hósdagur 8. august 1991síða 3
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 145 — 8. august 1991
»Eg haldi ikki, at vit eru
heilt so hjálparleysir, tá
tað snýr seg um at bjarga
fuglinum, sum landsstýris-
maðurin vil gera tað til.«
Hetta er viðmerkingin,
skúvoyingurin Tummas
Frank Joensen hevur til
tað, Dimmalætting borð-
reiddi við á forsíðuni týs-
dagin, har ein rættiliga
svartskygdur Svend Aage
Ellefsen varð endurgivin
fyri ikki at hava stórar
vónir um, at fuglurin kann
bjargast.
Her verður hugsað um
bjargafuglin, sum er mest
hóttur.
Eitt nú er svarta einki til
av lomviga, og í fleiri
stóðum, har nógvur fuglur
hevur verið áður, eru
bjørgini tóm nú.
Sildin uppfiskað
>Tað er síðani sildin
varð uppfiskað á Sandoy-
arbankanum í 1968, at
lomvigin hevur verið í
minking,< sigur Tummas
Frank Joensen úr Skúvoy,
sum Sosialurin í gjár prát-
aði við um hetta. >Higani
úr Skúvoy sendu vit fyrst í
70-unum eitt skriv til
at fáa fuglin friðaðan, men
tað var sum at tala fyri
deyvum oyrum. Tað ein-
asta, sum kom fram í ting-
inum hesum viðvíkjandi,
var bara okkurt um, at
hetta var tað sama sum at
taka frælsi frá fólki at
skjóta fugl og so víðari.
Hann sigur, at løgtingið
við gðrum orðum noktaði
at síggja veruleikan í eyg-
uni, at fuglurin veruliga
var í minking, og at okkurt
mátti gerast fyri at steðga
ti.
»Og tað var ikki fyrrenn
skúvoyingar í 1988 fóru at
ræna og hgvdu sjónvarpið
við sær, at teir ráðandi so
spakuliga fingu eyguni
upp fyri, at nakað mátti
gerast,< sigur hann.
Stuðlað trolingini
»Framhaldandi hava
okkara kosnu menn hildid
somu kós, og við at hava
stuðlað allari hugsandi
troling, og serliga partrol-
ing, og harvið verið við til
Tummas Frank Joensen, Skúvoy:
»Vist kunnu vit gera
nakað, Svend Aage!«
Í Dimmalætting týsdagin sigur Svend Aage Ellefsen landsstyris-
maður, at eingin veit, hvussu fuglurin kann bjargast. >Eins væl
og tað stórt sæð finst ein einasta forkláring uppá, hví fuglurin
minkar og nærmast útdoyr, finst eisini ein einasta loysn
á, hvussu
fuglurin kann bjargast,< sigur Tummas Frank Joensen úr Skúvoy
í samrø0u við Sosialin. »Likasæla og ábyrgdarloysi frá lands-
stýri og løgtingi hava ført við sær, at økologiska skipanin í og
kring Føroyar er farin av lagi, tí tað m.a. hevur verið fiskað
uttan fyrilit við trolarum. Tá ynglið ikki verður spart, kann hvort
mansbarn hugsa sær til, hvørjar fylgjurnar av tí verða.<
at kollrenna ta økologisku
skipan, sum skal styra
øllum ti livi, sum her er -
bæði á sjógv og landi og i
luftini,< sigur
Frank. >Hetta
fødiketuna so ålvarsliga,
at einki er hjå fuglinum at
eta, og tí doyr fuglurin.<
Tummas Frank sigur
eisini, at herfyri stóð eitt
lesarabræv í einum av
Tummas
órógvar
blødunum, har ein
navngivin par-
trolaraskipari sjálvur
greiddi frá, hvussu ó-
hugnaliga effektivir par-
trolararnir eru. > Vit minn-
ast eisini, at norðmenn
komu higar at læra seg at
rigga partrolara til, men at
tann trolarin ongantíð fór
til fiskiskap, so óhugnaliga
effektivan hiuldur teir
henda veiðuhátt vera.<
Sama skilið hevur eisini
verið, tá allir línubátarnir
eru vorðnir umbygdir til
trolarar.
