hósdagur 8. august 1991síða 2

Arbeidsloysi HESAR seinastu dagarnar hava vit hoyrt og lisið i fjelmiðlunum um seinastu uppgerðina yvir talið á ar- beiðsleysum í Føroyum. Tølini eru einki enn skelkandi. Í juli hava ikki færri enn umleið 700 fólk fingið forsorgarhjálp frá Aimanna- stovuni og Sosialu deild í Havn. Út- goldnar eru omanfyri 4 mill. kr sorgarhjálp henda eina mánaðin MINNI if or- TOLINI eru eitt politikarar — til varskó til okkara samfelagið att. Ti verður hetta gongdin framyvir og fara telini at vaksa enn meira sum o fer at sansa ålvarsliga at någva staåni i samfelagnum. Tad er reitt at eitt lítið samfelag sum tað føroyska við 47.000 íbúgvum klárar kki eitt so stórt arbeiðsloysi. Veru- ga talið á arbeiðsleysum liggur so heist eisini nógv hægri, ti helst eru tað mong, sum ikki enn hava brúkt henda seinasta útvegin at biðja um forsorgarhjálp OKTA arbeiðsloysið hevur so eisini við sær, at sosialu umsitingarnar klára ikki at avgreiða hjálpina til tíð- ina. nú starvsfólkatalið heldur er skert enn ekt Sambært útvarpin- um ganga upp til tveir mánaðir at fáa hjálpina. og henda ekta arbeiðs- byrðan tyngir arbeiðið á Almanna- stovuni so mikið nógv, at tað tarnar eðrum týðandi uppgávum hjá stovninum. HVAT kunnu vit so gera fyri at venda gongdini og steðga og helst minka arbeiðsloysið! Neyvan finst nekur patentioysn. Men okkurt má gerast Samfelagið er alt ov lítið til at klára ekt tal av arbeiðsleysum. Tað verður tí neyðugt hjá politikar- vinnulívinum og eðrum at finna loysnir, sum venda hesi syrgi- ligu gongd unum KANNAST må, hvar vit kunnu ratio- nalisera meira í samfelagnum, og síðani hvar vit kunnu fremja nýggj- ar sparingar. Men koma sparingar bara at hava við sær, at enn fleiri fólk verða uttan arbeiði, tá eru vit líka vítt. Spurningurin er um vit ikki á fleiri økjum í samfelagnum eru noydd til at hugsa í nýggjum »ban- um« og spyrja, hvat gera tey í ødr- um londum, sum stríðast við vaks- andi arbeiðsloysi og avleiðingarnar av ti. SVORÍKI verður ofta tikid fram sum fyrimyndin fyri vælferdarsamfelag- ið — uppá gott og ilt. Nú um dagar- nar vitjaði borgarstjórin í Stock- holm í Føroyum og Sosialurin prát- aði við hann um eitt nú arbeiðsloysi og fíggjarligar truplar tíðir. Borgar- stjórin nam við fleiri spurningar, har Svíar eru farnir at leggja á annan bógv. M.a. vísir hann á, at sviar um- Oyggjatidindi og nøvn O —Veriatíðnd BESTA evur ti UPP á tungu allar tær singarnar um standa í Dimma tm. kj mrk æ g. ið dómarask FE: FA - På ES mykjand m ein per um e sÅn er tå kann n er kendar ”… Er - på * A a ga a æ c 7 ” r myndin myndugleika viður- NnesI hugsa at broyta almannaskipanina, sum er vorðin ov dýr. Rekast skal ein almannapolitikkur, har fólk í størri mun fáa eftir tørvi, í mun til sum nú er, at øll, uttan mun til inn- tæku, hava rætt til eina so og so stóra fólkapensión. Hetta verður eisini galdandi fyri barnaansingar- politikkin, har tey við hægri inntøk- unum mugu gjalda ein part av ans- ingini, sigur hann. Hann nemur eis- ini við stóra hallið hjá kommunun- um, og fyri at venda hesum verður roynt at rationalisera umsitingina. Kommunan hevur m.a. verið noydd at siga fólki upp og ístaðin keypa sær tænastur. Eisini hevur komm- unan