er ikki. Hví syrgir bygdaráðið ikki fyri at fáa getuljósini at lýsa aftur og helst út í Nes. Tað er vandamikið at ganga ella súkkla í myrkri, ein kann enntá renna á fólk, sum eru til gongu, ella renna saman á súkklu. Hvussu ber tað til, at bygdaráðið í Hvalba og býráðið á Tveroyri ikki syrgja fyri at lata nakrar mans frá báðum plássum fara á fjellini á hverjum sumri at laga varðarnar upp aftur, ið eru dotnir niður ímillum Hvalba og Trongisvág? Tað er ein stór skomm fyri tykkum, og ikki at gloyma varðar- nar til Sandvíkar. Hví syrgir bygdaráðið ikki fyri at gera getuna í stand í Káragjógv, tað er ein stór skomm, at tað, ið okkara gomlu forfedrar Tit ringja Ruskplássið úti í Klovanum legdu lunnar undir skal fara í seguna sum alt ann- að. Hví syrgja tit ikki fyri at asfaltera vegin vestur á Fiskieiði og somuleiðis vegin líka á tamp vestur í Heiðatreðna. Tað er elend- igt av bygdaráðnum, at útlendingar, ið nógvir koma til Hvalbiar um sumrarnar, skulu koyra sum ígjegnum eina urð. Og tann vakri sandurin her í bygdini. Hví letur bygdaráðið ikki menn reinsað sandin einar tvær ferðir um árið? Tað syrgdi Niclas Jensen, sáli, altíð fyri, tá hann var bygda- ráðsformaður her í Hvalba. Sandurin er ikki reinsaður í eini seks ár. Skaldið sigur: Tit sum í fjøru fóru at skera tara har, og taraleypin bóru langt inn um hagagarð. Tit sum við haka gingu og gjørdu hesar heiðar til gróðrarbúnar teigar, tit bygdu hetta land. Ein Hvalbingur — vit skriva (2) Ringið telefon 118 20 ....-.—.