>Tær royndir, vit hava at
læra av, eru millum annað
frá, tá bretskir trolarar
vóru undir Føroyum og
avoyddu tað heila,< sigur
hann. >Tá teir so vóru
burturi, gingu bert fá ár, so
var einki fyri at fylla sær
eitt fýramannafar, á hvørj-
um firði tað so skuldi vera.
Fiskur var allastaðni at fáa
og tað í stórum eisini.<
Býr »DyDlamennins-
ir á, at tað ikki
minsi er tann sokallaða
bygdamenningin, sum pol
itikararnir hava havt fyri
bert við atkvødum fyri
eyga, sum hevur kostað
dýrt.
»Øll hesi ár hevur mið-
víst verið roynt at fiska so
nógv sum gjørligt, hóast
vit føroyingar áttu at vita
betur. Og alla somlu tíðina
hava politikararnir stuðla,
so úrslitið síggja vit í dag,
nú flakavirkini standa gap-
andi tóm við ongum fiski,
bátarnir liggja svínabundn-
ir við bryggjur kring landi
og fuglurin bara doyr, tí
hann eisini er komin í
neyð av allari hesi ovur-
fiskingini.«
Tummas Frank Joensen
sigur, at vit nú hava tíkið
so djúpt inn í eitt lið í fødi-
ketuni, at tað annaðhvort
dettur fullkomuliga burtur
ella bert verður umlopið.
Fáa yngul í trolið
>Ídnaðarfiskiskapurin er
eisini ein partur av hesum
vanskeplaða mynstrinum,«
pA Tummas Frank Joensen er ikki
samdur við Svend Aage Ellef-
& sen landsstyrismanni í, at vit
| føroyingar eru hjálparleysir, tå
| tað snýr seg um at bjarga fugl-
a inum. >Heilt einfalt ber til at
| bjarga fuglinum á hendan hátt:
Tað er at fáa borið so í bandi,
at ikki alt livandi verður dripið
BE inn í klettin, og at tann hótti
fuglurin verður friðaður.
sigur hann. >Eingin kann-
ar, um tað kemur ov nógv-
ur matfiskur upp á land,
og um so er, hví tað er. Eg
am Sjálvur var Við idna
arbái, at Størstiparturin av
ti, teir fingu í troli, var
yngul. Tað kann ikki vera
rætt, at einki verður gjørt
við tað, um tað veruliga er
so spinnandi galið.“
>Ýnglið er jú framtíðin í
sjónum, so taka vit og av-
oyða tað við, verður úrslit-
ið bert eitt, og tað kenna
bæði landsstyrismenn, løg-
ungsmenn og øll onnur
væl: Alt tad heila fær
somu lagnu og verdur av
oytt.«
lkki samdur við
Svend Aage
um, at Tummas Frank alt
Svend Aage Ellefsen um,
at vit føroyingar eru hjálp-
arleysir, tá talan skal vera
um at bjarga fuglinum, ið
er hóttur.
»At hetta eru vidurskift-
ini, sum tey veruliga eru,
Síða3
vita allir, ið hava hava
nakað við bæði fisk og
fugl at gera.< sigur Tumm-
as Frank. »So, Svend
Aage, her er bara at bróta
upp um armar og fáa tað
gjørt, sum skal ul. Og tað
er heilt einfalt: Tað er at
fáa borið so í bandi, at ikki
alt livandi verður dripið
inn í klettin, og at tann
hótti fuglurin verður
friðaður.
hj.
Bjargafuglurin kann
einki hava at liva av
so leingi sum politik-
ararnir stuðla oyðing-
ini av øllum lívi í
havinum, og harvið
eisini gera enda á fød-
ini, fuglurin skal hava.