leygardagur 17. august 1991síða 19

Nr. 149 — 17. august 1991 = - Í Aindahla ÁA Lesarabrøv Síða 19 Kapping um flogrutuna í Vágum it tvey flogfeløg kappast har fríð kapping er, er ganska náttúrligt, men kapping má allatíðina verða við skili, serliga har størsti parturin av tí flutt verdur er livandi menn- iskjur. Okkum ið lítið skil hava fyri flúgving fer henda kapping at nærkast markinum hvat viti og skili viðvíkir. Tá menn fara at leggja óvanliga nógv fyri, bert fyri at verða betri enn konkurenturin, er komið hartil at fólk spyrja seg sjálvi, hverjum skulu vit flúgva við tá mjerki er, ella skulu vit í heila tikð tora at fara á flog í vána- ligum líkindum. Dagbókin í Sosialinum seinasta leygardag, var eftir mínum tykki betur óskrivað. Vit vita um so mangar bátsferðir, har bátsformaðurin varð eggj- aður til at fara, hóast hann metti tað ikki verða líkindi til ferðina. Teir túr- arnir vóru mangan betur ógjerdir og fleiri enddau í einum sorgarleiki, har mong sótu eftir og syrg- du. Sama kann sigast um teir menn, ið fera rutubát- arnar millum oyggjarnar her hjá okkum har brim- pláss eru. Maðurin á brún- ni ið ikki lendir í vánalig- um líkindum, men torir at taka avger um at venda aftur, hann er ómetaliga nógv verdur og vit hava honum nógv fyri at takka, hóast vit mangan hoyra tað mótsætta um hann. Frægast man verða at lata skómakaran halda seg til leistin. Palli Dalsgaard Dagblaðsstjórin standa skúlarætt? Í oddagreinini í Dagblað- num 2. í hesum hevur yvirskrift »Spøk løgmans- røda«. Um nå henda løg- mansrøda var heldur i spakara lagi, enn reður frammanundan, skuldi tað einki skaða, tí tað kann róliga sigast, at log- mansreður seinastu árini hava verið í so nógv >upp- blåstar«, uttan mun til hver persónur tær hevur hildið. So tað er lítið at fílast á, um henda sýnist í so spek — ella eftir viður- skiftunum mest sann- royndarlig. — Illa hugsandi, at hon skuldi verið mett so órími- liga »spøk«, at hon skuldi givid orsøk til so hvass- orðaða oddagrein at noyð- ast fyri sínum partamonn- um at standa skúlarætt. Hver skrivað hevur odda- grein í Dagblaðnum 8. í hesum undir »j«, er neyv- an torskilt, og at viðkom- andi hevur tikið álvarsliga til orðanna av ræðslu fyri at verða rikin úr sínum flógva sessi, aftaná stutta tíð at verða drivin úr hægri sessi, er kanska ikki so legið. — Men spurningurin er, um Dagblaðsstjórin so uttan víðari letur seg múlabinda av partamonn- um, ið mest berjast fyri sínum væl mjelvaðu sess- um. Dagblaðsstjórin kann saktans leggja starvið frá sær, men eitt kunnu teir ikki taka frá honum — nevniliga logtingsstarvið. Eitt gott samstarv, hev- ur sjálvsagt sín týdning — men bert at frea seg yvir frálíkt samgongu- samstarv, tá einki annað er at hóma — gevur sam- felagsliga lítið. Hugsað samfelagsliga, var tað mest gagnligt, um Fólka- flokkurin tók seg úr sam- gonguni skjótast gjørligt. Hver hevur nakrantíð ásannað, at Fólkafloks- politikkur hevur megnað at loysa samfelag trupul- leikar??? Hetta hevur eingin betri