leygardagur 7. september 1991síða 2

Sleppið ikki byggivinnuni upp á fjall TAÐ var tann tíð, tá byggivinnan í Føroyum hevði so nógv jørn í eldin- um, at farast mátti til útlandið eftir fólki fyri at klára uppgávurnar. Tað var tá búskapur okkara var yvirupp- hitaður. Nú er bráddliga vent í hol- uni, og tað er vorðið nærum øsku- kalt hjá hesi somu vinnu. Byggi- vinnan er rætt og slætt í svárari neyð, kann Sosialurin upplýsa í fleiri greinum nú um dagarnar. TAÐ er eftir, at nærum alt virksemi steðgaði upp í landinum fyri kanska ikki meira enn einum til tveimum árum síðani, at tað er gingið niður á bakka hjá tí fyrr so blómandi byggi- Hóast lyfti um at seta gongd á aftur hjólini, so bara mink- ar arbeiði hjá byggivinnuni. Kapp- ingin er tí vorðin so beinhørd, at alt størri ábyrgd og fíggjarligar byrðar verða lagdar á byggivirkini. Vandi er fyri, at byggifelggini lata aftur og senda fólkið til hús. Fleiri teirra hava longu repað seglini. Saman- vinnuni. = Sosigaley Á z LA Sør umtikið sær sera svart út hjá hesi vinnu. TAÐ má ikki henda, at henda vinn- an heilt dettur niðurfyri, tí eina byggivinnu mugu og skulu vit hava. Ein kann bara hugsa sær til, hvussu nógv ungfólk júst byggivinnan hev- ur útbúgvið og síðani givið arbeiði! Nakað annað er so tað, at vit hava einki ynski um at venda aftur til ta tíðina, tá alt ov nógv stórarbeiði vóru í gongd í senn. Tíðina tá bæði alment og privat virksemi varð pískað upp til tað ábyrgdarleysa. Tá hver bara hugsaði um seg og síni. Tá SEV fór undir milliarda útbygg- ing, tá einki var Oført hjá bankun- tá fleiri almenn stórarbeiði vórðu sett í gongd, tá dýrir handils- bygningar, verkstaðsbygningar o.l. stungu seg upp sum hundaland. Alt hetta elvdi til ta någv umrøddu yvir- upphiting, id fekk ålvarsligar fylgjur fyri okkum øll, ikki minst av einum alt ov høgum og kunstigum kostn- adarstødi. um, NU må vend koma i. Okkum tørvar her eins og á so mongum gðrum økjum langtíðartilrættalegging. so- leiðis at ikki øll arbeiðini byrja um „is A | Rx N Oyggjatidindi og landsstyrismadur, tå sen longu atkvøtt fyri. uppskotið fyrstu ferð så Av hesari upphædd … somu tíð. Sjálvandi er tað torført at stýra eini slíkari gongd, tí tað kann vera, at mong um somu tíð halda og hava fyri neyðini at fara undir eitt ella annað byggiarbeiði. Men hvussu og ikki so eigur tað at bera til at raðfesta og tilrættaleggja ser- stakliga almenn byggiarbeiði yvir eitt tíðarskeið. Nú fíggjarlógin kem- ur til viðgerðar, verður høvi til at umrøda trupulleikarnar hjå byggi- vinnuni eisini. Ikki minst áhugavert verður at frætta, hvgrji almenn ar- beiði skulu í gongd — ikki bert kom- andi árið, men í 90-unum og fram til ár 2000. VIT frætta nú, at føroyskt byggife- lag ætlar at royna seg í útlandinum eisini. Hetía er hugaligt at hoyra og er bara at vóna, at okkurt fer at spyrjast burtur úr umrøddu ætlan- um. Sosialurin visti í gjár at siga frá, at eitt byggifelag í Havn fer at royna seg í Hetlandi. Vit ynskja teimum góðan byrð og vóna ann- ars, at føroyska byggivinnan verður ikki slept upp å fjall, men at tad nu fer at koma gongd å aftur samfe- lagshjólini bæði so og so. SJÅLVANDI skal ikki byggjast bara milliónirnar fer úr gildi í fyri at byggja, men politikarar, vinnulívsfólk og onnur mugu heldur ikki gerast so varin, at alt steðgar upp. Og so eiga vit ikki at gloyma, hvussu nógv arbeiði byggivinnan gevur og hvussu týdningarmikil hon eisini er fyri ungdóm okkara, sum ynskir at útbúgva seg á gkin- um. Latið okkum læra av gjørdum mistøkum. Latið okkum læra ikki altíð at taka so rívan til. Latið okk- um í stórri mun tilrættaleggja fram- tíð okkara. Og eisini framtíðina hjá okkara byggi- og anleggsvinnu. Jánkasligt Sóu tit hana — for- kvinnuna í Sosialu nevnd hjá Tórshavnar Býráð! Hon var í sjón- varpinum hóskveldið sást, at hon hevði so nógv uppá hjarta, at galskapur Oyggjatíðindi skriva í oddagrein í gjár um ætlan- ina at gera undirsjóvar- tunnil undir Vestmanna- sund. Blaðið heldur hesa ætlan vera galskap og heitir á tingmenn um at steðga hesum galskapi. Blaðið heldur eisini, at andsteðan í samgonguni móti