hósdagur 29. august 1991síða 7

—————T———— FF — BES SE ——wwww Nr. 157 — 29. august 1991 — Ein umleið 20 ára gamal maður fekk 20 dagar lagdar omaná teir 40, sum Føroya Rættr hevði dømt hann inn at sita. Talan var um harðskap ímóti ósekum við álvars- ligum skaða sum avleið- ing. Hendingin fór fram í miðbýnum í Havn. Maðurin, ið var burt- urstaddur, nú málið var fyri í landsrættinum, greiddi i Føroya Rætti frå, at hann var vordin provokeradur av einum ødrum unglinga, tá hann vildi tosað við hann. Hann játtaði annars at hava sparkað hin, men tá høvdu teir tikist eina Eina ferð var tað ein maður, sum keypti ein brúktan bil fyri avtalaðan prís, ið varð goldin í hondina. >Far av stað við honum og kom so aftur, so gera vit hann koyri- kláran<, segði seljarin. Hendan trygdin frå selj- aranum galt í tríggjar mánaðir. Nakað seinni sendi maðurin bilin til seljaran og segði, at hann kundi hugsað sær at fingið gjørt >tað og tað<. Seljarin so gjørdi og sendi bilin aft- ur til keyparan. Nakað seinni endurtók tað sama seg: tað og tað átti at verðið gjørt. Og soleiðis eina ferð aftrat. Nakað seinni sendi selj- arin rokning fyri umvæl- ingar: >5.500 krónur, takk!<, segði seljarin. Landsrætturin legði hinvegin - eins og Føroya Rættur - stórri dent á frágreiðingina frá honum, ið sparkaður var. Hesin segði, at hann var vorðin beinleiðis álopin av á- kærda. Eftir bardagan fór hann, men hin kom aft- aná, syfti seg niður, sparkaði seg og gav sær knæið í andlitið, tá hann skuldi á fótur aftur. Landsrætturin metti misbrotið álvarsligari enn Føroya Rættur og dømdi tann åkærda at sita í 60 dagar. ówh Men keyparin segði >Nei, tú hevur játtað at gera bilin koyrikláran, og $ummarhús á bygd til leigu Standa í sera barna- vinarligum umhvørvi Ringið tlf. 11280 ella tlf. 56111 »Hann provokeraði,< segði saksøkti. — >Ég varð álopin,< segði saksøkjarin. hetta er alt gjørt minni enn tríggjar mánaðar aftaná keypið<. >Júmen<, segði seljar- in, >tá meinti eg íkki beinleiðis umvælingar, - tað kanst tú ikki koyra undir 'at gera koyriklár- an<, segði seljarin. Men keyparin stóð við sítt og seljarin stevndi. >Tú hevur sjálvur verið úti um tad«, segði Føroya Rættur og frítók keyp- aran fyri at rinda. >Tú hevur ikki ført prógv fyri, at garanti-avtalan, tit gjørdu í sambandi við keypið, ikki umfataði tær umvælingar, sum eru gjørdar, og tær liggja allar innan fyri tríggja mánaða freistina<. Seljarin skjeyt málið inn fyri landsrættin, og málið skuldi koma fyri í hinari vikuni. Men tað varð av ongum, helst tí seljarin mundi rokna við, me FEE Síða 7 >Vit gera bilin koyri- kláran>, segði bilselj- arin, og keyparin tók hann upp á orðið at landsrætturin fór at koma til somu niður- stóðu sum Føroya Rætt- ur. , ówh - Eg eiti Brúsi, og vinkona mín eitur Tigvu-Karin. Tú fært bókina um okkum bæði í bókabúðunum fyri einans 79 krónur!!! Óðamannaverk at seta yvirlæknarnar Í eisini viðmerking til tað landsstýrismaðurin í sjúkrahúsmálum, Jó- annes Eidesgaard, segði í Sosialinum í gjár, sigur Johan Djurhuus, yvirlækni, at skal hend- an yvirskipanin av yvir- læknum setast við sjúkrahúsverk Føroya, er talan um óðamanna- verk. Hann heldur, at skal ætlaða broytingin innan heildsuverkið fremjast í tí líki, sum ætlanin er, kemur alt heilsuverkið at liggja í skeljasori, og tað fer ongantíð at rættast uppaftur. Johan Djurhuus vísir á, at 94% av øllum sjúklingum verða við- Johan Djurhuus, yvirlækni heldur tað vera óðamannaverk at fremja verandi ætlanir í verki gjørðir i primera sek- torinum - av kommunulæknunum - og er tað tí skelkandi, tá ein veit hvat hetta kostar í mun til hvat sjúkrahúsini kosta. -Míni ráð til Jóannes Eidesgaard, landsstýris- mann eru tí at taka alt sjúkrahúsmálið uppaftur til nýggja viðgerð, áðrenn nýggj størv verða sett, sigur Johan Djurhuus. tór.-