ásannað enn júst javnaðar-politikarar. Fáur, ið hoyrt og lisið hevur hugsan Ó.B's um javnaðarpolitikk, hevði droymt um, at hann gav sín avgerandi stuðul til hesa tvíflokkasamgongu, sum hann eisini eftir ell- um sólarmerkjum kennir seg minni væl tilfreðs í, og tí falla ábreiðslur av og á. Politiska hjúnarlagið er ikki eðrvísi enn so, at tað er, sum onkur plagdi at taka til: Fár man ikke den man elsker, má man elske den man fár. D.J. Eitt sindur um Dagblaðið og almenna vitan Dagblaðið verður mangan lagt undir at reingja veru- leikan, soleiðis at hann hóskar betur til teirra po- litisku hugsan. Hetta hev- ur ofta verið fert fram. Um hetta er rættvíst ella ikki, kunnu fleiri meining- ar verða um. Men tó kann sigast, at unga fólkið, sum skrivar har, veit alt ov lítið um ganska almindi- liga almenna vitan. Hetta kann sláast fast við tígg- jutumma seymi. Eitt demi um hetta er leidarin í Dagblaðnum seinasta mánadag, sum eisini varð endurgivin í Sosialinum týsdagin. Hann snúði seg um Smyr- il Line og um Norrenu. Ikki tí, hetta hevði kanska ikki so nógv upp á seg. Men, tá ein blaðmað- ur á Dagblaðnum sigur, at Jógvan Sundstein og Hilmar Kass vóru lands- stýrismenn í 1984, missir tú fullkomuliga álitið honum. Sum ellum kunn ugt, sum bara fylgja tað allar minsta við í politikki, so hevur Hilmar Kass ongantíð verið landsstýr- ismaður. Hann varð vald- ur á ting í 1966 og sat har til 1988, tá hann bar seg undan afturvali. Øll árini sat hann sum vanligur tingmaður, valdur í Suð- urstreymi. Um Jógvan Sundstein er at siga, hann fyrstu ferð varð valdur til landsstýr- ismann í januar 1991! Hann gjørdist løgmadur í januar 1989. Hann varð fyrstu ferð valdur á ting í 1970 í Eysturoyar val- demi. Seinni, hugsi tað var í 1978, stillaði hann upp í Suðurstreymoyar valdemi, og er valdur har síðani. Sostatt varð Jógv- an Sundstein vanligur log- tingsmaður frá 1970 til 1989, kann her upplýsast »nic« á Dagblaðnum. Nú vil onkur halda at hetta bert var ein »litil« villa um blaðmaðurn her hevur gjert. Tað kann vera. Men fyri yngra ætt- arliðið og fyri tey, sum ikki fylgja so »væl« við í politikki, er hetta jú at reingja veruleikan. Annars er minsta krav vit seta blaðmonnum, at slík fakta, sum teir koma við, eru sonn. Annars dámar okkum væl, at tað gongur væl hjá Smyril Line og hjá Nor- renu. Men tá blaðmaðurin sigur, at tað var henda al- mentstuðlaða privata fyri- tøkan, sum uppbygdi rutuna millum Skotland, Feroyar, Ísland og megin- landið, so er tað heldur ikki satt. Frá 1975 og fram til fyrst í 80'unum, tå Norrena kom, røkti og uppbygdi Strandferðslan hesa rutu. So fingu vit tað upp á pláss eisini. Eygleiðari Sjúkrahússtjórin, Høgni Joensen: Tå stendur illa til 1. oktober fer Marner Simonsen frá, vegna aldur, sum yvirlækni å Landssjukrahusinum og tå stend- ur å gomlum nøglum í heila skurblæknar á la húsinum og teir yvir 60 ár, so tá stendur á nøglum. sigur sjúkrahússtjónn við Dimmalætting Talan er um 7 størv, sum ukid er galið. Bæði sitandi og fyrrverandi