hósdagur 5. september 1991síða 2
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Fyritaksstjori: Krisjan Dahit
Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov
Høvudsvinnan
og studul
TAD var ein rættiliga bersøgin og
nærum illur vinnulivsmadur, sum
gjørdi viðmerkingar til skerjingina í
studninginum til fiskivinnuna i út-
varpinum týskveldið. Hann helt tað
vera burturvið at skerja studningin
so nógv sum skotið er upp — við
nærum 30% uppá ein gang. Er nak-
að høpi í, eigur studulin at verða
lækkaður yvir eitt 10—12 ára skeið
og ikki sum nú í einum eftir bert
einum ella heilt fáum árum. Os-
mundur Justinussen, sum bæði er
reiðari og fakfelagsformaður, vísti á
vandan fyri enn fleiri falittum bæði
á sjógvi og á landi, um álvara verður
gjørt av at lækka studningin so
nógv eftir bert einum ári.
HANN er ikki einsamallur um hesa
áskoðan. Føroya Fiskimannafelag
hevur aftur og aftur åvarad mynd-
ugleikarnar, at skerja teir studning-
in, soleiðis sum lagt verður upp til,
so hóttir hetta tilverugrundarlagið
hjá fiskimonnum. Undir viðgerðini
av ólavsgkurgðu løgmans vóru eis-
ini fleiri tingmenn, sum vístu á
vandan at fremja ov kollveltandi
skerjingar. Vit prenta í dag brot úr
røduni, sum sandoyartingmaður
javnaðarfloksins helt á tingi herfyri,
har hann nemur við sama mál og
sigur, at tað er høpisleyst at minka
stúðulin í stórlopum.
Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith -
Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen -
FLEST øll eru samd um, at vinnan
eigur at hvíla í sær sjálvari, men
spurningurin er so bara, nær hon er
før fyri ti — og hvussu tú brádliga
fær eina vinnu — ja, enntá hevuðs-
vinnu í landinum — at laga seg til
slíkar = kollveltandi broytingar!
Hendir nú tað, at fiskaprísirnir fara
at lækka munandi, so er greitt, at
mong skip fara av knóranum, og
harav eisini mong av okkara bestu
og nýggjastu skipum. Tey klára ikki
eitt prísfall eisini oman á ein brádd-
ligan niðurskurð í studninginum.
Við øðrum orðum er tað ikki so ein-
falt her og nú at skerja stuðulin utt-
an at taka hædd fyri prísgongdini
annars.
UMRØDDI reiðari vísti annars í út-
varpinum á, at vit bert hava eina
høvudsvinnu í landinum, og skal
hon hava nakran meguleika at
halda uppi ti høga livifóti, vit hava
her á landi, so má hon fáa stuðul frá
tí almenna á ein ella annan hátt.
Livikostnaðurin í landinum er vorð-
in so høgur, at fiskivinnan megnar
ikki at fylgja við uttan stuðul. Hann
helt tað vera ábyrgdarleyst av
politikarunum at skerja stuðulin til
høvudsvinnuna so nógv.
EIN kann vera samdur ella ósamdur
við umrødda reidara. Tað skerst tó
ikki burt, at føroyski búskapurin er
sera viðbrekin, nú vit bert hava eina
vinnu at líta á. Skipanir, sum hava
verið í gildi í longri tíð, og sum hava
Útgevari: P/f Sosialurin
Prent: P/F Pressan 1981
verið við til at halda fiskivinnuni
gangandi, kunnu ikki takast av eftir
einum degi, soleiðis at høvudsvinn-
an rætt og slætt verður slept upp á
fjall. Langtidartilrættalegging er
neyðug og mugu vit fremja neyðug-
ar broytingar stig fyri stig. Tað kann
í hvussu so er ikki vera rætt, at tann
nútímans fiskifloti, sum vit hava
brúkt so nógva orku, pening og
royndir til at byggja upp. nú brádd-
liga skal gleppa okkum av hondum,
soleiðis at vit sita eftir við teimum
mest ótíðarhóskandi og vánaligu
skipunum.