ætlanini er eitt spæl fyri gallarínum. Blaðið skrivar: »Spælid fyri gallannum í samgonguni heldur fram. Nú sigur Birgir Danielsen, at hann ikki stuðlar samgonguni, um ætlanin er at fara undir undirsjóvartunnilin um Vestmannasund. Og Vilhelm Johanne- sen, tingmaður fyri Javnaðarflokkin, vildi ikki standa aftanfyri. Hann upplýsti í sjón- varpinum týskveldið, at hann heldur ikki fór at stuðla einum uppskoti um undirsjóvartunnil um Vestmannasund. Hesin seinni sat sum dagsins ljós í 1988. Og hann segði við sjónvarp- ið, at orsekin til at hann mælti til gerð av undir- sjóvartunnlinum var, at hann sjálvur heuði so tung málseki, at hann ikki heuði ein livandi kjans at seta seg inn í projektið tá. — Sama brelara fari eg ikki at gera í 1991/ 92, segði Vilhelm Johanne- sen, sum annars ikki var lika avgjørdur sum Birg- ir Danielsen. Vilhelm Jo- hannesen vildi fegin stuðla samgonguni, men hann fór ikki at atkvøda í tinginum fyri undir sjóvartunnlinum. Alt hetta virkar óguu- liga skilagott, um fólk ikki vistu betur. Men sannleikin er tann, at tingið gav landsstýrin- um ein blanco-kekk uppá 200 milliónir krónur í 1988. Og tað er hesin peningur, sum Svend Aage Ellefsen nýtir í sín- um fyrireikingum til undirsjóvartunnil. Hetta hevur Vilhelm Johanne- eru longu brúktar 40 milliónir = krónur, so Svend Aage Ellefsen hevur ikki fyri neyðini at spyrja Birgir Danielsen ella Vilhelm Johannesen um nakað sum helst. — Í hvussu so er ikki fyrr enn tær 200 milliónirnar eru brúktar. Og kenna vit Svend Aage Effesen rætt, so helmar hann ikki í áður enn alt er brúkt. Tá er tað eftir okkara tykki ov seint Um Svend Aage Ellefsen fær loyvi at brúka allar 200 milliónirnar til fyrireik- ing av undirsjóvartunnl- inum, so er hesin pening- ur burturspiltur, um log- tingið kortini ikki gevur landsstýrinum loyvi at halda áfram við galskap- inum. Um nekur vekt er aft- anfyri orðini hjá Birgiri Danielsen og Vilhelm Jo- hannesen, so kravdu teir eitt broytingaruppskot í tingið beinan vegin, har kravt var at samtyktin frá 1988, um tær 200 stundini áðrenn stik í rend drongurin hjá Al- berti Mortensen fær meguleika at brúka meira. I 1988 vóru orsekir at halda, at ein undir sjóvartunnil var eitt gott hugskot. Men eftir at tað er komið fram, at norð- menn hava brent seg í høvd og reyv av hesum holum, so er ongin sum helst orsøk hjå okkum at bruka eitt einasta oyra uppå handan galskapin. Og er tad rætt, sum Vilhelm Johannesen segði, at norðmenn bert hava goldið 10 oyru fyri hvenn kWh, og at føroy- ingar koma at gjalda 14 ferðir so nógu, so er hetta projekt enn meira hjálparleyst. Tað gevur onga sum helst meining í at tui- halda um eitt projekt, sum vit frammanundan vita ikki kemur at hanga saman figgjarliga. Men hetta er ein gølusam- gonga, har alt henda!!« kann og var so kedd so kedd av, at KFUM ikki fekk svar frå kommununi um loyvi at brúka høli og garð til at hýsa børnunum eftir skúlatíð. Spurd hví hon sum forkvinna í so týdningarmiklari nevnd ikki kundi syrgja fyri, at stovnur fekk játtað loyvi at fara í gongd ella bara eitt svar, ypti hon bara øksl og segði, at hetta var tí, at teir (hann), sum hava veru- liga valdið í býráðnum vildu tað ikki. Lítið veiggj má sigast at vera í einum sosial- nevndarformanni, sum tá tað snýr seg um hennara egna eki og eitt so týdningarmikið mál, ikki megnar at sláa nevan í borðið, men bara letur seg stýra av eðrum. Sam- reðan við Lisbeth Pet- ersen í SVF var sera, sera áhugaverd og kanska mest tað, sum ikki varð sagt. Tí tú har var okkurt, sum forðaði henni í at siga sína egnu erligu og helst góðu meining. Hví slíka undirbrotlig- heit? Spurningurin er tí: hevur býráðsfor- maðurin, um tað so er hann, sum hon sipar til, so nógv vald í bý- ráðnum í Havn, at for- menninir í teimum ymsu nevndunum bert virka sum ja-sigarar og nei-sigarar, tá Poul vil hava tað so. Um so er, hví tekur ein sosialnevndarfor- kvinna, um tað er nak- ar álvari í henni, so ikki avleiðingina og takkar fyri seg! Handa samreðan var sera avdúkandi. Sjálv- andi skuldi henda nevndarforkvinna havt syrgt fyri, at KFM í hvussu er fekk eitt svar.