Landsstynd hava góðkent konvertenng- ina og alt tað formeila er i ordan, so eg skin ikki gongdina í hesum máli Marner Simonsen, yvir- lækm á sjukrahusinum, gevst vegna aldur í ber og tá vil eg siga stendur rættiliga illa ul á lands- gomium húsinum OKTO- skulu setast å landssjukra- 3 skurdlæknar, 3 ud Marner Sunonsen Høgn: Joensen, sigur a enda, at politikkur- nu er blandaður upp í málið. ti nú, vil Landsstynd hava eina samiada metan av læknatørvinum og tað kann gott taka sina Formaðurin í sjúkrahússtýrinum: Stødan kaotis Verður málið ikki loyst her og nu, so verð- ur ilt at siga, hverjar avleiðingar tað fær, sigur Líggjas Joensen - Landsstýrið hevur ikki or- = longu fingið s diliga gjørt sær fær um hetta = uileika vit Hegni Joensen, sjukrahusstjóri in fyrsta trup tað at Marner Si fra vegna aidur Læknabuldur Nu stendur å gomlum nøglum — fyrr varð hetta nevnt á gomlum kongum — soleiðis tekur sjúkra- hússtjórin Hegni Joensen til í grein í Dimmalætting 10.08.1991. Hann gremur seg ógvu- liga illa um, at ongin nýggjur yvirlækni er sett- ur fyri Marner Simonsen. Er hann ikki ógvuliga stuttmintur, tá hann nú sigur, at nú manglar Gyn- ækologur við Landssjúk- rahúsið. Hann má hava gloymt Turið Holm, sum varð sett sum gynækolog- ur. Marner var jú skurð- lækni og arbeiddi bæði sum skurðlækni og gyn- ækologur og ætlanin var, at hon skuldi yvirtaka alla gynækologiina, tá Marner fór frá. Somuleiðis ynskir sjúk- rahússtjórin tveir aðrar skurðlæknar aftrat, tí hin- ir báðir nú eru so gamlir — yvir 60 ár — og eftir hans- ara metan ikki longur eru habilt arbeiðsferir. Jú sjúkrahússtjórin er óferur at framfera sínar metingar, hann tonkir …Okkara dæ-liga breyð bara í nógvum yvirlækn- um, men hevur hann aldri tonkt uppá umlættingar- heim fyri óarbeiðsfer 60 ára gomul fólk. Í samband við hetta, má ein nú kunna siga til allar stovnsleiðarar og deildar- leiðarar, at tá telduspecial sjúkrahússtjórin metir, at tá ein leiðari verður 60 ár, má ein setast aftrat at hjálpa honum; eitt sera »gott« uppskot í arbeiðs- loysistiåum — »øgiliga genialt og ótraditionelt. Kanska umhugsar hann at avskaffa arbeiðsloysi á henda hátt og um hetta ikki hjálpir nokk, kann »Bisidderaldurin« fyri ábyrgdarfólk setast niður til 50 — ja, kanska 40 ár. Eingur hann ikki at verða innstillaður at koma við næsu ferð í Guinnes heimsmet. Johan Djurhuus, yvirlækni Mong munnu biðja Faðir Vár, men enn hevur eing- in bidid: "Ge okkum í dag okkara dæ-iiga breyð" - tað, eg VEL. Men næst: ina ør føroyingur sar um 'Dæ-blaði: Havi spurt målfrød- ingar um hettar, og allir siga, at "Dagg-blaðið" er rættur framburður. Hettar er eisini nógv vakrari. "Dæ-blaðið" ljóðar ræðuligt at siga. Somuleiðis er við gðr- um samansettum orðum : Dagstovnar, dagsett, Dagfinnur, Dagbjartur, dagligt, dagrøkt, dagløn osfr. I øllum hesum orð- um eigur fyrri líður at verða framborin "dagg-" og ikki "dæ-", sum alt Ov mong gera. Latið tí Dagblaðið eita "Dagg-blaðið" og ikki "Dæ-blaðið" (sum ljóðar ræðuligt). Utiseti