ORÐIÐ skynsemi verður brúkt í so
mongum lutum. Eitt nú at vit mugu
rækja okkara grunnar við skynsemi.
Hetta kann ikki sigast ov oftani.
Men vit mugu eisini viðfara okkara
høvudsvinnu, fiskivinnuna, við
skynsemi, soleiðis at henni verður
lív lagað. Hon er jú okkara alra livs-
grundarlag. Nú hava so okkara po-
litikarar, vinnulivsfélk o.ø. høvi at
kunna seg vid innihaldid i figgjar-
lógaruppskotinum og gera sær sín-
ar tankar um broytingarnar í stuðul-
inum til fiskivinnuna.
UM stutta tíð verður orðaskifti á
tingi um hetta týdningarmikla skjal.
Áhugavert verður tá at hoyra, hvat
tingmenn og landsstýrismenn hava
at siga til eitt nú skerjingina í fiski-
vinnustudninginum. Men enn meira
áhugavert er at hoyra, hvat vinnu-
lívsfólk, fiskimenn og onnur hava at
Bústaður: Argjavegur 26
Telefon:
Baltisku londini
Tær kollveltandi
broytingarnar í Sov-
jetsamveldinum í sein-
astuni hava fert til, at
Postadressa: Postsmoga 76
110 Tórshavn
14720
Argir
11820 Teiefax:
siga til uppskotið. Tí er tað gott, tá
útvarpið fær ein framstandandi
vinnulivsmann at úttala seg um
hetta álvarsmálið. Vónandi fara eis-
ini onnur fólk at koma við sínum
sjónarmiðum í fjølmidlunum, so-
leiðis at fíggjarlógardebattin á tingi
kann gerast breiðari og betri.
ER tað nakað sum okkum tørvar
her á landi, so er tað eitt sakligt og
breitt orðaskifti um samfelagsmál.
Alt ov oftani kemur eitt tílíkt orða-
skifti aftan á at avgerðir eru tiknar
og ólukkurnar hendar. Og tá er tað
næstan umsonst, tí tá verður tað
bara til briksl, um hvgr nú hevur
havt ábyrgdina av hesum og has-
um. Skerjingin í fiskivinnustudning-
inum er so bert eitt mál, hóast tað
er eitt tað størsta álvarsmálið. Onn-
ur mál, sum so sanniliga eisini hava
tørv á at verða vidgjørd alment, eru
hinar greinarnar á fíggjarlógini.
Hvat er politikkur, hvat eru rossa-
handlar og neyðsemjur og hvat
tænir í veruleikanum samfelagnum
best. Hetta er tað vit skulu kjakast
um — i fjølmidlunum, á tingi og
aðrastaðni við.
stýrislýsingum teirra,
tí hetta kundi skiljast
sum uppílegging í við-
urskiftini í Sovjet og
eisini órógva royndir-
nar hjá Gorbatjov at
Dimman
fíanjarlóai
Dimmalætting skrivar um
fíggjarlógaruppskotið í
oddagrein týsdagin. Blað-
ið heldur ikki, at fíggjar-
málaráðharrin hevur
brúkt sítt skil, tá talan er
um sparingar og skerjing-
ar. Blaðið skrivar:
»De sidste to ár har man
gennemført en masse be-
sparelser, hvilket i
mange tilfælde har vær
et på sin plads, og som
ifølge det nye finansfor-
slag fortsætter. Bespar-
elserne kostede den for
rige politiske koalition
livet, og endte med et
lagtingsvalg i slutning-
en av 1990. Den nye po-
litiske koalition kom på
benene efter en række
lovord om guld og
grønne skove med »ar-
bejde til alle hænder«,
hvilket viste sig at give
bingo.
