týsdagur 6. august 1991síða 2
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Samvinna í
tinginum
ÚTVARPIÐ hevur hesar sein-
astu dagarnar gjørt ikki so lít-
ið burtur úr réðu løgmans á
ólavsgku. Fyrst varð samrøda
við løgmann sjálvan um inni-
haldið i røduni og í eini seinni
sending hevði útvarpsmaður-
in fingið fatur á nøkrum av
oddafólkunum í trimum av
andstøduflokkunum.
EIN av spurningunum, sum
varð > vidgjørdur rættiliga
gjølla i hesum samrødum, er
arbeidi innan tinggått og so
uttanfyri. Løgmadur beyð i
Olavsøkurødu sini til fjøltått-
ada samvinnu i tinginum —
tvørtur um floksmark.
HAVANDI i huga ta sjålvs-
nøgd, sum oftani eyðkennir
sterkar samgongur, ið halda
seg hava nóg mikið í sær
sjálvum og havandi í huga ta
gongd, sum seinastu 30-40 ár-
ini hevur eyðkent føroyska
parlamentarismu, hetta at
veruligu avgerðirnar ofta
verða tiknar uttantings á
samgongufundum heldur enn
í tingsalinum, beyð løgmadur
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Miller
Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi
Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov
Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith -
Dagny Joensen - Olavur W. Høgnesen -
Hilmar Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard
Utgevari: P/t Sosialurin
Uppseting: Pf Sosialurin
Prent: P'/f Pressan 1981
Bústaður: Argjavegur 26
Telefon
Postadressa: Postsmoga 78
110 Tórshavn
44720
Argir
11820
Telefax:
øllum flokkum i tinginum til
samarbeidi. Hann visti å, at
hetta setir krøv til bådar sidur
i salinum, at politisku hug-
sjónirnar ikki altíð verða
vundnar so í húnar hátt, at
tær læsa fyri veruleikanærum
samarbeiði um skilagóðar
loysnir. At medvirka og taka
avgerðir er meira hugaligt
enn at standa úti og líta á,
hetta hava flestu tingmenn
havt høvi at sanna, segði løg-
maður m.a.
HETTA vóru orð, sum umboð-
ini fyri andstøduna í samrødu
við útvarpið kundu góðtaka.
Umboðið fyri sjálvstýris-
flokkin legði sera stóran dent
á júst hetta. Tingkvinnan helt
nevniliga, at júst hetta, at
máliin verða lidugtvidgjørd í
nevndum, í landsstýrinum og
ofta av embætismonnunum
— uttan um tingið — er nak-
að, sum er við til at taka
grundarlagið undan okkara
demokratii. Hon helt, at ting-
ið er tað forum, har øll mål,
stór sum smá, eiga at verða
vidgjørd og ikki bara ekspe-
derað eftir lidna viðgerð utt-
anfyri tinggátt.
HETTA er so satt, sum tað er
sagt. Vit hava alt ov mong
dómi um, at okkara fólka-
valda ting ikki fær høvi at við-
gera — alment — stór álvars-
mål, sum viðvíkja okkum øll-
um í hesum samfelagnum.
Endamálið við tinginum er tå
eisini nettupp at tryggja, at
málini fáa eina breiða, sakliga
og grundleggjandi viðgerð,
áðrenn tey verða lógarfest og
harvið koma at galda fyri
okkum øll. Dømi eru eisini
um, at stórmál verða skund-
að gjøgnum tingið, og oftani
er skotbráið, tingmenn hava
fingið at seta seg inn í tey, so
stutt, at tann grundleggjandi
og breiða viðgerðin verður av
ongum.
HÓAST umboðini fyri and-
støðuna høvdu nógvar atfinn-
ingar at løgmanni og rødu
hansara á ólavsgku, so var tó
semja um júst hetta málið: at
fáa tingið at virka eftir ætlan
og at fáa samarbeiði tvørtur
um floksmark. Nú fáa vit so
at síggja, hvat spyrst burtur
úr. Tað er heldur einki ivi um,
at við sínum tepra meiriluta
uppá ein tingmann, hevur
samgongan heldur ikki so
nógv í at velja. Í so máta kann
ein siga, at ein tepur sam-
gonga tænir demokratinum
betur enn ein alt ov sterk
samgonga. Nevniliga tí at
hon tá verður noydd til at
lurta eftir andstøduni og geva
uppskotum og viðmerking-
um hennara ans, um so er, at
hon ynskir at fáa stuðul frá
andstøduni í málum, har sam-
gongan ikki fær fleirtal mill-
um sínar egnu. Slík mál
kunnu vera komandi rús-
drekkamålid, har tingmenn
atkvøda tvørtur um floks-
mark og ikki eftir um teir sita
i andstødu ella i samgongu.
Tad målid verdur kanska eitt
av teimum fyrstu, sum verður
samtykt av bæði samgongu-
og andstødutingmonnum og
sum tí fer at vera fyrsta
royndin at gera orðini um
samvinnu til veruleika.
