fríggjadagur 26. juli 1991síða 2
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Dounreay ikki
avreitt enn
TAÐ vóru góð tíðindi fyri før-
oyingar og mong onnur her í
Norðuratlantshavi, tá bretar
gjørdu av ikki at brúka Doun-
reay í Norðurskotlandi til
kjarnorkukgst, soleiðis sum
tað annars hevur verið ætlan-
in leingi.
BRETAR hava heldur valt eitt
annað pláss í Bretlandi, Sella-
field, sum liggur meira syðri
og út til Írska havið, til kjarn-
orkugoymslu. Men harvið er
ikki sagt, at Dounreay er farið
í gloymibókina. Avgerðin hjá
bretum snýr seg nevniliga í
fyrstu atløgu bert um at
goyma tað lág- og medal-
aktiva kjarnorkuburturkastið
undir jørå nærhendis Sella-
field. Einki verður sagt um
tað háaktiva og vandamikla
kjarnorkuburturkastið, sum
endurvinning skal fáast burt-
Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tårfinn Smith -
Hilmar Jan H - Jústínus Eið ;
ur úr. Hetta kann, siga keldur,
væl enda í Dounreay, tá av-
tornar.
ORSØKIN til at Sellafield skal
taka iméti umrødda kjarn-
orkuburturkasti er tann ein-
falda, at 60% av hesum burt-
urkastinum i Bretlandi, just
kemur frå verkinum i Sella-
field. T.v.s. at neydugt verdur
ikki at flyta hetta burturkast
longu leidina til Dounreay.
TAD er helst ikki rætt at siga,
at tað vóru góð tíðindi, sum
frættust úr Bretlandi, tá Sella-
field varð valt fram um Doun-
reay hesaferð. Tí ring tíðindi
eru tað eisini, at júst Sella-
fieldøkid, sum hevur stóran
ampa av kjarnorkuverkinum
har, nú skal gerast miðstøð
fyri goymslu av burturkasti úr
øllum Bretlandi og møguliga
aðrastaðni frá eisini. Tað hev-
ur leingi verið almannakunn-
ugt, at Írska havið er nógv
dálkað av Sellafield og nú
Útgevari: P/f Sosialurin
Uppseting: Pt Sosialurin
Prent: Pt Pressan 1981
økid verður miðdepil fyri
burturkast verður hetta neyv-
an betri.
SPURNINGURIN er nú, hvat
bretar ætla at brúka Doun-
reayverkið til! Man tað veru-
liga fara at enda við, at tað
sera vandamikla, håaktiva
kjarnorkuburturkastið til end-
urvinningar endar i Doun-
reay! Hetta var ein av spurn-
ingunum, sum vórðu settir
fram í norska útvarpinum nú
um dagarnar, tá teir vidgjørdu
støðuna. Norðmenn hava
eins og føroyingar og het-
lendingar harðliga mótmælt
ætlanunum at gera Dounreay
til ein kjarnorkukøst. Norð-
menn eru eins og føroyingar
fegnir um, at Dounreay ikki
er valt ut til at goyma og
endurvinna alt hetta vanda-
mikla burturkastid. Men teir
mótmæla tó eisini ætlanini at
brúka Sellafield til goymslu, tí
dålking, sum fer út í Írska
havid, visa visindaligar kann-
Bústaður: årgjavegur 26
Tetefon:
Oljuvinna
ella ikki
- Postadressa: Postsmoga 75
110 Tórshavn
44720
Argir
11820 Telefax:
ingar, endar eisini við Noregs
strendur og er staðfest so
langt norðuri sum í Barents-
havinum. T.v.s. radioaktiv
evni.
VIT eiga framvegis at vísa
hesum máli ans og fylgja væl
við, hvat fer at henda. Enn er
Dounreay ikki avreitt. Tað
kann hugsast, at tað fer at
verða brúkt til framleiðslu
burtur úr tí mest vandamikla
kjarnorkuburturkastinum, og
skal hetta koma úr øllum
heiminum, tá er Dounreay
framhaldandi tann hóttan
móti okkara livsgrundarlagi,
sum vit leingi hava víst á. Nú
fáa vit at síggja.
Tað er einki at siga
til, at mangur feroy-
ingur er vorðin er-
kymlaður av hesum,
um sosigaley
FFFA-blaðið
langar út eftir
javnaðarflokkinum
Í oddagrein í blaðnum hjá
Feroya Fiskimannafelag og
Feroya Arbeiðarafelag,
sum júst er útkomið, langar
formaurin í Fiskimannafe-
lagnum út eftir sitandi
landsstýri og serliga javn-
aðarflokkinum í tess við-
ferð av fakfelogunum.
Hann skrivar, at meðan
gott samarbeiði leingi hev-
ur verið millum javnaðar-
flokkin og fakfelagið hjá
fiskimonnum, so er nú veft
í holuni. Sum eitt skot hev-
ur javnaðarflokkurin nú
kvett alt samband við fak-
felagsfólk, og flokkurin
hevur yvirtikið ta steðu til
fakfeløgini, sum fólkaflokk-
urin og Óli Breckmann
standa fyri. Sama er gald-
andi fyri tjóðveldisflokkin,
skrivar Óli Jacobsen í
FFFA-blaðnum, og hann
heldur fram:
Tað er lætt at semjast
14 8 4 á
um, at illa er stýrt hesi
seinastu árini, og allir
flokkar hava ábyrgd
Men nú tykist sum um
felogini í fiskivinnuni
skulu hava skyldina fyri,
at t.d. studningstørvurin
gjørdist so stórur. »Vis-
indaliga« verður prógu-
að, at orsekin til hetta 0-
skil er tann leiklutur,
sum felogini, og helst
FF, hava havt í studn-
ingsnevnd og råfiska-
nevnd. »Loysnin« er so
at utihysa feløgini frå all-
art åvirkan. So sleppa
poiitikararnir.