Men nu sidder de midt
i suppedasen. Istedet for
at holde ud og vise sam-
arbejde, da det gjaldt
således, at et lagtings-
valg i utide kunne være
undgået, insisterede
både socialdemokratiet
og »folkeflokken« for alt
i verden på at komme ud
i Tinganæs igen, for nu
skulle de to i fælleskab
og fuld forståelse nok
redde øerne fra fallittens
rand.
Men ak og vé!!
Forslaget til den
kommende finanslov har
vist, at man med hensyn
til besparelser og ned-
skæringer ikke har brugt
sin fornuft. Foruden at
skære betydeligt ned på
visse poster, har man
slagtet andre, sådan at
de slet og ret ikke figur
erer på — finansloven
mere!!
En uhyggelig tendens
viser, at man skubber
øerne ned i afgrunden
istedet for at bruge for
nuften til at redde
stumperne.
Det er måske også lidt
for meget af det gode at
kræve fornuftige
løsninger på problemer-
ne, når man umiddelbert
ikke kender begrebet
»sund fornuft« i den
øverste tops ledelse og
ignorerer alle de gode
råd, der er blevet givet.
Man er vel noget ved
musikken! Det er sande-
lig ikke alle og enhver
beskåret at få en minist-
ertaburet sådan lige med
et smæk, for antallet er
ikke så stort. Men alle
kan få den — eller risi-
kerer at få den. Tør du
tage ordet i en fodbold-
klub, kan du risikere at
blive lagmand eller også
finansminister. Der
kræves ikke så mange
forudsætninger for en
sådan post! Det er værre
når det gælder det prak-
tiske — eller opvasken
derhjemme!!
Alle færinger ved, at vi
har dårlige tider her på
øerne, og aller er ind-
stillet på at spare, men
der er mange måder,
dette kan gøres på. Der-
for har man fra koalition-
regeringens side vasket
sine hænder ved at lade
de enkelte institutioner
et fastsat pengebeløb,
som de så indbyrdes må
prøve at få til at række
så langt som muligt.
Samtidig slækkes der på
den service, som et
demokratisk samfund
har krav på.
Især går det rigtig
skidt indenfor sundheds-
væsenet. Og det må sig-
es at være en sørgelig
historie!!«
leidslan i Kreml nú
hevur góðtikið, at tey
trý baltisku londini
fáa fult sjálvstýri.
Hver hevði bara torað
at gitt um hetta fyri
fáum vikum síðani.
Tað seinasta nýggja
er tað, at USA hevur
avgjert at viðurkenna
baltisku londini sum
sjålvstødugar tjóðir og
ætlar at stovna sendi-
stovur har. Eisini
verður tosað um at
londini skulu fáa lima-
skap í ST. Hetta er at
fegnast um, tí hesi
londini vóru legd und-
ir Sovjet við eini av-
talu millum táverandi
Hitler-týskland og
táverandi Stalin-sov-
jet. Spurningurin um
sjálvstýri til hesar
fyrrverandi republikk-
irnar í Sovjet hevur
verið nógv frammi
seinasta árið og vest-
anveldini hava verið
rættiliga varin við at
taka undir við sjálv-
seta á stovn demokra-
ti í landinum. Nú er so
vend komin í eftir at
teir gomlu ortodoksu
kommunistarnir rætt
og slætt mistu alla
sína ávirkan eftir mis-
eydnaða kvettið. Nú
sær Gorbatjov ongan
annan meguleika enn
at ganga baltisku
londunum á meti og
sama verður helst fyri
fleiri aðrar republikkir.
Um somu tíð sum vit
fegnast um hesa
gongd, so kunnu vit
ikki lata vera við at
bera ótta fyri einum
borgarakríggi í hesum
stóra landi, nú allar
hesar kollveltandi
broytingarnar koma
so knappliga. Vit
kunnu bert vóna, at
Gorbatjov og Jeltsin
megna at fyribyrgja
einum ragnarroki í
hesum stóra ríki, har
kjarnorkubumbur eru
spjaddar íyri vág og
vind