OG er tað so, at samgongan
eitt nú í hesum málinum
ynskir sær hjálp frá andstød-
uni — og fer at fáa hana — so
pliktar tað eisini samgonguna
at geva andstøduni stórri
gætur í framtíðini — og góðu
móttgkuni av hesum tilboði
frå andstødusidu — eru á veg
fram móti eini nýggjari og
meira bjartari tíð, hvat okkara
demokratii viðvíkur.
Dimma og log-
mansrødan
Sum vera man verður
nógv gjert burtur úr reðu
legmans á ólavseku í fjøl-
miðlunum. Hóast sam-
gongublað kundi Dag-
blaðið ikki bara sær at
koma við eini útspillandi
oddagrein móti legmanni.
Har varð ikki annað vænt-
andi, tí tingmaðurin og
blaðstjórin á D.B. hevur
fingið sær sum livibreyð
at seta kílar í allastaðni,
har hann er við í einum
samarbeiði. Lat tað fara.
Dimmalættingin finst
sum andsteðublað at reð-
uni í oddagrein leygardag-
in, har blaðið undir yvir-
skriftini >Uholdbart livs-
syn< heldur tónalagið í
legmansreðuni vera í so
bjartskygt. Blaðið skriv-
ar:
Det er en optimistisk
tone, der er anlagt í lag-
mandens olaitale hvad
angár udsigterne for
landskassens indtægts-
muligheder i sidste
halvdel af indeværende
år, sammenlignet med
det forløbne halvår,
hvor det offentliges
skatte- og toldindtægt-
er har været over ét
hundrede millioner
kroner mindre end for-
ventet og budgetteret
på finanslagtingsloven.
Optimismen synes at
bero på landsstyrets
vurdering af, at de
resterende måneder af
året vil vise sig at blive
over forventning på
grund af en aktivitets-
forøgelse i sådan grad,
at der næsten bliver
overensstemmelse mell-
em kalkulerede og reelle
indtægter for lands-
kassen, nár áret er slut.
Hvad der fár lands-
styret til at se sá lyst pá
tingene. ligger skjult for
de fleste, da der fra
landsstyrepartiernes
side ikke ses at være
fremkommet nævne-
værdigt, der berettiger
til en sådan optimisme.
Man må dog håbe, at
det ikke blot er på
grund af nedgangen i
den almindelige virk-
somhed, som har kunne
konstateres efter lands-
styrets tiltrædelse i be-
gyndelsen af året, der
har fået de nye magt-
havere til at konklu-
dere, at værre kan det i
hvert fald ikke blive,
skrivar bladid.
Dimman hevur rætt i, at
tad eisini er ein bjart-
skygdur tóni i reðu løg-
mans, hóast mong av okk-
um bera ótta fyri, at vit
framvegis fara at ganga
torferum tíðum á meti.
Dimma setir spurnartekin
við hetta bjartskygni, tí
hon hevur ikki sæð nakra
ábending um, at lands-
stýrið fer at reka ein poli-
tikk, sum setir gongd á
aftur. Men so ring sum
steðan nú hevur verið og
er, so kemur blaðið tó við
tí niðursteðu, at steðan
hóast alt ikki kann gerast
verri.
Blaðið skrivar at enda í
oddagreinini:
»Beror landsstyrets lys-
syn alene på, at »noget
vil vise sig«, befinder vi
os sandelig på gyng-
ende grund
økonomisk«.
Vónandi sær alt ikki so
tilvildarligt út sum spá-
dómur Dimmalættingar
leggur upp til. Vónandi
eru samgonguflokkarnir
forir fyri at liva upp til tey
lyfti, sum teir góvu veljar-
unum fyri valið seinast.
Nú kann tað vera langt
millum lyfti og gerðir,
men hyggja vit í ólavseku-
røduna, so er har mangt,
sum leggur upp til at fåa
hjólini í samfelagnum i
gongd aftur. hetta var
setningur javnadarflok-
sins undan valinum, og
hetta eigur flokkurin nú
eisini at gera sítt ítarsta
fyri at liva upp til.
Samgongan er enn ung,
og nú legmaður leggur
upp til sterri samarbeiði í
tinginum við andsteðuna,
er at vóna, at bæði and-
støda og samgonga fara at
koma við initiativum, sum
bera á rætta borðið, nevni-
liga tað, at fíggjarliga
niðurgongdin steðgar og
vit fáa gongd á aftur í
samfelagnum. Dimman
Skal hava rætt í, at byggir
bjartskygni landsstýri-
sins einans á at »noget vil
vise sig«, so kann hetta
gerast okkum dýrt í
longdini. Men vit vilja so
at trúgva, at teir menn og
tær kvinnur, sum hava
latið seg velja í landsins
týdningarmestu sessir,
eru so mikið at sær komin,
at tey megna at liva upp
til setningin: at fáa gongd
á aftur. Tað er m.a. tað tey
eru sett til.
3 Bókhald
3. Grannskoðan
3. Roknskapur
+ Ráðgeving
Avgreidsla:
Mån.-frig.: kl. 8.00-17.00
Pf. SANDOYAR
BÓKHALDSVIRKI
tlf. 61376 — 210 Sandi
—————NM