selt burtur av kommunalum ognum. M.a. nakrar skúlar, sum kommunal íbúðarfelog hava keypt. HETTA er so nakað av tí, sviar ar- beiða við, nú eisini teir eru farnir at merkja sviðan av fíggjarliga torfør- um tíðum. Spurningurin er nú, hvat vit kunnu læra av ødrum, og hvat vit sjálvi kunnu finna fram til! Óivað verður tað ein blandingur. Tað verð- ur so upp til okkara politikarar og myndugleikar at gera av, hvussu vit best kunnu fóta okkum í framtíðini. Skulu vit til at apa okkum eftir svi- um ella skulu vit finna okkara egnu »føroysku« loysnir — hvat tað so enn merkir! AT minka um útreiðslurnar hjá tí al- menna við rationaliseringum og skilagóðum sparingum er so bara eitt. Hyggja vit at tølunum yvir, hvussu stødan er hjá teimum flestu av føroysku kommununum, so er greitt, at har må okkurt gerast. Men hin parturin er so spurningurin um at fåa i gongd aftur virksemi i land- inum. Eitt er at kommunur og tað al- menna seta arbeidi i gongd fyri har- vid at fáa fólk í aftur arbeiði. Nakað annað er — og tað er tað mest um- ráðandi — at vit fáa økt um fram- leiðsluna og harvið útflutningin. Hóast tað kann vera torført at í- mynda sær, hvussu vit kunnu skaffa nýggj arbeiðspláss í fram- leiðsluvinnuni við minkandi veiðu og kvotum, so er tað í fiskivinnuni, at vit skulu leita eftir nýggjum møguleikum. Eitt nú við at keypa fisk úr oðrum londum og at góðska fiskin meira enn higartil. Hetta eru mál, sum vinnan og landsstýrið eis- ini arbeiða við. HETTA landsstýrið fór til verka við tí setningi at fáa gongd á aftur hjól- ini. Hóast tað enn bert hevur stýrt í stutta tíð, so eru fóik farin at ótoln- ast. Løgmadur visti í 6lavsøkurød- uni å fleiri nyggjar møguleikar at fåa gongd å aftur, og tad er so bert at vóna, at okkurt fer at síggjast aft- ur. Hjólini mugu og skulu í gongd aftur. Vit hava ikki ráð til at missa eitt heilt ættarlið av teimum ungu vegna arbeiðsloysi. Tað kann koma okkum øllum aftur um brekku. helst hald er í skuldseting- unum. Her er so ikki bert talan um fólk í sokallaðum almennum og týðandi stervum, men okkara vit- andi, plaga Oyggjatíðindi ikki at leggja fingrarnar ímillum, tá tað snýr seg um at prenta nøvn á van- fólki, sum verða hongd i út blaðnum. Men tað er to glediligt, at blad nið uppá aðrar jålvt ger vart ligum íkar navnaupp- i eitt nú almenn- lt enn gott. Kanska | Uppá >Sensatións- blaðnum. Pliktar Tingfundur er lýstur til at vera aftur 22. aug. klokkan 10. Á skránni er „ein við- gerð av legmansreðuni á Ólavseku 1991< um- framt framlega. Tað hevur verið so sum so við hesi við- gerðini seinastu árini. Fyrst skal hon skund- ast igjøgnum, síðani verður hon útsett aft- ur og aftur og at enda verður hon so koblað saman við viðgerðini av sjålvum figgjar- logaruppskotinum. Hetta hava so verið nakrar av teimum treytum, tingmenn hava verið novddir at arbeiða undir hesi seinastu árini, og tað er greitt. at hetta líkist ongum. Leg- n man srødan er hon. 1 greiðir frá tí kunnu gera nýtslu av okkara tingi, so eigur júst viðgerðin av leg- mansreðuni at vera ein av hornasteinun- um i tí orðaskifti, sum skal leggja botn undir komandi tingsetu. Ein innbjóðing til samvinnu pliktar eis- ini hjá teimum, at teir ikki bara koma við órealistiskum hug-