Tað, sum tó må sigast
at vera eitt stórt vónbrot
— um tað ikki er láturligt
at tosa um vónbrot í poli-
tikki — er, at Javnaðar-
flokkurin er fallin í hesa
fellu og at hann enntá
fremur lógarbrot fyri at
forða felogunum í at fáa
tað sindrið av ávirkan
tey eiga eftir. Tí í hvussu
so er Javnaðarflokkurin,
og ikki minst Atli Dam,
veit, at tað er beinleiðis
falsan, sum verður nýtt
móti felogunum. ;
4 rr,
»
Men undirritadi ætlar
ikki at vinnufelogini
skulu nýtast sum synda-
bukkar. Sjálvur havi eg í
20 ár livað upp at politik-
arum, og eg veit hvat ið
er hent. Javnaðarflokkur-
in í landsstýrinum hevur
samtykt, at fakfelogini
skulu tigast í hel Hóast
bæði eg, og onnur fakfe-
lagsfólk við tilknýti til
Javnaðarflokkin, ferð eft-
ir ferð, bæði alment og
beinleiðis til flokkin,
hava reist spurningar,
sum vit meta okkum
hava krav uppá at fáa
eina frágreiðing um, er
bert tsakøld
flokkinum.
Men at tiga okkum í
hel fer ikki at eydnast.
Tað stendur Javnaðar-
flokkinum frítt at úti-
hýsa teimum fakfelags-
fólkum, sum hava stuðl-
að teimum. Men hetta fer
so ikki at standa í togn.
togn frá
Tað er stórt spell, at tað
er komið vátt í reiðrið mill-
um javnaðarflokkin og
sterstu fakfelog okkara.
$)44
SNAR FÓR
+ h * i
Hesi åttu heilt nåtturliga at
drigid eina og somu linu i
flestu målum. Vit skulu
ikki her útgreina ta 6
semjan og misnegdin
snúgva seg um, nú tað hev-
ur verið so væl lýst frá for-
manninum í FF. Hann
ynskir ein almennan dialog
við javnaðarflokkin, men er
ónegdur við, at javnaðar-
flokkurin bara royndir at
tiga stríðsmálini í hel. Tað
fer hann so ikki at sleppa
við, sigur hann. Tað skal
vera vón okkara, at javn-
aðarflokkurin vísir for-
manninum í hesum stóra
fakfelag so mikið av virðing
og sóma, at hann fær svar
uppá sínar spurningar. Ein
dialogur hevur týdning fyri
allar partar, og kann hann
vera við til at slætta sjógv-
in og rætta uppaftur tað,
sum er farið, so kunnu vit
bert fegnast. Báðir partar
hava so sanniliga brúk fyri
hverjum eðrum nú og í
framtíðini, ti hava vit ikki
ráð til, at flokkurin og fak-
felog ganga hver sína leið.
Í gjár var áhugaverd
grein í bløðunum um
stóran bretskan olju-
boripall, sum liggur
bert 70 fjórðingar úr
Akrabyrgi og ger
royndarboringar á
djúpum vatni. Tað,
sum er undrunarvert í
hesum máli, er, at vit
fáa so lítið at vita, um
hvat veruliga fyriferst
rundan um okkum og
fyri tað inni á okkara
egna eki. Eru bretar
longu komnir eftir, at
Feroyar flóta á ríkum
oljukeldum, ella vita
teir als einki um
hetta! At teir senda
ein av heimsins best
utgjørdu oljupallum til
leiðirnar kring Feroy-
ar at bora bendir á, at
her vita teir meira,
enn vit enn duga at í-
mynda okkum. Og
hvat hendir so, tá tað
kemur fram, at olja
finst í havbotninum
kring Feroyar! Hver
er tá okkara støda,
hvat siga danir og
hvat siga altjóða lógir
um rættin til undir-
grundina? Her eru
mong spurnartekin.
bæði fólk, sum halda,
at olja kann vera okk-
ara bjarging og tey,
sum halda, at hon
verður endaligi menu-
stingurin fyri lítla
oyggjalandið Feroyar.
Tað er at vóna, at
okkara myndugleikar
eru á vakt og fylgja
við ellum, sum hendir
á økinum. Vit mugu
hava rætt til alla
vitan, sum snýr seg
um okkara egnu undir-
grund, og hesa vitan
eiga vit eisini at fáa
frá dønum, um teir
sita inni við henni.
Tað ringasta, sum
kann henda, er at vit
sita heilt ófyrireikaðir
til eitt komandi olju-
ævintýr, sum vit onga
ávirkan fáa á, men
bara verða noyddir til
at fylgja teimum
stóru, antin hesir so
eru í Bretlandi, Dan-
mark ella aðrastaðni.
Myndirnar, sum
tiknar vóru frá Teist-
anum, eiga at minna
okkum á, at kring
okkum fyrigongur
meira, enn vit veruliga
geva okkum far um.