mikudagur 28. august 1991síða 2

Posahreysa Pos:1naga 8 14 Tórshæm Bústaður Argjaveggur 2% Arga 11820 Bladtdlk Rand Jacobsen - Tórfær. Smah Dags; Joensen - Olewur Vi. Hagneser - Uppseung: P% Sosa Premt P4 Pressan 1881 | Teieton Teishan 1972 Fíggjarlógin MONG eru heist tey, sum bíða í stórum spenningi til fríggjadagin. Hetta er nevniliga dag urin, tå figgjarlogaruppskotid fyri 1992 verdur lagt fram å løgtingi. Enn vit vita ikki stórvegis um smålutirnar i uppskotinum, men vit hava so fingið at vita, at talan verður um stórar skerjingar á teimum flestu økjunum. SPURNINGURIN er so. hvat teir báðir samgonguflokkarnir kunnu semjast um. Eitt er at stinga út í kortið stóru linjurnar fyri einum heildarpolitikki. sum skal rekast øllum valskeiðnum. men annað er at visa í verki, hvønn politik tveir miskir flokkar kunnu semjast um at fremja her og nu. Hvørji arbeið Skulu setast í gongd fyri at minka um arbeiðsioysi. hverjir stovnar skulu hava minni peningaupp- hæddir at ráða yvir osfr.! Tað er eingin loyna, at flokkarnir hava ikki altíð verið so samdir, tá tað hevur snúð seg um skerjingar og sparingar eila fyri tað um at seta í gongd almenn arbeiði. FOLKALFLOKKURIN ella í hvussu er einstakir av tingmonnum floks- Fríu Feroyar og Sø hnesum u Føroyar skrive í Man gi rat um misevdn- have sein aðu kvettroyndina i Sov- á at ætlani jetsamveiðdinum NyggJu aFá høvdu væntaå. men stjórnarinn Gorbatj kki hildið gingu RE sambandi iata vit á FRIU FØROYUM stu árini bent Í hvussu er ar jar Marser - hætrus Eesqaeri ins hava ongantid krógvað, at teir ynskja tað almenna virksemið skert munandi. Hetta er so eisini tað vit hava verið vitni til hesi seinastu árini, har eitt nú sjúkrahúsverkið, fyri bert at taka eitt dømi, er so mikið skert, at nærum eingir meguleikar eru eftir at fremja fleiri skerjingar - uttan so heilt at broyta sjálvan bygn- aðin. Men sum sagt, enn vit vi lítið og einki um innihaldið í fíggjarlógaruppskotinum, og ti verður hetta lætt til gitingar TING FORMAÐUR! N, sum er fólka- floksmaður, segði við blød her- fyri, at tað kann roknast við stórum halli eisini á hesi tiggj- arlógini. ja tað fer kan ska at liggja um eina halva milliard, ta 2v- tornar. Hetta er væl hægri enn talið. sum partamaður hansara og rmalaradharri upplysti fyri mm hertyri tv dlunu Hann brukti istadin 350 mill. kr. í halli. At hesir báðir koma við so ymiskum tølum sigur okkum so mikiå sum, at samgongumenn neyvan eru komnir ásamt um, hvussu stórar skerjingar skulu fremjast á fíggj- arlógini. Úttan iva er hetta eitt hevuðsmálið, nú umboð fyri sam- gonguna royna at gera uppskot til figgjarlóg liðugt. sum bæði øiberalisman og sosialisman í stóran mun byggja á ikki heilt bein bendir og tiltøk nógu á okkara døgum á soLjetsku at hugmyndin um við es vøkstur er ótvað noy ðast ra- og vinstra- endurskoða hendan partin av hug- fólk at HVUSSU hetta uppskot enn fer at síggja út, so mugu samgongu- flokkarnir vera so mikið at sær komnir, at teir ikki bara halda fram vid at syndra alt tað, sum er bygt upp í hesum samfelag í mong mong ár. Sjálvandi skal sparast og skerjast, har hetta er gjørligt. Men fyrst og fremt mugu vit leggja okkum eftir at rationalsera og effektivisera. Vit vita av roynd- um, at verður almenna virksemið