týsdagur 6. august 1991síða 18
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 18
Gjort 1
Selan av bandinum frá
Oyggjaleikunum á Alandi
he
at ISF nú hevur latið gjørt
100 bond afturat. Á hverj-
um av hesum sjónbondun-
um eru fýra tímar við fjøl
Seinasta heilsan til
hugsjónarmannin
Petur Reinert
Góði Petur!
Vit vóru millum teirra, sum hevdu ta stóru
gleði at kenna teg, og vóru mangan í góðum fylgi
við tær.
Altíð gjørdi tú okkum mun, og fåur mundi fara
órerdur frá tær.
Tú átti tað rúmliga sinnið, sum bert tey, ið
kenna lívið i ellum sínum fjølbroytni, kunnu ogna
sær.
Seinastu nógvu árini gekst tú við deyðanum í
hondunum, og tí gjørdist lívið tær uppaftur kær-
ari.
Tú visti, at titt lív gjerdi tú tær sjálvur, og tú
kundi ikki ræðast at setast hendur í favn.
Tú vildi heldur doyggja livandi enn liva doyggj-
andi.
broyttum upptekum frá
teimum itrottargreinum,
ur gingið so mikið væl, feroyingar vóru við i.
Men nú bandið næstan
er útselt, verða so 100
bond koyrd á marknaðin
Umframt at fáast í selu-
00 bond afturat
|
r-
Í
BLANDISTOÐIN Á HJALLA
e FRAMLEIDIR GÓÐSKUBETONG.
Kanska var tað ti, at tú brendi ljósið í báðum
endum, at tú lýsti so bjart.
Glæman kundi stundum geisa so, at tað í lotum
sortnaði fyri eygunum á okkum meira máttleysa,
tí í hjarta tínum lýsti frælsisvitin, sum ongantíð
sveik. Har var eingin tvistøda
Blúgvi kávalæti og fals lá ikki til tín, tú segði
tað, sum tú vildi siga, men tú vildi ikki vera illa-
vorðin og gera ødrum órætt. Og tú tordi at við-
ganga tað, tá ið tú vart farin skeivur.
Alt, sum livdi og rerdist uttan um teg, hevði tín
áhuga, og tú fylgdi við í tí, sum hendi uttan um
teg bæði burturi og heima við víðopnum sinni.
Tú vart so langt frá tjóðskaparligum heimfeði-
skapi, sum nakar kann vera.
Seinasta dømid um hetta fingu vit á tínum
evsta degi, tá ið tú í Útvarpinum setti Ólav-
sekuna heima í stovuni hjá okkum við tíni livandi
fråsøgn um arbeiðið við studentakabarettunum
fyrstu árini eftir kríggið.
Heldur ikki tá var okkara egni dunnuhylur nóg
mikið. Tað, sum hendi úti í heimi hevði eisini boð
til okkara og setti okkara gerandisdag í hug-
sjónarligt ljós.
Lítið grunaðu vit, at vit ikki skuldu síggja teg
aftur á lívi og sóu fram til at hava stuttleikan at
vera saman við tær eina letu á Olavsøku sum so
mangan áður.
Men ongantíð hevur tú verið í huga okkara sum
hesaferð.
Og sum tú setti Olavsøkuna heima í stovuni hjá
okkum, endaði hon í tí stóra fylginum hjá nær
norðuri á Eiði dagin eftir ólavsekudag.
Hugur okkara leitar til oll tíni, sum tú hevði so
stóran tokka til, og sum tú savnaði um teg síðsta
dagin í tínum lívi.
Vit samsyrgja við teimum og vita, at er saknur-
in stórur hjá okkum, sum kendu teg, svárari er
saknurin hjá teimum, sum livdu lívið saman við
tær.
Men vit vita eisini, at tú hevur givið teimum
ríkan ferning við sær, sum ikki fer fyri borð fyrsta
ódnardagin.
Tú verður saknaður, men minnið um teg fer at
liva saman við minninum um tey undangongu-
fólk, sum kveiktu frælsisneistan í okkara hjert-
um.
Sárt at heldur ikki tú skuldi liva tann dag, tá
vit av sonnum kundu sagt, at nú ráða feroyingar í
Feroyum, sum megna at liva av tí gudsgávu, sum
vit hava fingið at liva av og at rekja úr fjalli út á
ytstu sjómarksrendur.
Hildur og Pauli
Silvur-
brúdleyp
búðum kring landið, fáast
tey eisini við postinum, og
ber til at biðja um tey á
tif. 11196, tlf. 14688 ella
fax. 12421.
hj.
4 b Storno
e STØRRI OG SMÆRRI NØGDIR VERÐA eo
KOYRDAR TIL BRUKARAN OG UM
YNSKIST KANN BETONGIÐ PUMPAST Í
FORMIN.
| BLANDIUPPSKRIFT EFTIR YNSKI.
Tosid vid blandimeistaran, Petur Jakobsen — tlf. 13099
VERKFRØDINGAR & ENTREPRENØRAR
P/F BYGGIFELAGIÐ G. WAAGSTEIN BOW 3;
POSTBOKS 1278
TELEFON 11290
TELEFAX 1046
x 1468 Handan å 6, Térshavn
i morgin, 7. aug., hava
Hansy og Jogvan Jacob-
sen, Glyvrum, silvurbrud-
leyp. Tey eru burturstødd.
—tin trygd fyri góðsku!
Lol, Michelsen
tlf. 1.4414 — fax 1.8045
Nr. 144 — 6. august 1991
Petur Reinert
in memoriam
Lagnan loysir bondini,
brá í eygum bleikist —
nú tú heldur ondini,
mergjað mynd mær kveikist:
Fylgið fánar ivandi,
fáur ferð man fata...
er her longur livandi,
bragda boð um bata?
Támið trokast tættari,
myrkist millum varðar
— líður leiðin lættari
um teir lágu garðar?
Torurodd tá rungaði,
sum úr tokulúðri —
skýggj og skadda sprungaðu,
gjordu glopp í múri.
Reisist risasteinurin,
út úr toku trínur —
stinni, sterki sveinurin
allan iva týnir.
Leiðir lív á leiðina
— gøtuna, ið gagnar —
varðar væl um veiðina
— dirvið aldri dragnar...“
Nú tú heldur ondini —
brá í eygum bliknar
— sleppur tú enn hondini,
veiggj í vón ei viknar,
ti í tokutáminum,
tú — ein varði meira —
fram at frælsisnáminum
ferð vilt frændum eira.
Undir tjóðarmerkinum
tekkist mær tín tanka —
æviga í verkinum
skal títt hjarta banka!!
Gunnvá