Skert eins drastiskt sum tað hevur verið gjert undanfarnu árini, so kemur tað einaferð hartil, at brúk- arin og tað eru vit øll koma at standa eftir við sviðið soð. SPURNINGURIN er um ikki sam- gongufiokkarnir um somu tíð, sum teir leggja til rættis Skerj- ingar, eisini eiga at seta í gongd nakað av almennum virksemi, so- leiðis at hólini koma í gongd aftur. Vit írættu nú um dagarnar, at landsstýrið nú fer at stuðla utflutningsvinnuni. Hetta verður gjørt fyri at skunda undir góðsk- ingina av fiski. Vónandi fer tiltakið hjá sitandi samgongu at vera við til at minka um arbeiðsloysi samtidis sum tað økir um virði av okkara útflutningi. TAÐ er annars greitt, at vit kunnu Veiðutjóvar vísa á nýggjar leiðir ikki liva við at hava eina fíggjar- lóg, sum á hverjum ári gevur so stórt undirskot. Tað er so upp- gávan hjá okkara politikarum og stýrandi at fáa hana at javnviga. Ein høvudsorsøkin til hallið er, at vit fáa minni inn í skatti og tolli. Spurningurin er so, hvussu ein fær bøtt um hetta. Tað gerst so ikki við bara at skerja og Spara, tí tá veksur arbeiðsloysi við tí úrslitið, at vit fáa uppaftur minni inn í skatti og uttan arbeiði hevur fólk heldur ikki ráð til at keypa stórvegis, og tað sæst so aftur á tollinum. IKKI er hetta nøkur løtt uppgáva. Men tað er hetta vit hava valt okkara politikarar til at finna út av. Nú er so spurningurin, hvat teir hava funnið fram til í samband við komandi figgjarlégaruppskot. An- finn Kallsberg, tingformaður sigur við eitt av bløðunum, at fíggjar- lógin er skorin so langt niður, at nú eru bert lenarútreiðslunar hjá alment lentum, sum kunnu skerjast. Um miðjað verður móti hesi í komandi fíggjarlóg - og um hetta í heila tikið ber til - fáa vit so at síggja fríggjadagin. árini sæð harðræðis- stýri duna fyri vilja fólksins. Bæði hegra- og vinstrastýri eru feld. Og nú sóu vit so, at heldur ikki í stórveldinum Sou- jet ber til at snara udina aftureftir. Tad er ein lætti, ikki einans fyri sovjetbugv- ar, men fyri ell heimsins fólk, at atsóknir mót- vegis meiriluta fólksins verða ikki toldar longur. So legið tað ljóðar, so hoyrdu vit útvarpið siga frá í vikuni, at nakað av tí fiski, ein fremmandur trolari hevur fiskað ólógliga undir Feroyum, verður als ikki veiddur av okk- um sjálvum, hóast hann hevur sera góðan prís á europeiska marknaðinum. Talan er m.a um krabba, sum okkum kunnugt fer- oysk skip ikki hava roynt eftir fyrr og tí heldur ikki útflutt. Vánaliga búskaparliga steðan her á landi átti at eggjað monnum at roynt nýggjar leiðir, og tá vit hava dýran fisk svimjandi í okkara egna sjogvi, kann tað sýnast eitt sindur bak- vent, at tað eru fremm- andir trolarar, ið ólóg- liga fiska undir Feroy- $osialurin — fimm ferðir um vikuna! um, sum eru teir ein- astu, ið leggja seg eftir hesum fiskaslegum. Nú hoyrdu vit eisini, at trolarin hevåi fiskað væl av havtasku. Hetta er dýrur fiskur, sum vit sjálvir gera merkiliga lítið við. So eisini her er vert at taka til eftir- tekta og læra av, hvat hava betri kunnleika til marknaðin, fyritaka sær. Um hetta er nakað vit kunnu leggja okk- um eftir, so má tað sig- ast at vera »skæbnens ironi«, at tað eru júst veiðutjóvar, sum kunnu vísa okkum á nýggjar og gongdar leiðir. Nú fáa vit so at síggja.